Home / THINKDROPS / CINEMA / Harry Potter and the Battle of Arts (μέρος 2ο)

Harry Potter and the Battle of Arts (μέρος 2ο)

Harry Potter

Εάν δε θυμάσαι ή δε διάβασες το πρώτο μέρους του έπους, που αποτελεί το διμερές άρθρο σχετικά με τις ελλείψεις και διαφορές στις ταινίες Χάρι Πότερ, καταρχάς ντροπή σου, αίσχος. Δεύτερον, μπορείς να φρεσκάρεις τη μνήμη σου εδώ.

Πάμε όμως κατευθείαν στο ψητό, γιατί μας έμειναν και πολλά και διάφορα…

4. Ο Θάνατος του Σείριου

Ο Σείριος Μπλακ, ο μαυρομάλλης κούκλος που μεταμορφώνεται σε σκύλο άμα λάχει, είναι ο νονός του Χάρι Πότερ και κατ’ επέκταση ο θετός γονιός του. Η Rowling προφανώς και τον μισούσε και σιχάθηκε που έφτιαξε ένα πρόσωπο να αγαπάει τον ξεχασμένο απ’ τον Θεό πρωταγωνιστή της, οπότε αφού τον έχωσε 12 χρόνια στο Αζκαμπάν, τον έβαλε κατηγορούμενο και καταζητούμενο για πράγματα που δεν είχε κάνει και μετά τον έβαλε να ζει εξόριστος και στα κρυφά, στην οικία των προγόνων του (την οποία όμως αντιπαθούσε, σε αντίθεση με την Κατακουζήνα) είπε να τον σκοτώσει κιόλας (ασυγχώρητη). Στο βιβλίο πεθαίνει όσο τραγικά έζησε: εκεί που κερδίζει την μάχη, αφαιρείται και ένα ξόρκι τον χτυπάει. Ζωντανότατος, περνάει την αψίδα και εξαφανίζεται για πάντα στο ηλιοβασίλεμα. Η ταινία κατακρεούργησε αυτή την τραγική στιγμή, προσπαθώντας να της δώσει μια πιο χολιγουντιανή νότα, και τον Σείριο τον χτυπάει η Αβάντα Κεντάβρα, πεθαίνει, και γι’ αυτό περνάει μέσα από την αψίδα. Σκατούλες.

5. Το Ραβδί Κουφοξυλιάς

Στην ταινία ο Χάρι σπάει το ραβδί και το πετάει στο υπερπέραν. Στο βιβλίο αποφασίζει να το επιστρέψει στον τάφο του Dumbledore. Θεωρεί πως αν πεθάνει με φυσικό τρόπο, τότε το ραβδί θα χάσει την υπερδύναμή του εφόσον δεν θα έχει αφέντη. Παρόλα αυτά, χρησιμοποιεί το σούπερ ντούπερ ραβδί μια τελευταία φορά για να επισκευάσει το δικό του, το κλασικό, με το φτερό του φοίνικα Φοκς, το οποίο είχε σπάσει στην μάχη ενάντια στο φίδι που είχε μπει μέσα στο σώμα της Bathilda Bagshot, όταν ο Χάρι με την Ερμιόνη επιστρέφουν στο Godric’s Hollow για έρευνα. Συγκεκριμένα, το σπάει η Ερμιόνη κατά λάθος (τς τς αδέξια). Αυτό ήταν το πρώτο φάουλ, καθώς στην ταινία ο Χάρι δεν επιδιορθώνει το ραβδί του. Σπάσιμο.

Επιπλέον, η μεγάλη και αιματηρή ιστορία του ραβδιού θυσιάζεται, καθώς εφάπτεται σε μεγάλο βαθμό με το παρελθόν του Dumbledore και τον καλό του frenemy τον Grindelwald. Το ραβδί πέρασε από πολλούς ιδιοκτήτες και κατέληξε να ανήκει στον Χάρι κάπως έτσι: Ο Grindelwald το έκλεψε από τον δημιουργό ραβδιών Gregorovitch αφοπλίζοντάς τον. Ο Dumbledore το κέρδισε όταν νίκησε τον Grindelwald και τον έστειλε στην φυλακή που ο ίδιος ο κακός είχε φτιάξει «for the greater good» (Χίτλερ στάιλ). Ο Malfoy στο έκτο βιβλίο αφοπλίζει τον Dumbledore, άρα γίνεται ιδιοκτήτης του ραβδιού. Ο Snape δεν είχε ποτέ του στην εξουσία το ραβδί αυτό, γιατί ο Dumbledore είχε συμφωνήσει για τον θάνατό του και πέθανε ως άμαχος. Ο Χάρι αφοπλίζει τον Malfoy και του παίρνει το ραβδί, στη μάχη που εκτυλίσσεται στο σπιτικό των Malfoy. Και έτσι το ραβδί δεν άνηκε ποτέ στον Voldemort. Το σημαντικό; Ο θάνατος του Snape γίνεται ακόμα πιο τραγικός, εφόσον ήταν για κανένα λόγο. Μιλώντας για τον Snape…

