Home / THINKDROPS / CINEMA / The Damned United

The Damned United

Μια ταινία που σου τραβάει το ενδιαφέρον μόνο που διαβάζεις τον τίτλο της. Την είδα χωρίς να έχω την παραμικρή ιδέα περί τίνος πρόκειται και ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον από το να διαβάσω κανένα αρθράκι και μετά να την δω, γι’ αυτό σου προτείνω να την δεις και μετά έλα εδώ να το συζητήσουμε. Περιμένω…

The Damned United

Οκ, την είδες; Ωραία. Είναι based on a true story, bro. Σαν γυναίκα δεν έχω παρά την ελάχιστη ιδέα για ποδόσφαιρο και ό,τι συμβαίνει έξω από τον ΠΑΟΚ απλά δε με αφορά, αλλά η συγκεκριμένη θεωρώ πως είναι η αποθέωση των ποδοσφαιρικών ταινιών –επειδή πιάνει το ποδόσφαιρο από μια οπτική γωνία που προσωπικά δεν είχα ξαναδεί. Δεν έχει το ξυλίκι του Green Street αλλά έχει την βρωμιά του. Μιλάμε για μια ταινία που ακολουθεί την πορεία του Brian H. Clough και του συνεργάτη του Peter Taylor από το διάστημα 1968 όπου ήταν managers της Derby County μέχρι το 1974 όπου χώρισαν οι δρόμοι τους.

The Damned UnitedΤο σημαντικό κομμάτι, όμως, είναι ο Clough και η μανιώδης ανάγκη του να σκίσει τον Donald Revie (Colm Meaney) στο managing. Θεωρώ ότι είναι μια πρωτότυπη ταινία ακριβώς επειδή εστιάζει στο ποδόσφαιρο ως επάγγελμα και ως επιχείρηση και όχι ως τρόπος έκφρασης του χουλιγκανισμού που μας δέρνει όλους μας. Έχουμε τον Mr Chairman, τον οποίο εύστοχα αποκαλεί ο Clough “Uncle Sam” ως την φιγούρα που έχει την τελευταία λέξη σε ότι αφορά τις αποφάσεις για την ομάδα, επειδή αυτός είναι τα χρήματα. Από κει και πέρα, έχουμε και κάποια δύναμη των fans των ομάδων που όμως δεν είναι και τόσο ισχυρή και τέλος, έχουμε τους ίδιους τους παίκτες και πως οι σχέσεις τους με τους managers μπορεί να επηρεάσουν τον τρόπο που παίζουν ή, πιο εύστοχα, πως μπορούν να διώξουν κάποιον που δε θέλουν μέσω του τρόπου που παίζουν.

Εν ολίγοις, όλες οι σχέσεις στο χώρο είναι σχέσεις εξουσίας, αλλά δεν μπορούμε και να αποκλείσουμε το στοιχείο της συντροφικότητας, μιας και έχουμε τον Don Revie να λατρεύεται από ομάδα και οπαδούς με θρησκευτική ευλάβεια. Η ταινία διαρκεί μιάμιση ώρα αλλά μου φάνηκε πολύ παραπάνω, χωρίς όμως να με κουράζει. Οι αγγλικές προφορές, τα αγγλόμουτρα των ηθοποιών που είναι κ α τ α π λ η κ τ ι κ ά και τέλος οι τοποθεσίες και τα γήπεδα της εποχής (που θυμίζουν τωρινά δικά μας) φτιάχνουν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και όλη η ταινία έχει την δική της αισθητική, ένα μείγμα βρωμιάς γηπέδου και κυριλέ κουστουμάτου πουροπνίχτη. Επίσης, έχει και footage από κανονικούς αγώνες. Με έβαλε στο κλίμα τόσο πολύ που όταν τους ενθάρρυνε πριν το ματς, έπιασα τον εαυτό μου να πανηγυρίζει μαζί τους.

The Damned United

Τέλος, ένα σπέσιαλ σποτ έχει ο Ποντικοουράς σε ρόλο βοηθού manager (Timothy Spall) και ο Michael Sheen ως Brian Clough. Ο πρώτος για ευκατανόητους λόγους και ο δεύτερος επειδή well, είναι αρκετά υποτιμημένη μορφάρα και του αξίζει credit. Όσο πιο ποδοσφαιρόφιλος είσαι τόσο πιο πολύ θα σου αρέσει, αλλά και ιδέα να μην έχεις όπως εγώ, δε θα σε σταματήσει από το να το απολαύσεις.

Και επειδή δεν την είδες ακόμα εν τέλει, σου συστήνω ανεπιφύλακτα να την δεις.

 

Βαθμολόγησέ το
Μια ταινία που σου τραβάει το ενδιαφέρον μόνο που διαβάζεις τον τίτλο της. Την είδα χωρίς να έχω την παραμικρή ιδέα περί τίνος πρόκειται και ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον από το να διαβάσω κανένα αρθράκι και μετά να την δω, γι’ αυτό σου προτείνω να την δεις και μετά έλα εδώ να το συζητήσουμε. Περιμένω… Οκ, την είδες; Ωραία. Είναι based on a true story, bro. Σαν γυναίκα δεν έχω παρά την ελάχιστη ιδέα για ποδόσφαιρο και ό,τι συμβαίνει έξω από τον ΠΑΟΚ απλά δε με αφορά, αλλά η συγκεκριμένη θεωρώ πως είναι η αποθέωση των ποδοσφαιρικών ταινιών –επειδή πιάνει…

Review Overview

Βαθμολογία

Summary : Η πραγματική ιστορία του προπονητή Brian Clough παίρνει σάρκα και οστά σε μια ταινία που θα λατρέψουν οι ποδοσφαιρόφιλοι αλλά θα εκτιμήσουν και όλοι οι υπόλοιποι!

User Rating: Be the first one !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Οι 50 κορυφαίες ταινίες του 2017 σύμφωνα με τον Guardian

Οι 50 κορυφαίες ταινίες του 2017 σύμφωνα με τον Guardian

Το 2017 φτάνει στο τέλος του και είναι η ώρα να κάνουμε τους απολογισμούς μας: της προσωπικής μας ζωής, της ...