Home / THINKDROPS / EDITORIAL / Σκυλίσια ζωή

Σκυλίσια ζωή

Που λες, εγώ ήμουν ανέκαθεν γατάνθρωπος. Μικρή έπαιρνα αδέσποτα γατάκια και τα έφερνα σπίτι και η μαμά μου φρίκαρε και απειλούσε να με στείλει να μείνω μαζί τους στην κούτα. Μιας και δε χωρούσα στην κούτα (τροφαντό μωρό), αποφάσισα να το κόψω το συνήθειο. Έλα όμως που εγώ την γάτα την ήθελα. Μου είπαν χίλιες δικαιολογίες: έχουμε καναρίνι εδώ δεν είναι ο Sylvester και ο Tweety θα το κλαίμε, ο μπαμπάς σου έχει αλλεργία στις γάτες, είμαστε στον πρώτο όροφο θα φύγει το γατί. Και έτσι δε πήραμε γάτα.

Dog_020012

Έτσι τα έφερε η άτιμη ζωή και δεν αξιώθηκα να φροντίσω ποτέ μου ένα μικρό μαλλιαρό πλασματάκι (και μη τυχόν μου πεις για παιδιά, σε παραπέμπω σε επιτυχία της Βανδή). Μέχρι που ο καλός μου φίλος ο Jason πήρε σκύλο. Η μικρή είναι μια τρέλα. Τρέλα είπα; Τρελή εννοούσα. Γελάς εσύ, αλλά είναι θεότρελη, μανιακή και αλλοπαρμένη και κυρίως: μικρόσωμο, χαριτωμένο λευκόχρυσο (όχι αστεία) σκυλάκι που σου κλέβει την καρδιά.

Ξαναλέω, δεν είμαι καθόλου των σκύλων. Μπορείς να μου δείξεις 15 βιντεάκια με κουταβάκια να παίζουν με φουσκωτές μπάλες, να φοράνε φιόγκους στο κεφάλι και να κυνηγάνε την ουρά τους ή ότι κάνουν οι σκύλοι και δε θα συγκινηθώ. Δείξε μου μια φώτο γάτας (ούτε καν μικρού γατιού) που γλείφει αδιάφορα την ευαίσθητη περιοχή της και θα ακούσεις μακρόσυρτα «awwww” λες και είμαι 35 χρονών μπακούροβιτς και βλέπω το μωρό της κολλητής μου με φθόνο να μασουλάει ένα μπιμπερό.

Μακρηγορώ όμως. Δύσκολο πράγμα να φροντίζεις ένα σκύλο. Ξέρεις που λένε είναι σαν να έχεις ένα μωρό; Έτσι ακριβώς είναι, ειδικά όταν προσπαθείς να το εκπαιδεύσεις λέγοντας του «κάτω» και αυτό σου γλύφει δουλικά το μπούτι για να το χαϊδέψεις.

Είναι κάτι δύσκολο, που απαιτεί χρόνο, αφοσίωση και αγάπη και νομίζω πως γι’ αυτό τελικά οι ιδιοκτήτες δένονται πολύ περισσότερο με τα σκυλιά τους. Δε μπορείς να τα αφήνεις μόνα τους, ο νους σου ταξιδεύει σε αυτά, γυρνάς σπίτι και χαλάνε τον κόσμο απ’ την χαρά τους (και τον κατουράνε επίσης αλλά τελοσπάντων). Αν μη τι άλλο, είναι ένα πρώτο μάθημα στη δέσμευση και την ανιδιοτελή αγάπη, οπότε αν φοβάσαι τη δέσμευση πάρε ένα σκύλο. Θα αποκτήσεις ένα δάσκαλο στην αφοσίωση (και την υπομονή).

Αν πάλι είσαι σαν εμένα και τα σκυλιά δε σε συγκινούν (cat power), συνέχισε να βλέπεις βιντεάκια με χαριτωμένα γατάκια μέσα σε κούπες καφέ, και παπούτσια όπως αυτό

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

10 + 3 ερωτήσεις στον αστροναύτη Scott Kelly

Έχω -περίπου- 3 μήνες που παρακολουθώ μανιωδώς έναν κυριούλη. Πριν προλάβεις να καλέσεις την αστυνομία και τη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, ...