Home / THINKDROPS / ΧΙΟΥΜΟΡ / ΓΟΟΓΛΣΕΡΤΣ / Κάποτε θα μας πνίξουν τόσα ανείπωτα λόγια

Κάποτε θα μας πνίξουν τόσα ανείπωτα λόγια

Σήμερα έλεγα να πάω να παίξω ένα Τζόκερ, αλλά τελικά άλλαξα γνώμη. Γιατί τι τύχη να έχω όταν μου λένε πως το άρθρο με τους στίχους του Τάσου Λειβαδίτη έπεσε σε εμένα, τον πιο άσχετο και άμπαλο σε θέματα ποίησης άνθρωπο στο Thinkdrops; Αφού λοιπόν πέρασα από τα 5 στάδια της θλίψης, είμαι έτοιμος να κατακρεουργήσω άλλο ένα ποίημα στο βωμό της άγνοιάς μου.

κάποτε θα μας πνίξουν τόσα λόγια ανείπωτα

Αν είστε λοιπόν fans του Τάσου Λειβαδίτη και της ποίησης γενικότερα, θα σας συνιστούσα να διαβάσετε το άρθρο με μια χαλαρή ματιά. Εάν από την άλλη είστε εδώ για να δείτε πώς φαίνεται ένα ποίημα στα μάτια κάποιου αμύητου στην ποίηση, τότε ήρθατε στο σωστό μέρος.

Κι αργότερα, όταν με τόσες ελπίδες εγκατασταθήκαμε στο καινούργιο
σπίτι κι αλλάξαμε θέσεις στα έπιπλα

Καλή αρχή. Βρήκαν καινούργιο σπίτι τα παιδιά και μάλιστα επιπλωμένο. Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Βέβαια και θέρμανση με πετρέλαιο θα ζήτησαν, αλλά εκεί το μόνο που πήραν σαν απάντηση ήταν τα γέλια της σπιτονοικοκυράς.

είδαμε πως δεν κρύβεται το παλιό μεγάλο σφάλμα μας και πως τα
πράγματα έχουν μια δική τους μοναξιά, και μια δική τους δικαιοσύνη.

Ωχ. Τι μ@λ@κί@ είχες κάνει αγόρι μου; Κάτσε τώρα και δέξου τη μοναξιά και τη δικαιοσύνη που έχουν τα πράγματα γιατί ακόμα δεν μπήκες στο καινούργιο σπίτι και σε βλέπω να βρεθείς χωρίς πράγματα στο δρόμο με τα μυαλά που κουβαλάς.

Ανοίξαμε τότε το παράθυρο κι είδαμε
τους γερανούς να περνούν.

Καλά, πού είναι αυτό το σπίτι και βλέπουν γερανούς να περνούν; Στο δέλτα του Έβρου; Το ήξερα εγώ ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με αυτό το σπίτι. Γεμάτο υγρασία θα είναι.

Αλλά πoιο ήταν το σφάλμα μας; Ποτέ δε μάθαμε. Και μόνο καμιά φορά
μέσα σ’ έναν εφιάλτη βρίσκουμε κάποια απάντηση
αλλά δε θέλουμε να την πιστέψουμε

Έλα τώρα που δεν το έμαθες το σφάλμα σου. Κάνεις και πως δεν ξέρεις. Αφού όλοι είδαμε πως κοιτούσες τη σερβιτόρα στο beach bar με το τέλειο μαύρισμα. Γουρούνι. Αλλά θα δεις εσύ. Θα σου κάνει τη ζωή εφιάλτη για να μάθεις το μάθημά σου.

Προς τι λοιπόν τόσα όνειρα αφού
όλα θα τελειώσουν κάποτε
και κανείς δεν ξέρει ποια θα ‘ναι η κρίσιμη ώρα

Κοίτα να δεις! Και έλεγα τι να κάνω σήμερα. Δεν ήθελα να πάθω κατάθλιψη, σκεφτόμουν κάτι του στιλ να πάω γυμναστήριο, αλλά δεν βαριέσαι; Πάω να κάτσω σε μια γωνιά μόνος μου. Τίποτα δεν έχει αξία, αφού όλα κάποτε θα τελειώσουν και κανείς δεν ξέρει το πότε, ακόμα και οι Μάγιας έπεσαν έξω.

πράγματα που τ’ ανακαλύπτεις όταν είναι πια αργά (πάντα ήταν αργά)

Κλασσική περίπτωση. Ψάχνεις 100 ώρες να βρεις το τηλεκοντρόλ για να αλλάξεις κανάλι και να το γυρίσεις στην ΔΤ εννοώ και να δεις το Ολυμπιακός-Manchester United. Αλλά όταν πλέον βρίσκεις το τηλεκοντρόλ στο ψυγείο και αλλάζεις το κανάλι, έχεις ήδη χάσει 2 γκολ. Για να μην πω τι γίνεται με το χαρτί τουαλέτας, έτσι;

κι η ευωδιά ενός μαραμένου ρόδου είναι πιο τρομερή κι από ‘να
φάντασμα.

Καλά, δεν βλέπεις Supernatural; Τα φαντάσματα περνάνε μέσα από τοίχους, κάνουν teleport από μέρος σε μέρος και δεν μπορείς να τα χτυπήσεις με τίποτα, πέρα από τα σιδερένια μαρκούτσια που έχουμε για το τζάκι. Άσε τις βλακείες με τα ρόδα και πάρε μπόλικο αλάτι, γιατί εκεί στο σπίτι δίπλα στον Έβρο που πήγες να μείνεις όλο και κάποιο φάντασμα θα σκάσει μύτη.

Κάποτε θα μας πνίξουν τόσα ανείπωτα λόγια.

Καλά, αν δεν σε πνίξει πρώτα η κοπέλα σου που πας και κοιτάς σερβιτόρες, τα νερά του Έβρου όταν θα ξεχειλίσει με τις πολλές βροχές και κάποιο οργισμένο φάντασμα από το αρχαίο νεκροταφείο εκεί δίπλα, τότε μπορείς να ανησυχείς και για τα ανείπωτα λόγια. Αλλά μάλλον αυτά είναι το τελευταίο από τα προβλήματά σου.

Αυτό ήταν λοιπόν το έργο του Τάσου Λειβαδίτη “Οι Γερανοί”. Κάπως έτσι λοιπόν βλέπει κάποιος, που δεν έχει ιδέα από ποίηση, το 90% των ποιημάτων. Το άλλο 10% είναι του επιπέδου φεγγαράκι μου λαμπρό κλπ. Αυτό το έχουμε.

 

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

A man for all seasons

A man for all seasons, το θέμα που μου έλαχε, και παρόλο που είμαι σίγουρος ότι θα είναι πάλι κάποιος ...