Home / THINKDROPS / EDITORIAL / Θυμός

Θυμός

Charlie Sheen

Πέντε γράμματα. 11 μυς για το κατσούφιασμα. 4 μυς για να χώσεις μια σφαλιάρα (κανονική, ξανάστροφη μάλλον θέλει περισσότερους). Ε, και δε θα θέλει και καμιά πενηνταριά να τσιτώσεις ολόκληρος σα σπιτική γάτα που συναντάει ποντίκι για πρώτη φορά; Πολύ δουλειά, και κυρίως πολύ ρυτίδα. Αυτά είναι για τους σκληροτράχηλους και ποταπούς. Έχω καλύτερη λύση για σένα. Πάμε όμως λίγο πίσω στο θυμό…

Στις μέρες μας, τις μαύρες και κρισάτες μέρες που ζούμε, ο θυμός έχει γίνει lifestyle. Κοιμάσαι, ξυπνάς, τρως, αναπνέεις, έχεις νεύρα ρε παιδί μου. Πώς γίνεται αυτό δεν ξέρεις, αλλά να σου οι πονοκέφαλοι, να σου το τρίξιμο των δοντιών στον ύπνο, να σου το μπινελίκι που η γιαγιούλα πέρασε τη διάβαση πεζών ΑΦΟΤΟΥ είχε έρθει ο Γρηγόρης στο φανάρι, παρότι το δικό σου φανάρι ήταν κόκκινο, “μα αυτά είναι άσχετα μεταξύ τους ρε Κάρολιν, αυτά είναι καθημερινότητα, απλά“. Ακριβώς και αυτό είναι το πρόβλημα.

Δε μιλάω για το απλό τσούξιμο του “έχασα στο LOL γαμώ το Δία, φταίνε οι άμπαλοι συμπαίκτες μου που feedαραν” ή σου σπάσανε το Τίτσου (και ήταν και Grand, κατάρα) και σου ‘ρχεται να ξεμαλλιάσεις τους αντιπάλους που σου τη λένε, τον συμπαίκτη που είναι ευθεία γραμμή εγκεφαλογράφημα και δε σε βρήκε, κλπ. κλπ. Μιλάω για τον θυμό που πηγάζει από αναβλύζουσα, ανεξάντλητη πηγή βαθιά μέσα σου και δεν ξέρεις όχι απλά πώς να τον ρεγουλάρεις, αλλά πού σταματάει και πού ξεκινάει η προσωπικότητά σου.

Λίγο η πολιτική επικαιρότητα της χώρας μας, λίγο η ανεργία/εξευτελιστικά ανταμοιβώμενη δουλειά σου, λίγο η έλλειψη σεξ (ενεργητικού, γιατί παθητικό μας κάνουν κάθε μέρα), λίγο απ’ όλα γενικά σε έχουν οδηγήσει στην παράνοια και είσαι ένα βήμα πριν πάρεις το τσεκούρι και ξεχυθείς ως άλλος Αμέρικαν Σάικο στους δρόμους. Παράδειγμα:

1. “Γεια, τι γίνεται;

Άι σιχτίρ μωρή σαβούρα που θα μου πεις και γεια

2. “Τι εννοείς είχε κίνηση στο δρόμο;

Εννοώ ότι δύο ρακούν έπαιζαν ρακέτες στη μέση του περιφερειακού, ΤΙ να εννοώ χριστιανέ μου;

Και συνεχίζεται, ξέρεις πώς πάει. Το ξέρω, ο κόσμος έχει γίνει πιο ηλίθιος. Το ξέρω, κανείς δε σε καταλαβαίνει. Το ξέρω, περνάς δύσκολα. Αλλά και εσύ για τους άλλους είσαι το ίδιο εκνευριστικός και μισητός και θέλουν να σε σφαλιαρίσουν. Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα θες να αντιμιλήσεις στην μαμά/γιαγιά/θεία/αδερφή σου και να της πεις “ΝΑΙ, ΤΣΑΜΠΑ τα πήραμε τα φρούτα γιατί ΔΕ θα φάω ένα σκασμό μπανάνες μέσα σε μια μέρα, χάρηκες τώρα;” απλά μέτρα ανάποδα απ’ το 10. Στην ανάγκη, πάμε και σε αρνητικούς αριθμούς. Αν ακόμα δε σου περάσει, σκέψου ότι έχεις μετρήσει περίπου 20 δευτερόλεπτα. Σκοπεύεις αλήθεια να ρίξεις ατάκα comeback 20 δευτερόλεπτα μετά; Πόσο χαζοί να φανούμε πια; Είναι αργά, ξεπέρνα το.

Αν απαντούσα όπως ήθελα σε κάθε τι που με ενοχλούσε, τώρα μάλλον θα είχα αποκληρωθεί απ’ όλο το σόι μου ΚΑΙ θα με είχε μαχαιρώσει άστεγος γιατί θα του την είχα πει έχοντας ξαπλώσει στο παγκάκι του. Η ζωή είναι μικρή για να μπλα μπλα μπλα το ξες το παραμύθι. Μη θυμώνεις. Είτε απάντησε με ψυχραιμία, είτε μην απαντάς καθόλου. Ή μπορείς να απαντήσεις με ένα passive aggressive στυλ για να κάνεις τον άλλο να αιστανθεί χειρότερα. Παράδειγμα:

Άντε ρε στραβάδι πάτα το γκάζι λίγο!

Καλημέρα και σε σας! Ευχαριστώ που με κάνετε να νιώθω ασφαλής στο δρόμο.

Αλοιφή ο ταρίφας. Στο κάτω κάτω, if you can’t beat them, join them. Yeehaw.

 

Rate this post

One comment

  1. Ποιος έχεις νεύρα;; Ποιος;;! Ποιος γαμώττττ μη τα σπάσω όλαααααα ποιοοοοοοοος;;;;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

10 + 3 ερωτήσεις στον αστροναύτη Scott Kelly

Έχω -περίπου- 3 μήνες που παρακολουθώ μανιωδώς έναν κυριούλη. Πριν προλάβεις να καλέσεις την αστυνομία και τη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, ...