American Horror Story

“You’re gonna die in there”

Και με βασικό punch line την παραπάνω έκφραση, έσκασε μύτη το γλυκό Σεπτέμβρη του 2011 αυτή η σειρά με αυτό τον τόσο κλισέ τίτλο. Και κάπου εδώ πρέπει να σας συστήσω ποτέ να μην κρίνετε το βιβλίο από το εξώφυλλό του (και μια γυναίκα από τον εραστή της, όπως λέει και ο Stephen Sondheim στο τραγούδι “Uh, but underneath”).

Φαντάσματα, τέρατα, μανιακοί δολοφόνοι, ψυχασθενείς, εξωγήινοι, μάγισσες, βουντού, τρελοί χειρούργοι, μοναχές, η προσωποποίηση του διαβόλου, σχιζοφρενείς με τσεκούρια, ένας μινώταυρος και πολλά άλλα έχουν εμφανιστεί μέσα σε τρεις κύκλους προβολής της σειράς στο αμερικανικό καλωδιακό κανάλι Fx. Το γεγονός ότι κάθε κύκλος της σειράς αποτελεί μια αυτοτελή ιστορία με διαφορετική πλοκή και διαφορετικούς χαρακτήρες επιτρέπει στους δημιουργούς να συνδέσουν τόσα πολλά παράταιρα πράγματα και η σειρά να εξακολουθεί να μην είναι σούπα!

American Horror StoryΤη μία χρονιά βλέπουμε τη μετακόμιση μια τριμελούς οικογένειας σε ένα πολύ όμορφο εξωτερικά σπίτι που στο εσωτερικό του όμως φιλοξενεί τα φαντάσματα όλων των περασμένων ενοίκων που έτυχε να αποβιώσουν εντός του. Τη δεύτερη χρονιά, κι εκεί που λέγαμε να συνηθίσουμε στην ιδέα, μας ρίχνουν στην τρέλα μιας ψυχιατρικής κλινικής του ’60 που διευθύνεται από μοναχές. Περιττό να σας πω ότι εκεί μέσα γίνεται της κολάσεως (θου Κύριε!). Η τρίτη χρονιά μάς βρίσκει μέσα σε ένα σχολείο του σήμερα για μαθητευόμενες μάγισσες, το οποίο διοικείται ίσως από την πιο εγωκεντρική μάγισσα όλων των εποχών.

Αυτό το μοναδικό τέχνασμα είναι ίσως και το μαγικό συστατικό που κάνει αυτή τη σειρά τόσο ξεχωριστή. Και να θέλεις, δεν μπορείς να τη βαρεθείς. Τη στιγμή που αισθάνεσαι πως αρχίζεις να τη συνηθίζεις, συνειδητοποιείς ότι έχει ήδη τελειώσει και τη θέση της θα την πάρει η επόμενη αρρωστημένη (με την καλή έννοια) ιδέα που θα σκεφτεί το συγγραφικό δίδυμο των Ryan Murphy και Brad Falchuk. Ίσως αυτό που προσπαθούν να μας προτρέψουν οι συγγραφείς με αυτό το φορμάτ είναι να προσπαθούμε να απολαμβάνουμε το κάθε λεπτό του κάθε κύκλου επειδή ξέρουμε πως θα είναι ο πρώτος και ο τελευταίος της.

ΚΙ ΕΔΩ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ – ΟΣΟΙ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΗΔΗΞΕΤΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Κάπως έτσι είναι και ο έρωτας με την αγάπη. Αν πούμε πως ο έρωτας είναι ένας κύκλος της σειράς τότε η αγάπη είναι η ίδια η σειρά. Ο έρωτας μέσα σε μια σχέση παίρνει διάφορες μορφές και επαναπροσδιορίζεται. Δεν χάνεται όμως, καθώς καταφέρνει και δίνει τροφή στην αγάπη η οποία τον συμπεριλαμβάνει μέσα της. Ο έρωτας δεν χάνεται, απλώς αλλάζει μορφές. Η αγάπη όμως θα είναι πάντα εκεί για μας ακόμα κι αν δυσκολευόμαστε να την αναγνωρίσουμε! (να συνηθίσετε αυτές τις απότομες αναφορές από το πουθενά περί έρωτος… με πιάνει καμιά φορά!)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

Σε όσους λοιπόν είστε λάτρεις της σειράς, έχω να πω περαστικά, καθώς τη βδομάδα που μας πέρασε αποχαιρετήσαμε τον τρίτο κύκλο και το σύνδρομο στέρησης έχει ήδη αρχίσει να εμφανίζεται. Αντίθετα, όσοι δεν την γνωρίζετε και είστε λάτρεις του είδους horror, καλά θα κάνετε να της ρίξετε μια ματιά… Δεν θα χρειαστεί παραπάνω για να κολλήσετε!

http://http://www.youtube.com/watch?v=mbDxr3NDZhc

 

Βαθμολόγησέ το

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

7 Σειρές από την Αυστραλία που δεν ξέρατε και θα σας εκπλήξουν!

Είχατε ποτέ την περιέργεια τι σειρές μπορεί να παράγει η Αυστραλία; Εννοώ ότι η παράδοση της Αυστραλίας είναι να βγάζει ...