6. Ο Ημίαιμος Πρίγκηψ

Στην έκτη ταινία, μαθαίνουμε προς το τέλος ότι ο ημίαιμος πρίγκιπας, αυτή η μορφάρα που βοηθάει τον Χάρι στα φίλτρα, με τις σημειώσεις του πάνω σε ένα παλιό βιβλίο, είναι ο Snape. Το θέμα είναι όμως, ότι δεν εξηγείται ακριβώς τι συμβαίνει και από πού προήλθε ο όρος. Ο Snape ήταν τυπική περίπτωση ημίαιμου μάγου, που προήλθε από έναν καθαρόαιμο γονέα, την μητέρα του, και από έναν από Muggle, τον πατέρα του. Κλασική περίπτωση, πατέρας αλκοολικός δέρνει μάνα κλπ, και έτσι ο μικρός Severus, αηδιάζει με το γεγονός ότι έχει το επίθετο του πατέρα του και υιοθετεί ως alias το όνομα της μητέρας του: Prince. Mind = Blown.

7. Οι Dursleys

Οι τελευταίοι χαρακτήρες που τσεκουρεύτηκαν αρκετά ήταν η «οικογένεια» του Χάρι, οι Dursleys. Ναι, είναι γλοιώδεις και επιφανειακοί και σιχαίνονται τον Χάρι και, και, και, αλλά: η Πετούνια είναι η αδερφή της Λίλι και δέχτηκε τον Χάρι στο σπίτι της, παρότι τον φοβόταν και κατά κύριο λόγο ζήλευε την αδερφή της που ήταν ξεχωριστή και οι γονείς τους της έδιναν περισσότερη σημασία. Αυτό είναι κάτι πολύ ανθρώπινο και της δίνει μια πιο φυσιολογική χροιά.

Επιπλέον, ο Dudley από τότε που του έζησε τη ζωή ο Χάρι, δεν τον ξαναενοχλεί, ούτε του συμπεριφέρεται όπως πριν: διακρίνουμε λίγο σεβασμό; Κι όμως. Η γελοία φυγή στην οποία απεικονίστηκαν στην αρχή της έβδομης ταινίας, δεν αντικατοπτρίζει σε κανένα βαθμό τον αποχαιρετισμό του βιβλίου, που ήταν ο ορισμός της αμηχανίας και έδειχνε υπόσταση. Έχουμε περάσει τόσο χρόνο με αυτούς τους ηλίθιους, τους έχουμε δει στα χειρότερα και τα αστειότερα, αντιπροσωπεύουν τους αχώνευτους συγγενείς που συναντάμε σε τραπέζια, μην τους αποτελειώνεις χωρίς εξιλέωση, ειδικά όταν ο θεός (Rowling) τους αξιώνει να μην είναι τόσο μαλάκες στο τέλος.

Είναι πάρα πολλά ακόμα, αλλά αυτά ήταν μερικά από τα πράγματα που πιστεύω πως έπρεπε να ξεκαθαριστούν. Ναι, μου λείπει το Χάρι Πότερ και ναι, θα προτιμούσα το άρθρο αυτό να ήταν όντως για μια καινούρια ποτεροταινία, αλλά κάνω ό,τι μπορώ για να βοηθήσω και εσένα να αντιμετωπίσεις το σύνδρομο στέρησης. Τι; Δεν έχεις σύνδρομο; Ψέματα. Δεν μπορεί να είμαι η μόνη. Πάω τώρα να παίξω με το ραβδί μου, τουτού-τουτουτού-τουτού-του…

 

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Κώστας Βουτσάς

Ο «αιώνιος έφηβος» Κώστας Βουτσάς δεν τα κατάφερε

Ο Κώστας Βουτσάς, ο άνθρωπος που για δεκαετίες σκόρπιζε το γέλιο μέσα από τις ταινίες, τη θεατρική του παρουσία και ...