Dexter

Happy-go-killing spree

Dexter

Ο Dexter είναι άλλη μία σειρά που έπρεπε να παλέψει για να με κερδίσει. Κυρίως επειδή ο μανιακός δολοφόνος μέσα μου μοιάζει περισσότερο με αυτόν, παρά με τα φαινομενικά ήμερα μουτράκια του πρωταγωνιστή. Επίσης, δεν μπορούσα να συνηθίσω την αφήγηση που θεώρησα ότι ήταν απλά ο εσωτερικός μονόλογος ενός πειραγμένου δολοφόνου που δικαιολογεί τον εαυτό του για να σκοτώνει. Αλλά καθώς τα επεισόδια περνούσαν, κατάλαβα.

Ο κεντρικός χαρακτήρας, ο Dexter Morgan, είναι ένα ατομάκι στοιχειωμένο από το αίμα. Συγκεκριμένα, το αίμα της μητέρας του καθώς την είδε να δολοφονείται βάναυσα όταν ήταν μωρό. Απ’ ότι φαίνεται, κάτι τέτοιο σου αφήνει ψυχολογικά προβλήματα (ποιος θα το ‘λεγε;) και ο Dexter αντιμετωπίζει τα δικά του, μέσω της γνωστής μεθόδου ψυχανάλυσης, όπου σκοτώνεις κάποιον σε ένα δωμάτιο θανάτου που έχεις σχεδιάσει ο ίδιος. Και αν προλάβεις να το κάνεις πριν το δείπνο με την κοπέλα σου, ακόμα καλύτερα.

Στην αρχή, όπως ανέφερα ήδη, το βρήκα λίιιιγο lame. Μετά όμως εκτίμησα την προσπάθεια να δημιουργήσουν έναν χαρακτήρα που ισορροπεί μεταξύ οικογένειας, σπιτιού και ψυχοπάθειας, με το να δίνουν στο κοινό τις σκέψεις και τη διαδικασία με την οποία παίρνει αποφάσεις μέσω του εσωτερικού μονόλογου. Επιπλέον, δεν πρόκειται για έναν οποιονδήποτε δολοφόνο, σκοτώνει συγκεκριμένα άτομα που έχουν οι ίδιοι σκοτώσει στο παρελθόν, αλλά με κάποιο τρόπο κατάφεραν να ξεφύγουν από την δικαιοσύνη. Είναι λίγο σαν σκοτεινός ιππότης. Απλά χωρίς το σκοτάδι. Και χωρίς την ευγενική φύση. Και γενικά, καμία σχέση.

Εκεί που ενθουσιάστηκα, ήταν όταν έμαθα ότι πριν γίνει σειρά, ήταν βιβλία. Ήθελα να ήξερα ποιος πειραγμένος σκέφτηκε από μόνος του να γράψει σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση την ιστορία ενός μανιακού. Για να του σφίξω το χέρι. Δεν διάβασα τα βιβλία ακόμα, αλλά με ιντριγκάρει τρελά να δω τι παίζει. Επειδή στη σειρά υπάρχει μια αφιλόξενη, περίεργη ατμόσφαιρα, που σου προκαλεί διαταραχή και με έναν περίεργο τρόπο σε τραβάει μέσα στην διεστραμμένη καθημερινότητα ενός καθημερινού ψυχάκια της διπλανής πόρτας.

Dexter

Η ειρωνεία είναι ότι ο Dex δουλεύει με το ιατροδικαστικό τμήμα της αστυνομίας του Miami, ως blood spatter analyst (τρέχα γύρευε). Δίνοντας ένα χαστούκι στις ικανότητες της αστυνομίας (fight the power), ο Dexter είναι το υπόδειγμα του εξυπνάκια που μάλιστα χρησιμοποιεί την θέση του για να βρει αρχεία, διαγράψει αρχεία, παραποιήσει αρχεία και άλλα ρήματα που μπορείς να κάνεις με αρχεία.

Το περίεργο με την σειρά είναι ότι σε εθίζει με ένα μυστήριο τρόπο και σε κάνει να συμπαθήσεις και να συνδεθείς με τον πρωταγωνιστή, πράγμα που είναι ιδιαίτερα δύσκολο (και ειλικρινά, κάπως ανησυχητικό) για την συγκεκριμένη σειρά. Ανάμεσα στις 35 νίκες του στα βραβεία, μετράει και 2 Χρυσές Σφαίρες, καθώς και άλλες 100 υποψηφιότητες. Καθόλου τυχαίο. Επίσης, έχει 9 στο imdb. Πράγμα που σημαίνει είτε ότι οι σεναριογράφοι είναι πολύ καλοί, είτε ότι υπάρχουν πολλοί ψυχολογικά ασταθείς άνθρωποι εκεί έξω και ήρθε η ώρα να αγοράσω taser.

Κλείνοντας το άρθρο, πρέπει να αναφέρω την καταπληκτική ερμηνεία του Michael C. Hall, του οποίου η φατσούλα απεικονίζει τέλεια τον Dexter (και o οποίος διέλυσε τον καρκίνο like a boss). Δοκίμασέ το και μην το αφήσεις από το πρώτο επεισόδιο. Bonus points: φέτος ο Dexter μπήκε στην death row, καθώς η καλοκαιρινή σεζόν του θα είναι και η τελευταία. Ξεκινάς κάτι που θα τελειώσει. Βέβαια ούτε ανώδυνα, ούτε αναίμακτα (σιγουράκι), αλλά θα τελειώσει. Άνετα στα must του καλοκαιριού. Δες την!

 

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Το La Casa de Papel επιστρέφει με το μεγάλο φινάλε

«Είναι πόλεμος»: Το La Casa de Papel επιστρέφει με το μεγάλο φινάλε

«Είναι κάτι παραπάνω από μια μάχη. Είναι πόλεμος». Η αντίσταση επιστρέφει: ο Τόμος 1 στις 3 Σεπτεμβρίου και ο Τόμος ...