Home / THINKDROPS / CINEMA / Σε τρία καρέ: Ιανουάριος [pt. 2]

Σε τρία καρέ: Ιανουάριος [pt. 2]

Την προηγούμενη εβδομάδα κάναμε μια μεγάλη βόλτα σε όλο τον κόσμο. Σήμερα για να σου φύγει το jet lag και το παράπονο, θα μείνουμε στην Αμερική και μάλιστα με ταινίες που επικεντρώνονται στην ίδια. Άμεσα και έμμεσα.

Με το Parkland ο σκηνοθέτης Peter Landesman διηγείται κάπως άκομψα τις τελευταίες ώρες του JFK, και μαζί τις μέρες που ακολουθούν, ενώ με το American Hustle του David O. Russell (πες το γρήγορα, κάνει και ρήμα) ρίχνουμε μια επικριτική ματιά στο πανούργο πρόσωπο της κοινωνίας των 70s. Τέλος ο Λύκος της Wall Street, από ποιον άλλον, τον μεγάλο Martin Scorsese που άφησε ανάμεικτα συναισθήματα, σε κοινό και κριτικούς.

Parkland

Figurehead_2014-01-B1

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών πυροβολείται στο κεφάλι, και μεταφέρεται εσπευσμένα στο νοσοκομείο του Parkland. Οι γιατροί δεν καταφέρνουν και πολλά, και ο αναπόφευκτος θάνατός του, προκαλεί χάος στις μυστικές υπηρεσίες, αλλά και στην Αμερικανική κοινωνία.

Παρά το ότι είμαι ο πρώτος που λέει “μην παραπονιέσαι για ‘Αμερικανιές’ ή ‘προπαγάνδες’, όταν βλέπεις Αμερικανική ταινία” η περίπτωση του Parkland με αφήνει χωρίς επιχειρήματα. Γραφικός πατριωτισμός στα όρια του αστείου, με σκηνές και διαλόγους που αντί για δράμα προκαλούν γέλιο. Και πέρα από αυτό, δεν προσθέτει τίποτα απολύτως καινούριο, σε μια χιλιοειπωμένη ιστορία. Κρίμα σε ένα κατά τα άλλα αξιόλογο cast με ονόματα όπως Paul Giamatti, Marcia Gay Harden, Ron Livingston και Mark Duplass που ευθύνονται και για το ενδιαφέρον που μπορεί να δείξει κάποιος εξ αρχής.

Ή το βλέπεις το με τους κολλητούς σου για μια βραδιά ατελείωτου κραξίματος, ή αμολάς το Ντόπερμαν που έχεις σε όποιον σου πει ότι του άρεσε.

American Hustle

Figurehead_2014-01-B2

Δεμένος στο λουρί του πράκτορα Richie DiMaso (Bradley Cooper), ο μεγάλο απατεώνας Irving Rosenfeld (Christian Bale) και η σύντροφός του Sydney Prosser (Amy Adams), παίζουν το παιχνίδι του FBI, με σκοπό να παγιδέψουν τον δήμαρχο Carmine Polito (Jeremy Renner) για διαφθορά. Βήμα βήμα τα πράγματα περιπλέκονται, και η εμφάνιση της μαφίας θα κάνει την κατάσταση ακόμα πιο αμφίβολη.

Πέρσι θα είδες μάλλον το Silver Linings Playbook, και κατά πάσα πιθανότητα θα σου άρεσε. Ο σκηνοθέτης του, David O. Russell, επαναφέρει τους Cooper και Lawrence, μαζί με τους Bale και Adams (που είχε δουλέψει μαζί τους στο εξαιρετικό Fighter του 2010), και δείχνει ένα άλλο πρόσωπο της Αμερικής. Απάτη στην απάτη, το σενάριο οδηγείται σε μια πλοκή που δεν ξέρεις ποιος δουλεύει ποιον, πάντα γύρω από μια χιουμοριστική προσέγγιση, που δεν μπορείς να μην αγαπήσεις.

Και το κερασάκι στην τούρτα, οι εκπληκτικές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς, που για άλλη μια φορά δίνουν ρέστα. Δεν με πιστεύεις; Οι χρυσές σφαίρες της προηγούμενης εβδομάδας θα σε πείσουν, και σίγουρα είναι μόνο η αρχή των βραβείων.

The Wolf of Wall Street

Figurehead_2014-01-B3

Ο Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio) και η πορεία του στον χρηματοοικονομικό κόσμο, μέσα από σκευωρίες εκατομμυρίων, που σιγά σιγά λίγα χρόνια μετά μας έφεραν παγκοσμίως στα γόνατα.

Τον θείο Martin τον εκτιμώ απεριόριστα, και μαζί του τον αναπόσπαστο πλέον Leonardo DiCaprio, που παρά το ότι πέρασα μια ολόκληρη εφηβεία αντιπαθώντας τον (λόγω Τιτανικού φυσικά) δεν μπορώ να μην υποκλιθώ στο ταλέντο του. Με τον Λύκο της Wall Street, παρά το ότι κρατά το αναμενόμενο υψηλό επίπεδο, δεν μπορείς ως θεατής να θάψεις όλα αυτά τα “αλλά” που σου αφήνει το έργο φεύγοντας. Ο Scorsese επιστρατεύει την δοκιμασμένη συνταγή των Goodfellas και Casino, και αφηγείται με αντίστοιχο σκηνοθετικό τρόπο, τα έκτροπα των χρηματιστών, δυο δεκαετίες πριν.

Και παρά το ότι το κάνει άψογα, και με τον τρόπο που έχουμε μάθει να μας αρέσει από αυτόν (στο μυαλό μου ακουγόταν λιγότερο πρόστυχη αυτή η πρόταση), δείχνει να να αγγίζει εντελώς επιδερμικά ένα θέμα που θα περιμέναμε να είναι πολύ πιο καυστικός. Είναι η απληστία του Jordan Belfort που κατέρρευσε τελικά τον πλανήτη, αυτό που σου μένει φεύγοντας ή μήπως ένα extreme lifestyle που αν είχες την δυνατότητα, κι εσύ θα ζούσες;

Δεν συμμερίζομαι τις κριτικές που γενικά το έθαψαν, και αναμφισβήτητα θα σου πρότεινα να το δεις, αλλά ένα παράπονο, θα το νιώσεις κι εσύ.

Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η Αμερική είναι το θέμα της εβδομάδας. Για τις δυο από τις τρεις θα πρέπει να σηκωθείς από τον καναπέ, και να πας ένα σινεμαδάκι, αλλά πίστεψέ με αξίζει…

Ανανεώνουμε το ραντεβού για την επόμενη Τρίτη. Μέχρι τότε God bless Am… εντάξει, ας μην υπερβάλουμε.

 

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Μαθήματα Κινηματογράφου με τον Ανδρέα Κατσικούδη

Eντατικός Τρίμηνος Κύκλος | Μάρτιος – Μάιος 2020 Τα μαθήματα κινηματογράφου είναι ακριβά; Απαιτούνται πολλά χρόνια σπουδών; Είναι μόνο θεωρητικά; Απαιτούν ...