Home / THINKDROPS / ΧΙΟΥΜΟΡ / ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ / Στο μυαλό ενός καλοριφέρ

Στο μυαλό ενός καλοριφέρ

Το πιο υπομονετικό ον, λέει, είναι ο γάιδαρος. Κουραφέξαλα. Το πιο υπομονετικό ον είναι πλέον το καλοριφέρ! Ε ναι, τι απορείς; Ον είμαι. Αφού με βλέπεις να σου λέω τον πόνο μου.

Καλοριφέρ

«Πονάς κι εσύ;», θα μου πεις. Βέβαια πονάω, κύριε. Στην ψυχή. Στην καρδιά. Στους σωλήνες, whatever. Εγώ, που με βλέπεις, κάποτε ήμανε ο βασιλιάς των σπιτιών το χειμώνα! The King. The Emperor. Τους ζέσταινα όλους αφιλοκερδώς, χαρίζοντας χαμόγελα ευτυχίας και ηρεμίας.

Και τώρα δες που κατάντησα· ένα διακοσμητικό ράφι. Να ακουμπούν επάνω μου κεριά, τασάκια και τσελεμεντέδες. Ένα τίποτα έχω γίνει, μάλιστα! Περιμένω κάθε χρόνο τον χειμώνα, μπας και φιλοτιμηθούν να με ανάψουν –να εκπληρώσω τον σκοπό της ύπαρξής μου, βρε αδερφέ! Μάταια…

Αυτός είναι και ο λόγος που δεν είμαι φέτες, όπως παλιά. Είμαι ντεφορμέ, λογικό δεν είναι; Πάνε δυο χρόνια τώρα που έχει να κελαρύσει γάργαρο πετρέλαιο στα εντός μου κι έχω πέσει σε κατάθλιψη… Φέτος θα είναι η τρίτη χρονιά. Σιγά μη βρουν λεφτά αυτοί να αγοράσουν πετρέλαιο! Άσε που την έχουν βρει την άκρη τώρα με τις σόμπες και τα ερκοντίσια και κάθε χρόνο νέα πατέντα. Φέτος είναι στη μόδα οι αντλίες θερμότητας, σου λέει. Πάλι στην απ’ έξω, σαν τον ψωριάρη.

Ώπα ρε παιδιά, καθίστε! Κι εμείς τα καλοριφέρια; Κλέφτες θα γίνουμε;

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

…μιας σβάστικας

  ΟΥΓΚ!   Share Tweet Follow us Share Share Share Share Share