Home / THINKDROPS / ΧΙΟΥΜΟΡ / ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ / Τρικυμία στο μυαλό… ενός πενηντάευρου

Τρικυμία στο μυαλό… ενός πενηντάευρου

Πενηντάευρο

Είμαι δυνατός. Είμαι ισχυρός. Είμαι ο βασιλιάς του πορτοφολιού.
Όσοι συνυπάρχουν μαζί μου συνήθως, δεν μου φτάνουν ούτε στα μισά.
Ντάξει, υπάρχουν κάποιες ελάχιστες φορές που έρχομαι 2ος, 3ος και 4ος, αλλά η συχνότητά τους είναι μικρότερη από τη συχνότητα σοβαρών δηλώσεων του κριτή του BraviSSimo, Σίμου Κεδίκογλου.

Όταν με έχει κάποιος πάνω του, νιώθει άνετα. Νιώθει μια σιγουριά, μια θαλπωρή βρε αδερφέ.
Όμως οι αποχωρισμοί είναι δύσκολοι.
Με τρεμάμενα χέρια με βγάζουν έξω απ τα πορτοφόλια τους για να με δώσουν. Κάποιες φορές δακρύζουν, συγκινούνται. Μια φορά, μια κυρία έβαλε τα κλάματα. Λύγισε, έσπασε.
Πληγώθηκα που την είδα έτσι, αλλά έπρεπε να κρατήσω χαρακτήρα. Να σταθώ στο ύψος μου και να μην φανούν τα συναισθήματά μου. Νομίζω πως τα κατάφερα.
Κάποιες φορές, βέβαια, με αποφεύγουν όπως ο άνθρωπος με όσφρηση το λιβάνι.
Ταξιτζήδες, περιπτεράδες, ντελιβεράδες, σουβλατζήδες, έχουν παίξει ξύλο για να μη με πιάσουν στα χέρια τους.
ΚΑΙ ΤΙ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΚΥΡΙΕ ΤΑΡΙΦΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΙ; ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΕ ΘΕΣ; ΒΡΩΜΑΕΙ Η ΑΝΑΣΑ ΜΟΥ; Αρ γιου φάκινγκ κίντινγκ μι; Έχω έρθει από εξωτερικό εγώ ρε και μπήκα στο βρωμοταξί σου με τα Παναγιάκια και τα κρεμαστά για να με διώξεις; Την παλεύετε κύριε; Ναι ρε, όπως θέλω θα μιλάω. Μια στον ενικό, μια στον πληθυντικό. Λογαριασμό θα σου δώσω; Εσύ να με πάρεις και να δώσεις και απόδειξη. Άπλυτε.

Η αλήθεια είναι, πως έχω αποκτήσει πολλά ψυχολογικά τα τελευταία χρόνια. Μην κοιτάτε που είμαι κολλαριστός και αγέρωχος. Η καρδούλα μου το ξέρει.
Σε πόσες γυφτιές και γελοιότητες έχω συμμετάσχει να ξέρατε; Πόσοι, που κάνουν τους άνετους τη μια στιγμή, την άλλη λένε ό,τι παπάτζα τους κατέβει για να με κρατήσουν μέσα στην τσεπούλα τους. Και όχι πως με έχουν πραγματική ανάγκη. Δεν θα πεθάνουν αν με χάσουν σαν την κυρία που έκλεγε. Όοοοοοχι. Θα το κάνουν απλά γιατί τους αρέσει να έχουν πολλούς σαν και μένα. Δε μορ δε μέριερ που λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι.
Απ’ την άλλη θα μου πεις, αν βρεθείς σε τέτοια χέρια, έχεις την ησυχία σου. Αράζεις, κάνεις παρέα με τους υπόλοιπους και χαλαρώνεις. Ζωάρα.
Μεταξύ μας, μετά απ’ όσα έχω τραβήξει, θέλω να πέσω στα χέρια Έλληνα ψιλοεπιτυχημένου επιχειρηματία. Απ’ αυτούς που παρακαλάνε να πέσει και άλλο ο βασικός μισθός μπας και βάλλουν καλύτερη μηχανή στο βαρκάκι που αγόρασαν.
Τι με κοιτάτε; Στο κάτω κάτω, καθαρό παιδί του καπιταλισμού είμαι κι εγώ. Το καθαρότερο.

Φιλάκια.

 

Τρικυμία στο μυαλό… ενός πενηντάευρου
Βαθμολόγησέ το

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

…μιας σβάστικας

  ΟΥΓΚ!   …μιας σβάστικαςΒαθμολόγησέ το