Home / THINKDROPS / EDITORIAL / 3 τρομακτικές αλήθειες που μαθαίνεις όταν μένεις μόνος σου

3 τρομακτικές αλήθειες που μαθαίνεις όταν μένεις μόνος σου

Νέα πόλη, νέο σπίτι, νέα ζωή! Ου γιεεεααα! Δατ’ς δε λάιφ, μπέιμπι! Εεεεε, όχι. Όχι ακριβώς.

Home-Alone-home-alone_b

Πήρες την απόφαση και για χι ψι λόγους πήγες να μείνεις μόνος. Αλλά δε ξέρεις τι να περιμένεις. Φοβού το τίποτα, young pandawan. Θα σου διδάξω όσα ξέρω. Ιδού το lifestyle μιας φτωχής και ξεδιάντροπης καουμπόισας.

1. Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά

Αλλά εσύ είσαι μόνο 1/8 άρχοντας. Μετά είσαι 2/8 Πόντιος, 1/8 Σμυρνιός, και 4/8 Ορκ μιας και έχεις να δεις τον πάτο του νεροχύτη της κουζίνας από τότε που μετακόμισες και έχεις ξεχάσει ότι το πάτωμα του σπιτιού ήταν μπεζ μαρμαρί και όχι το πράσινο της γάγγραινας. Σου έχω νέα, φίλε μου. Δεν υπάρχει κανένας μυστικός υπηρέτης-φάντασμα (που μουρμουρίζει “θα πεθάνω και δεν θα έχω δει εγγόνια”) που καθαρίζει-λευκαίνει-απολυμαίνει κατά τη διαφήμιση. It’s all on you, buddy.

Και μπορεί να είναι δύσκολο στην αρχή, αλλά η καθαριότητα πρέπει να μπει στο πρόγραμμα γιατί, πρώτον, που πας να φέρεις γκόμενα στην εστία μόλυνσης που είναι πιο επικίνδυνη και από την ακτίνα εκτόξευσης υγρών γύρω από την Paris Hilton; Δε πρόκειται να πείσεις θηλυκό να ασχοληθεί με τα γεννητικά σου όργανα αν το σπίτι σου ζέχνει σάπιο ζαμπόν και ληγμένη Φιλαδέλφεια. Δεύτερον, ζεις εκεί μέσα ρε αδερφέ, μην είσαι λίγδας. Άντε να σκουληκιάσει κανένα μακαρόνι καμιά φορά. Δέχομαι ακόμα και να κάνεις δέκα μέρες να σκουπίσεις (ίου). Αλλά το σπίτι είναι ξεκάθαρα αντικατοπτρισμός του ανθρώπου: είναι το σαλόνι σου ένα μαύρο χάλι; το ίδιο και η ζωή σου πιθανότατα. Άσε που θα νιώσεις καλύτερα να γυρνάς σε ένα καθαρό και συμμαζεμένο σπίτι (το κατά δύναμιν πάντα).

Πλύνε ρούχα (με οδηγίες πάντα, πάντα), να βάζεις κατσαριδοκτόνα και όλων των ειδών τα -κτόνα, και για όνομα του θεού μάθε να μαγειρεύεις κάτι παραπάνω από τοστ και αυγά! Ακούγονται απλά πράγματα, δεν είναι και θα σου σώσουν τη ζωή.

"Σκατά, ξέχασα το μάτι της κουζίνας ανοιχτό πέντε μέρες!"

“Σκατά, ξέχασα το μάτι της κουζίνας ανοιχτό πέντε μέρες!”

2. Ο κίνδυνος καραδοκεί

Ο πρώτος καιρός της προσαρμογής, θα είναι γεμάτος ανασφάλειες και η αντρούκλα που κρύβεις μέσα σου (άσχετα με το αν είσαι γυναίκα ή άντρας) θα πάει περίπατο το πρώτο εξάμηνο. Δεν αναφέρομαι τόσο σε φάσεις τύπου “σου την πέφτουν στο δρόμο για το σπίτι, 2 το βράδυ όντας κομμάτια και καταλήγεις να κάνεις κινήσεις κουνγκ φου, 10 λεπτά αφότου σε έχουν αφήσει με τα σώβρακα” αλλά σε περιπτώσεις τύπου “κλείδωσα την πόρτα; Ας πάω να ελέγξω” και την κλειδώνεις άλλες πέντε φορές και βάζεις και μια καρέκλα από πίσω. Κατεβάζεις τα στόρια μέχρι και την τελευταία χαραμάδα (γιατί από εκεί θα μπουν οι άτιμοι οι ληστές) και κλείνεις και τις κουρτίνες. Χα!

Επίσης, το αγαπημένο μου. Είσαι άνετος και κοιμάσαι στο δωμάτιο σου με το a/c αναμμένο και την πόρτα του δωματίου ανοιχτή γιατί δε πρόκειται κανείς να βάλει σκούπα στις 8 το πρωί, ή να ανοίξει την τηλεόραση να δει τα μπουζουκοπρωινά, ή τελοσπάντων να ενοχλήσει την νιρβάνα σου με κάποιο τρόπο. Ζωάρα.

