Home / THINKDROPS / CINEMA / World War Z ή αλλιώς ο Brad και τα ζόμπια του

World War Z ή αλλιώς ο Brad και τα ζόμπια του

Πρεμιέρα έκανε χθες το post-apocalyptic μεγαλούργημα που μεταφέρθηκε από βιβλίο σε ταινία από τον Marc Forster και έχω να πω πως πέρασα το 1/3 της ταινίας με κλειστά αυτιά και μισόκλειστα μάτια. Ναι, πρέπει να την δεις.

world-war-z

Μετά από μια μικρή έρευνα συνειδητοποίησα πόσο μισητό είναι το World War Z σε όλους και κυρίως σε αυτούς που έχουν διαβάσει το βιβλίο. Ναι, οκ, με έπιασες, δεν έχω διαβάσει το βιβλίο. Παρόλα αυτά έχω διαβάσει αρκετό sci-fi για να ξέρω τι μου γίνεται (για να μην αναφέρω ότι έχω δει σχεδόν οτιδήποτε κυκλοφόρησε σε σειρά και ταινία). Suck it, haters, ήταν καλή ταινία. Ας αφήσουμε όμως τα γεγονότα να μιλήσουν.

Πρώτον, είχε ελαχιστότατη εισαγωγή και μπαίνει  κατευθείαν στο ψητό. Δεν έδειξε 30 λεπτά σιγοβράσματος “είμαστε αμερικανική οικογένεια, γιιιιχααα” και λοιπά, δεν έδειξε πολλούς συναισθηματισμούς, γενικά δεν κούρασε καθόλου. Αν μη τι άλλο, κέρασε σασπένς εκεί που έπρεπε να το κεράσει, σε γενναιότατες δόσεις, φτάνοντας σε σημείο να με κάνει να ξεφυσάω από το άγχος.

Οκ, δεν ήταν το συνηθισμένο σου φιλμάκι ζόμπι, που θυμίζει λίγο b-movie και ο κεντρικός χαρακτήρας προετοιμαζόταν γι’ αυτό μια ζωή. Αντιθέτως, ανταπεξέρχεται στην πραγματικότητα με όλη την αμπαλίασή της: δε γνωρίζουν τίποτα για τον ιό, δεν είχαν προετοιμαστεί, σφαγιάζονται σαν αρνιά στο γόνατο, είναι τρομοκρατημένοι και οι προσπάθειές τους να βρεθούν ένα βήμα μπροστά είναι -με τον καλύτερο χαρακτηρισμό- αδέξιες. Πάνω απ’ όλα είναι ένα βασανιστικό, αγωνιώδες θρίλερ που σε κρατάει σε απίστευτη ένταση και η διαδρομή ποπ κορν-στόμα γίνεται πιο γρήγορα και από σφαίρες ΑΚ-47 σε κεφάλι ζόμπι.

World War Z Για μια φορά ο Brad Pitt αποδεικνύει ότι δεν είναι απλά ένας μορφονιός, αλλά μπορεί να παίξει και ένα σοβαρό ρόλο. Η ταινία εμπεριέχει πολλή δράση (duh) και, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Brad καταφέρνει να αποδώσει και να κρατηθεί στο ύψος του, ως πράκτορας του ΟΗΕ. Υπήρχαν, βέβαια, στιγμές που αυτά που συνέβαιναν ήταν ελαφρώς… τραβηγμένα θα το πω, αλλά το σενάριο σε σύνολο ήταν πολύ καλό και ιδιαίτερα έξυπνο. Πήρε αρκετά διαφορετική τροπή απ’ το βιβλίο και το όλο κλίμα της ταινίας δε θυμίζει καθόλου παραδοσιακό ζομποφίλμ, αλλά πιστεύω πως αυτό είναι που το κάνει τόσο καλύτερο από τον μέσο όρο.

Ότι είχε τα αρνητικά της, τα είχε πάντως. Μερικά πράγματα ήταν ενοχλητικά. Παράδειγμα: η αγαπημένη ασχολία των ζόμπι είναι να κοπανάνε το κεφάλι τους σε τζάμια. Μιλάμε, το λατρεύουν. Στη συνέχεια, το τείχος από βαλίτσες είναι κλασικό μέτρο αντιζόμπι, καθώς όλοι ξέρουμε πόσο σιχαίνονται να ταξιδεύουν τα ζόμπια. Και τέλος, αυτό που πραγματικά με εκνεύρισε: σταματάμε στη μέση του δρόμου για να πούμε παραμυθάκι στην κόρη μας, στη μέση της μεγαλύτερης καταστροφής του πλανήτη. Κανένα πρόβλημα, πάρτε όσο χρόνο θέλετε. Σιχτίρ.

Παρόλα αυτά, αξίζει. Είναι τρομακτική, είναι αγχωτική, έχει και τίμια -πλην προσωρινή- εξιλέωση. Μην πας να την δεις με την προσδοκία του Resident Evil, ή ακόμα και του Walking Dead. Είναι ένα σύμπαν από μόνο του και διηγείται την ιστορία του ανθρώπινου είδους μπροστά στον θανάσιμο κίνδυνο. Επίσης, μη ξεχνάς ότι θα ακολουθήσει και δεύτερο μέρος, μη περιμένεις απαντήσεις σε όλα. Μπες, δες και θα κερδίσεις. ΙΜDB: 7.4.

 

Βαθμολόγησέ το

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Οι 50 κορυφαίες ταινίες του 2017 σύμφωνα με τον Guardian

Οι 50 κορυφαίες ταινίες του 2017 σύμφωνα με τον Guardian

Το 2017 φτάνει στο τέλος του και είναι η ώρα να κάνουμε τους απολογισμούς μας: της προσωπικής μας ζωής, της ...