Home / THINKDROPS / ΘΕΑΤΡΟ / Μήδεια

Μήδεια

Η γυναίκα που διχάζει ακόμα και αιώνες μετά…

μηδεια 1

Η Σαρακοστή μας οδήγησε στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου 104. Είπαμε να μη δούμε κωμωδία και πως το δράμα θα ήταν ό,τι έπρεπε. Τί καλύτερο, λοιπόν, από αρχαιοελληνική τραγωδία; Ως Έλληνες είμαστε υπερήφανοι για πολλά πράγματα, ένα από αυτά είναι η παρακαταθήκη των τραγικών μας ποιητών.

Επιφυλακτικοί για το τί θα δούμε, γιατί οι μοντέρνες εκδοχές δεν ταιριάζουν πάντοτε σε κλασσικά κείμενα (πόσο μάλλον σε τραγωδίες, που η πλειονότητα του έργου βασίζεται στο Χορό), μπορούμε να πούμε πως μείναμε έκπληκτοι.

Καταρχάς, η παράσταση ήταν διάρκειας περίπου μιας ώρας. Μπορεί αυτό να ακούγεται σύντομο, κατάφερε όμως να είναι τόσο μεστή και περιεκτική που έδωσε την εντύπωση ότι διήρκεσε περισσότερο.

Το σκηνικό λιτό, γεμάτο μόνο από παλιά πικάπ. Η σκηνοθεσία του Φίλιππου Κανακάρη ήταν εξαίσια: το έργο ήταν τόσο προσεγμένο σε όλα, από μουσική επένδυση έως κάθε κίνηση των πρωταγωνιστών.  Μπορεί ο κλασσικός Χορός που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του έργου να μην υπήρχε επί σκηνής, η σκηνοθετική άποψη όμως να υπάρχει διασκορπισμένος, καθήμενος μέσα στους θέατες έκανε την παράσταση να φαίνεται ως διαδραστική, που το κοινό δεν είναι απλός παρατηρητής, αλλά μέλος του Χορού που έχει λόγο και συμμετοχή στα τεκταινόμενα.

μηδεια 3Η Μαρία Πανουργιά, αν ζούσε σε άλλη εποχή, θα έπαιρνες όρκο πως αυτή τη γυναικεία φιγούρα είχε στο μυαλό του ο Ευριπίδης όταν έγραφε το έργο. Ιδιαιτέρως εκφραστική, με την κατάλληλη φωνή και με τρομερή κίνηση (θα μπορούσε κάλλιστα να είναι χορεύτρια). Πολύ καλός και ο Θανάσης Δόβρης ως Ιάσονας αλλά και οι Βιβή Νικολακοπούλου, Άννα Κολιοφώτη, Χριστίνα Λαζουρά ως Χορός.

Για ακόμα μία φορά, βλέποντας αυτό το έργο, δεν καταλήξαμε αν σιχαινόμαστε ή συμπονούμε τη γυναίκα που σκότωσε τα παδιά της. Όπως πολύ όμορφα το έθεσε ο Θανάσης Δόβρης δεν έχουμε βρεί μέχρι πού φτάνει η ανοχή ή η συνενοχή μας.

Ένσταση έχουμε ως προς τον αριθμό παραστάσεων: θα έπρεπε να είχαν προβλεφθεί περισσότερες, γιατί πραγματικά ήταν μία εξαιρετική παράσταση.

Ατάκες που μας έμειναν από το έργο:

“Δεν έχω τόση σοφία για να τα βάλω με τους τυράννους”.

“Γυναίκα εγώ, έχω μάθει να νικιέμαι, όχι να νικάω”. 

“Ο φτωχός δεν έχει κανένα φίλο”.

“Η έξυπνη ομιλία δε σώζει τον άτιμο άντρα”.

“Δεν υπάρχει οργή αθεράπευτη από ανθρώπους που αγαπήθηκαν κάποτε”.

“Είμαι βαριά για τους εχθρούς, αέρας για τους φίλους. Έτσι πρέπει να είναι ένας δίκαιος άνθρωπος”.

Θέατρο 104-Κεντρική Σκηνή, Ευμολπιδών 41, Γκάζι,  τηλ.:  2103455020

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

ΊΣΟΝ | Ένας νέος χώρος καλλιτεχνικής έκφρασης ανάπηρων και μη ανάπηρων καλλιτεχνών

ΊΣΟΝ | Ένας νέος χώρος καλλιτεχνικής έκφρασης ανάπηρων και μη ανάπηρων καλλιτεχνών

Η ομάδα ΘΕΑΜΑ, η ομάδα ΕΞΙΣ και η ομάδα ARTimeleia, ο Βασίλης Οικονόμου, η Άννα Βεκιάρη και η Αννίτα Καπουσίζη ...