Home / THINKDROPS / EDITORIAL / Winter is coming

Winter is coming

Ο Ned Stark μπορεί να μην ήταν και ο πιο suave τύπος όσον αφορά την πολιτική, αλλά για τις προβλέψεις του καιρού ήταν και πρώτος: έρχεται ο χειμώνας. Ναι ρε, έρχεται ο χειμώνας. Μπορεί να πάρει άλλους δυο μήνες για να νιώσουμε 15 βαθμούς και βρόχα, αλλά έρχεται. Επίσημα πέρασε η σεζόν για τα μπικινια και προσωπικά δε θα μπορούσα να νιώθω καλύτερα.

winter_is_coming_w1

Ποτέ μου δεν το είχα με το καλοκαίρι. Ξέρω, και ‘γω απορώ πώς δε με απέλασαν από τη χώρα του φραπέ και της ξαπλώστρας. Κάνει πολλή ζέστη, και αν δεν έχεις το σώμα να βάλεις ανύπαρκτα ρούχα απλά κλαις σιωπηλά στη μιζέρια σου και καταπίνεις θλίψη κάθε φορά που ένα τουρλωτό κωλαράκι σε προσπερνάει για παίξει ρακέτες topless. Ξέρω ότι υπάρχουν πολλές κοπέλες εκεί έξω που θα με καταλάβουν. Ειδικά φέτος, αν είχα καβούκι θα είχα μπει εκεί μέσα και δε θα με έβγαζαν ούτε με κρότου-λάμψης και δακρυγόνα. Δεν ξέρω για πιο νότια, αλλά εδώ ψηλά που ήταν η επέλαση του ανατολικού μπλοκ δεν ήθελες να κυκλοφορήσεις δίπλα στα 9άρια και άααααντε στα 8.5αρια. Βέβαια, αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος που ενθουσιάζομαι με την προοπτική του χειμώνα. Με το χέρι στην καρδιά, μου έχει λείψει το κρύο!

Η διπλανή μου σε όποια παραλία και να πήγα φέτος.

Η διπλανή μου σε όποια παραλία και να πήγα φέτος.

Τι να κάνουμε, είμαι χειμερινός τύπος. Και δεν είναι μόνο γιατί δεν έχω σώμα μοντέλου, αλλά γιατί ξαφνικά όλα υπολειτουργούν, δεν μπορείς να είσαι στους κανονικούς σου ρυθμούς, το πρόγραμμά σου φεύγει απ’ το παράθυρο μαζί με των υπολοίπων (μάλλον και αυτά για μπάνιο πηγαίνουν) και γενικά όλος ο κόσμος είναι σαν ένα αποσυντονισμένο, ξεκούρδιστο παλιό ρολόι από εργασία γυμνασιόπαιδιου στην Τεχνολογία.

Οπότε μη με κατηγορήσεις αν χαίρομαι που έρχεται ο χειμώνας. Καλό το καλοκαίρι, καλές οι διακοπές, αλλά μέχρι ένα σημείο. Δεν είναι ότι δεν απολαμβάνω την ζέστη και την μεγάλη διάρκεια της ημέρας και τα παγωτά (κυρίως αυτά), για μερικούς κιόλας είναι ιδανικές συνθήκες διαβίωσης, αλλά εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ να χαρώ με 30 μέρες ανομβρίας, καύσωνα και ήλιο να μου βγάζει φακίδες στην πλάτη. Ίου, τι είμαι, η Lindsay Lohan;

Σκέψου απλά αυτό: περπατάς σε έναν κεντρικό, η ατμόσφαιρα είναι κρύα και αναπνέεις δροσερό αέρα ανάμεσα στα τσιγάρα. Φοράς ένα μαύρο μπουφάν και ο θόρυβος από τις μπότες σου χάνεται στον θόρυβο του πλήθους. Μερικά μαγαζιά έχουν αρχίσει να στολίζουν για τα Χριστούγεννα, πρόωρα όπως πάντα. Στρίβεις σε ένα στενάκι και χώνεσαι σε μαγαζάκι. Με το άνοιγμα της πόρτας, βαβούρα και καλή μουσική σε χαιρετούν. Η παρέα σου κάθεται δίπλα στο μπαρ και έχουν ήδη γίνει από τις μπίρες. “Αχ, καλοκαιράκι” δεν είπε κανένας τους.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

10 + 3 ερωτήσεις στον αστροναύτη Scott Kelly

Έχω -περίπου- 3 μήνες που παρακολουθώ μανιωδώς έναν κυριούλη. Πριν προλάβεις να καλέσεις την αστυνομία και τη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, ...