5:03: Ζζζζζζζζ… Τι ήταν αυτό; Και πετάγεσαι πάνω σα γάτα που εντόπισε Doberman σε ακτίνα 2 μέτρων. Αφουγκράζεσαι σαν μέγας γκουρού. Κοιτάς δεξιά και αριστερά. Αρπάζεις κινητό ανά χείρας και ότι βρεις στο κομοδίνο σου, κλειδιά, μολύβι (φανταστικό εργαλείο για να αμυνθείς, πληροφοριακά), ποτήρι με νερό, δε γαμιέται σκέφτεσαι, στην τελική αν μπει κλέφτης θα έχω μια αξέχαστη στιγμή σαπουνόπερας πριν μου πάρει όλα τα τιμαλφή και το νεφρό μου. Αλλά μετά από λίγο ηρεμείς. “Τι χαζό που είμαι” σκέφτεσαι και ξαναπέφτεις στο κρεβάτι.

05:37: Αμ δε. Τα μάτια γαρίδες, ο θόρυβος πάει και έρχεται και εσύ βομβαρδίζεις το TL του twitter με τουί τύπου “ελπίζω οι ληστές να μπουν στο σπίτι του διπλανού” ενώ ταυτόχρονα σηκώνεσαι, χτυπάς τα τζάμια και φωνάζεις σα μικρό κοριτσάκι “έχω καλέσει την αστυνομία”. Το ότι πιθανότατα έχεις γίνει ρεζίλι σε όλη τη γειτονιά και ότι απειλείς τον αέρα δεν έχει καμία σημασία.

Tip: Ένας καλός τρόπος να μη σε κλέψουν είναι να μην παρελαύνεις τα σχέδιά σου σε όλα τα social media που κυκλοφορούν εκεί έξω. “Ουυυυυ Μύκονος, μπέιμπι! 10 μέρες!” να στραφταλίζει σε twitter, facebook, google plus, pinterest και γω δε ξέρω τι, είναι σα να λες ” τα κλειδιά είναι κάτω από το πατάκι, ψηλέ, έχει μπίρες στο ψυγείο.” Ε, όχι.

Βοηθάει και αν έχεις Ουνάγκι

Βοηθάει και αν έχεις Ουνάγκι

3. Χωρίς νερό μπορώ, χωρίς Ίντερνετ όχι

Τι καλά που είναι όταν έχεις δύο υπηρέτες που σ’ αγαπάνε (ουσιαστικά δύο Alfreds να τρέχουν πίσω από τον Batman σου) και σε πρήζουν μόνο λίγο για πράγματα που πρέπει  να κάνεις εσύ ο ίδιος, αυτοπροσώπως. “Πήγαινε να ανανεώσεις την κάρτα ανεργίας ρε καμάρι μου, θα λήξει!” σου λέει η μανούλα και εσύ με ύφος “ωχ-ρε-γαμώτο-πάλι-πρέπει-να-βγω-έξω-και-να-κάνω-πράγματα-κανείς-δε-με-λυπάται” πας και τελικά δε σου κόβεται η κάρτα, γιατί όχι μόνο οι γονείς φροντίζουν τις οικονομικές εκκρεμότητες, αλλά ξέρουν και να φέρονται υπεύθυνα και να πληρώνουν/διευθετούν το θέμα εντός προθεσμίας! O, mon Dieu!

Τους πρώτους 2 μήνες πιθανότατα να καταλήξεις σαν squatter μέσα στο διαμέρισμά σου, χωρίς νερό, τηλέφωνο ή φαγητό στο σπίτι, με ορδές από κατσαρίδες και ποντίκια και διασταυρώσεις κατσαρίδων με ποντίκια να θέλουν να πιουν το αίμα σου, και την σπιτονοικοκυρά σου να σου χτυπάει την πόρτα 11 το βράδυ με τα ρολά στο κεφάλι “παλιόπαιδο, που είναι το νοίκι μου;”, αλλά αυτό που θα σε παρακινήσει πραγματικά να πας και να διεκπεραιώσεις τα καθήκοντά σου ως ενήλικας που νοικιάζει ένα σπίτι, είναι το γεγονός ότι θα σου κόψουν το Ίντερνετ. Ναι. Τρέχα τώρα στη Vodafone/Forthnet/Whatevah γιατί είναι στυγνοί δολοφόνοι αυτοί, δεν είναι δημόσιο. Δυο μέρες καθυστέρηση και γεια σας το πολύτιμο σου.

The horror

The horror

Αυτά για τα πρώτα δειλά βήματα στην ενήλικη ζωή. Ναι, έχει κυρίως ευθύνες και ναι, είναι σπαστικές ευθύνες, αλλά είναι μέρος της φάσης, ας μη γινόμαστε κακομαθημένα μούλικα. Αν διατηρείς αυτούς τους τρεις τομείς στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, τα υπόλοιπα όχι μόνο αξίζουν τον κόπο σου, αλλά θα σε ανταμείψουν και με το παραπάνω.

 

3 τρομακτικές αλήθειες που μαθαίνεις όταν μένεις μόνος σου
4 (80%) 4 vote[s]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

10 + 3 ερωτήσεις στον αστροναύτη Scott Kelly

Έχω -περίπου- 3 μήνες που παρακολουθώ μανιωδώς έναν κυριούλη. Πριν προλάβεις να καλέσεις την αστυνομία και τη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, ...