Home / THINKDROPS / EDITORIAL / Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια: Road Trippin’

Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια: Road Trippin’

Στην Ελλάδα έχουμε την τάση να ταξιδεύουμε πολύ. Θες ο καιρός; Θες το ότι είμαστε ταξιδιάρες ψυχές; Θες το ότι δε βάζουμε κώλο κάτω να δουλέψουμε και μας αρέσει να σουλατσάρουμε και να καυχιόμαστε «έχω πάει και εκεί, ναι ναι, ΚΑΙ εκεί έχω πάει»; Συ είπας.

supernatural-car-chevrolet-impala

Το λοιπόν, όμως, όταν κανείς σκέφτεται «ταξίδι» το μυαλό του πάει σε αμάξι, road trip με φιλαράκια, μπύρες στο πίσω κάθισμα, καμπριόλε και λοιπά ιδανικά σκηνικά με συνθήκες ταξιδιού. Φίλε μου, έχω νέα για σένα: τα ταξίδια γίνονται στριμωγμένος ανάμεσα σε 3 καρέκλες, 5 βαλίτσες (γιατί ταξιδεύεις και με κορίτσα), έναν σκύλο και μερικές σακούλες από άπλυτα, βαζάκια μαρμελάδας και τα σχετικά. Και αυτά, στο αμάξι. Γιατί στα τρένα και στα καράβια άντε κουβάλα τα όλα αυτά. Αναλυτικά…

Στα τρένα: ταξιδεύω με τρένα από το 2006 και με ασφάλεια μπορώ να πω ότι θέλω να μπουρλοτιάσω κάθε βαγόνι ξεχωριστά και να γελάω σατανικά ενώ παίζει το phantom of the opera. Είναι ίσως ο χειρότερος τρόπος να ταξιδεύει κανείς, αν ταξιδεύει συχνά. Για κάνα δυο φορές παλεύεται. Γιατί το λέω αυτό; Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια έζησα όλα τα στάδια του τρένου. Από το «καπνίζουμε όπου γουστάρουμε, και ο νόμος περί θέσεων είναι αίτιο για να χάσεις δάκτυλο*» με το Θεσσαλονίκη-Αθήνα να στοιχίζει 22 ευρώ πήγαινε-έλα κλείνοντας το τελευταία στιγμή στον γκισέ, στο «είμαστε σοβαρός οργανισμός εδώ πέρα κοπέλαμ, πλήρωσε τώρα 20 ευρώ λιγότερα από το αεροπλάνο ή ψάχνε στα Ιντερνετς σα το όρνεο να βρεις θέση με 9 ευρώ».

roadtrippin1Άσε που κανείς δε σου εγγυάται ότι αν τολμήσεις και αποκοιμηθείς όντας εξαντλημένος από το ταξίδι που είναι εξήμισι ώρες (ενώ θα μπορούσε να είναι 4), δε θα ξυπνήσεις με χεράκι στο σέξι μπουτάκι σου ή/και το πολύτιμο σμαρτφόουν σου να έχει κάνει φτερά (ναι και ναι, έχουν συμβεί). Όσο για το βραδινό τρένο, είναι ένα φαινόμενο από μόνο του και δε μπορώ να το αδικήσω αφιερώνοντας μόνο 2-3 σειρές εδώ. Παρακάτω λοιπόν…

Στα πλοία: Η αλήθεια είναι πως έχω να ταξιδέψω με πλοίο αρκετά χρόνια και η τελευταία μου εμπειρία ήταν ένα –θα μπορούσε να ήταν ευχάριστο- τετράωρο ταξίδι από Πειραιά στην Σύρο, κατά τη διάρκεια του οποίου έκανα 11 φορές εμετό. Παρόλα αυτά, το προσωπικό ήταν άγγελοι και βρήκαν γιατρό στο πλοίο, με έβαλαν να κοιμηθώ σε δικό μου δωμάτιο παρότι δε το είχα πληρώσει και γενικά έκαναν την εφιαλτική μου διαδρομή να μοιάζει λιγότερο με την έβδομη πύλη της κολάσεως. Σε ένα πιο γενικό πλαίσιο πάντως, το πλοίο τα έχει τα αρνητικά του, αλλά δεν είναι τόσο πολλά ή άσχημα όσο είναι του τρένου. Οπότε τρένα 0, πλοία 1. Επόμενος…

samanddean2Στ’ αεροπλάνα: Πςςς νταξ, εδώ τι να πεις; Δέκα με τόνο! Τι, δεν τρώτε τόνο; Εντάξει, θα σας φέρουμε ένα φιλετάκι κοτόπουλο, τα μαλλιά σας είναι πολύ ωραία σήμερα! «Βρε άντε να χαθείς, κόλακαααα» θα απαντήσεις εσύ και θα κάτσεις με ροδοκοκκινισμένα μάγουλα στο κάθισμά σου αγναντεύοντας έξω απ’ το παράθυρο και περιμένοντας υπομονετικά να φτάσετε σε επίπεδο κάτω από τα σύννεφα, ώστε να χαζέψεις τα σπιτάκια, τους δρόμους, τα ανθρωπάκια που είναι σαν μυρμηγκάκια και να νιώσεις σαν να βλέπεις τον πιο HD διαδραστικό χάρτη έβαρ. Κακά τα ψέματα, τα αεροπλάνα τα σπάνε. Ακόμα και με low cost εταιρίες να ταξιδεύεις είναι ο πιο εύκολος και γρήγορος τρόπος να φτάσεις κάπου, καθώς και ο πιο ακίνδυνος μιας και οι πιθανότητες να μείνεις ναυαγός ή να μαζεύεις μέλη του σώματός σου από εκτροχιασμό είναι πολύ περισσότερες. Αυτό μας κάνει: Αεροπλάνα 10, πλοία 1, τρένα 0.

Για να επανέλθω όμως λίγο στην αρχή, το αμάξι ήταν, είναι και θα είναι ο πιο τέλειος τρόπος να ταξιδεύεις. Είτε με παρέα, είτε μόνος είναι απόλαυση. Γνωρίζεις μέρη, ακούς ό,τι μουσική γουστάρεις όσο δυνατά θες, κάνεις διαλείμματα όποτε τα έχεις ανάγκη (και όχι για να περάσει το γρήγορο τρένο στην Αμφίκλεια, εσένα κοιτάω τρένο), και το κυριότερο, δεν υπάρχει σπατάλη χρόνου μέσα σε ένα αμάξι. Δηλαδή, συγνώμη, χαζοί είναι ο Dean και ο Sam Winchester που έχουν το impala σαν να είναι το ιερό δισκοπότηρο;

Πιάσε λοιπόν τιμόνι, μοιράσου την βενζίνη και καλό δρόμο όπου κι αν πας (15αύγουστος έρχεται, όλο και κάτι έχεις κανονίσει, κουφαλίτσα). Άντε, και καλή τύχη μάγκες…

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

10 + 3 ερωτήσεις στον αστροναύτη Scott Kelly

Έχω -περίπου- 3 μήνες που παρακολουθώ μανιωδώς έναν κυριούλη. Πριν προλάβεις να καλέσεις την αστυνομία και τη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, ...