Home / THINKDROPS / CINEMA / Wolverine aka Ο Hugh Jackman πάει διακοπές στην Ιαπωνία

Wolverine aka Ο Hugh Jackman πάει διακοπές στην Ιαπωνία

Κρύος ιδρώτας με έλουζε την ώρα που έμπαινα στην κινηματογραφική αίθουσα για να παρακολουθήσω άλλη μία ταινία με σουπερήρωα (είναι μια λέξη). Πάλι; Πάλι τα ίδια; Πάλι θα κοιτάω πόση ώρα έχει περάσει για να ξέρω αν έχει πεθάνει ο κακός ή όχι; Πάλι θα γράψω ένα ίδιο άρθρο για μια ίδια ταινία; Κάποιος εκεί στο Αμέρικα όμως, γελούσε σατανικά…

the-wolverine-2013-wallpaper-1

Το Wolverine κατάφερε να κρατηθεί ως μια ανεξάρτητη παραγωγή σε σχέση με τα υπόλοιπα Χ-men, συνδυάζοντας κομμάτια τους που αφορούσαν τον Λόγκαν και το παρελθόν του. Επιπλέον, δεν είχε την υπερσυνηθισμένη πλοκή που πλέον μπορεί να κατασκευάσει και ένα bonobo (δε τα υποτιμάω, είναι τα πιο έξυπνα πιθήκια). Δυστυχώς δε μπορώ να πω πολλά, καθώς πολλά μέρη του έργου ξεδιπλώνονται καθώς περνάει η ώρα και ρισκάρω να spoilerιάσω, γι’ αυτό θα αναφέρω μόνο δυο-τρία σημεία που μου άρεσαν ιδιαίτερα.

images1. Είχε πανέμορφα πλάνα, αναμιγμένα με την ιστορία του 2ου Παγκόσμιου και σε έφερνε σε τόσο στενή επαφή με την καταστροφή που έσκυβες μη σε πάρει η μπάλα. Το γεγονός ότι δεν έλαβαν μέρος τα γεγονότα στην Αμερική έκανε την ταινία αυτόματα λιγότερο ασπρομπλεκόκκινη και εστίασε πιο πολύ στο ίδιο το άτομο, τον Λόγκαν, παρά στον εθνικό χαρακτήρα που τόσο πολύ πρεσβεύουν οι περισσότεροι υπερήρωες (τουλάχιστον στη μεγάλη οθόνη). Επιπλέον, γνωρίσαμε μια πλευρά της Ιαπωνίας και του ανατολικού κόσμου που για πολλά χρόνια παρέμενε κλειστή. Εκτός αν είσαι connoisseur του Ιαπωνικού κινηματογράφου, δεν υπάρχουν πολλές ταινίες εκεί έξω που θα είναι πολύ πρόθυμες να σε βάλουν στον ασιατικό πολιτισμό (και μη τυχόν ακούσω τις λέξεις “Τόκιο” και “drift” στην ίδια πρόταση, θα σε πάρει ο διάολος). Ένα το κρατούμενο.

2. Δεύτερο, είχε πολύ καλογραμμένο σενάριο, που πλαισιωνόταν από ωραίο καστ (κυριολεκτικά ωραίο, αυτή η Viper τι θεάρα γυναίκα) καθώς και ωραία φωτογραφία. Μαζί με τη μουσική, σε απορροφούσε αρκετά -χωρίς να χρειάζεται ν αριθμός εκρήξεων- και μιλώντας για εκρήξεις είχε μερικά από τα πιο συγκινητικά πλάνα ΜΑΖΙ με μια υπερ-έκρηξη (και έτσι μας δείχνει ο James Mangold πως φέρνεις τους σνομποκουλτουριάρηδες σε ταινία της Marvel). Σε σούμα, είχε μια καλή παραγωγή σε όλους τους τομείς της.

viper-the-wolverine2

Viper, παντρέψου με!

3. Τρίτο, η μαγεία βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Ως παράδειγμα, θα φέρω το πολύ μικρό και απλό γεγονός ότι περίπου στο 90% των διαλόγων μεταξύ της Ιαπωνικής οικογένειας ήταν στα Ιαπωνικά. Αυτό δείχνει ένα πράγμα: σεβασμός στον θεατή. Αυτό μαζί με πολλά άλλα τέτοια μικροπράγματα, με κέρδισε πραγματικά, εκεί που είχα σιχαθεί να βλέπω τα ίδια και τα ίδια. Μπήκα στην αίθουσα έτοιμη να κράξω και βγήκα άκρως λανθασμένη και πολύ ευχαριστημένη (και ελαφρώς ζαλισμένη επειδή well, Hugh Jackman).

Όμως όλα τα καλά τελειώνουν και προς το τέλος θυμήθηκαν ότι “hey, we’re ‘mericans” και αρχίσανε τα αμερικάνικα, αλλά είναι μόνο μικρό μέρος της ταινίας και δε με ενόχλησε ιδιαίτερα. Αν μη τι άλλο, οι πεινασμένοι για δράση, σασπένς και ξύλο, θα φάνε και με το παραπάνω (δράση, όχι ξύλο). Δε νομίζω πως θα φύγει κανένας δυσαρεστημένος από αυτήν την ταινία, από ένα ενδιαφέρον, καλό σενάριο μέχρι τα εφέ και την απόδοση των ηθοποιών, όλα είναι ρυθμισμένα σε καλό ρυθμό, και μαζί με τη δράση συμβαδίζει και η ιστορία σε απόλυτη ισορροπία. Το 7.5 του ΙΜDB είναι δίκαιο και καλό. Βοnus μετά τα credits: μη φύγεις.

Βαθμολόγησέ το
Κρύος ιδρώτας με έλουζε την ώρα που έμπαινα στην κινηματογραφική αίθουσα για να παρακολουθήσω άλλη μία ταινία με σουπερήρωα (είναι μια λέξη). Πάλι; Πάλι τα ίδια; Πάλι θα κοιτάω πόση ώρα έχει περάσει για να ξέρω αν έχει πεθάνει ο κακός ή όχι; Πάλι θα γράψω ένα ίδιο άρθρο για μια ίδια ταινία; Κάποιος εκεί στο Αμέρικα όμως, γελούσε σατανικά... Το Wolverine κατάφερε να κρατηθεί ως μια ανεξάρτητη παραγωγή σε σχέση με τα υπόλοιπα Χ-men, συνδυάζοντας κομμάτια τους που αφορούσαν τον Λόγκαν και το παρελθόν του. Επιπλέον, δεν είχε την υπερσυνηθισμένη πλοκή που πλέον μπορεί να κατασκευάσει και ένα bonobo…

Review Overview

Βαθμολογία

Summary : Οι φαν του είδους θα μείνουν ευχαριστημένοι, ενώ ο καθένας θα εκτιμήσει την ωραία κινηματογραφία και το ενδιαφέρον σενάριο!

User Rating: Be the first one !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Οι 50 κορυφαίες ταινίες του 2017 σύμφωνα με τον Guardian

Οι 50 κορυφαίες ταινίες του 2017 σύμφωνα με τον Guardian

Το 2017 φτάνει στο τέλος του και είναι η ώρα να κάνουμε τους απολογισμούς μας: της προσωπικής μας ζωής, της ...