Home / THINKDROPS / ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ / Νίκολα Τέσλα: Η ιδιοφυΐα που φώτισε τον κόσμο (μέρος Γ’)

Νίκολα Τέσλα: Η ιδιοφυΐα που φώτισε τον κόσμο (μέρος Γ’)

Το τρίτο και τελεταίο μέρος του αφιερώματος του scienceandtechnology.gr στο σπουδαίο φυσικό και εφευρέτη Νίκολα Τέσλα.

Ο πύργος των ονείρων

Nikola Tesla Wardenclyffe Tower

Όταν ο Τέσλα επέστρεψε από το Κολοράντο στη Νέα Υόρκη, έγραψε ένα συγκλονιστικό άρθρο για το περιοδικό Century. Σε αυτό το λεπτομερές, φουτουριστικό όραμα, περιέγραψε ένα μέσο για την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας με μία κεραία. Δήλωσε ότι θα ήταν δυνατόν να ελέγξει τον καιρό με τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας και πρότεινε ένα παγκόσμιο σύστημα ασύρματων επικοινωνιών. Για τους περισσότερους ανθρώπους, οι ιδέες του αυτές ήταν σχεδόν ακατανόητες, αλλά ο Τέσλα ήταν ένας άνθρωπος που δεν μπορούσε να υποτιμηθεί.

Το άρθρο αυτό τράβηξε την προσοχή ενός από τους πιο ισχυρούς άνδρες του κόσμου, τον J. P. Morgan. Συχνός φιλοξενούμενος στο σπίτι του Morgan, ο Τέσλα πρότεινε ένα σύστημα που ακούστηκε σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας: ένα «παγκόσμιο σύστημα» ασύρματων τηλεπικοινωνιών για την αναμετάδοση τηλεφωνικών μηνυμάτων πέρα από τον ωκεανό. Η μετάδοση δηλαδή ειδήσεων, μουσικής, χρηματιστηριακών αναφορών, προσωπικών μηνυμάτων ακόμα και φωτογραφιών σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. «Όταν η ασύρματη τεχνολογία εφαρμοστεί πλήρως, η γη θα μετατραπεί σε έναν τεράστιο εγκέφαλο, ικανό για άμεση ανταπόκριση σε οποιδήποτε από τα τμήματά του», είπε ο Τέσλα στον Morgan.

Ο Morgan προσέφερε στον Τέσλα 150.000 δολάρια για να χτίσει ένα εργοστάσιο παραγωγής και μετάδοσης ηλεκτρικής ενέργειας. Παρά τα όσα είπε στον επενδυτή του, το πραγματικό σχέδιο του Τέσλα ήταν να γίνει μια μεγάλης κλίμακας επίδειξη, της ασύρματης μετάδοσης ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτό όμως αποδείχθηκε μοιραίο λάθος.

Για το έργο αυτό, ο Τέσλα απέκτησε ένα κομμάτι γης στις πλαγιές του Λογνκ Αϊλαντ. Η περιοχή αυτή ονομαζόταν Wanderclyffe. Μέχρι το 1901 το έργο αυτό ήταν υπό κατασκευή. Το πιο δύσκολο τμήμα του ήταν η ανέγερση ενός τεράστιου πύργου, ύψους 187 ποδιών στον αέρα και η στήριξη στην κορυφή του, μιας σφαίρας από χάλυβα βάρους 55 τόνων. Κάτω από τον πύργο εκτείνονταν 16 σιδερένιοι σωλήνες σε βάθος τριακοσίων ποδιών.

Καθώς προχωρούσε η κατασκευή του πύργου, κατέστη προφανές ότι θα χρειαζόντουσαν περισσότερα κεφάλαια. Ο Morgan όμως άρχισε να αμφιβάλλει τον Τέσλα όταν στις 12 Δεκεμβρίου του 1901, ο κόσμος ξύπνησε με την είδηση ότι ο Marconi είχε στείλει το γράμμα “S” πέρα από τον Ατλαντικό ωκεανό. Το σύστημα του Marconi όχι μόνο λειτουργούσε, αλλά ήταν και ανέξοδο.

Ο Morgan δεν ανταποκρίθηκε στις αιτήσεις του Τέσλα για μεγαλύτερη οικονομική στήριξη. Τα πράγματα έγιναν χειρότερα με την κατάρρευση της χρηματιστηριακής αγοράς και τον διπλασιασμό των τιμών των υλικών του πύργου. Οι υψηλές τιμές σε συνδυασμό με την αδυναμία του Τέσλα να βρει αρκετούς πρόθυμους επενδυτές, οδήγησε τελικά στην κατάρρευση του έργου.

Το 1905 ο Τέσλα και η ομάδα του εγκατέλειψαν το σχέδιο για πάντα. Οι εφημερίδες το ονόμασαν «Η τρέλα του Τέσλα που κόστισε ένα εκατομμύριο δολάρια». Ταπεινωμένος και νικημένος, ο Τέσλα παρουσίασε πλήρη νευρικό κλονισμό. «Δεν είναι ένα όνειρο», διαμαρτυρήθηκε. «Είναι ένα απλό επιστημονικό επίτευγμα ηλεκτρολογίας, μόνο που είναι ακριβό… λιπόψυχε, γεμάτε αμφιβολία κόσμε».

Ποιητής και οραματιστής

Το 1909, o Gugliemo Marconi κέρδισε το βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψη του ραδιοφώνου. Από αυτό το σημείο και έπειτα άρχισε να αναφέρεται στα βιβλία της ιστορίας ως «ο πατέρας του ραδιοφώνου». Στην πραγματικότητα το ραδιόφωνο είχε πολλούς εφευρέτες, με κυριότερο τον Νίκολα Τέσλα. Ο Marconi όμως τώρα ήταν ένας πλούσιος άνθρωπος ενώ ο Τέσλα ήταν απένταρος. «Οι εχθροί μου είχαν τόσο μεγάλη επιτυχία στο να με απεικονίζουν ως ποιητή και οραματιστή», είπε ο Τέσλα.

Το 1912, ο Τέσλα δοκίμασε ένα επαναστατικό νέο είδος στροβιλοκινητήρα. Τόσο η Westinghouse όσο και η General Electric, είχαν ξοδέψει εκατομμύρια αναπτύσσοντας σχέδια τουρμπίνων. Τα σχέδια του Τέσλα ήταν κάτι το εντελώς διαφορετικό. Σε αυτά, μια σειρά από κοντινούς δίσκους ήταν συνδεδεμένη με έναν άξονα. Με ένα μόνο κινούμενο τμήμα, το σχέδιο του Τέσλα ήταν μοναδικά απλό, σαν τον κινητήρα εναλλασσόμενου ρεύματος που είχε εφεύρει μερικά χρόνια νωρίτερα. Καύσιμα όπως ατμός και εξατμισμένο αέριο εισέρχονταν στα κενά του χώρου ανάμεσα στους δίσκους, γυρίζοντας τον κινητήρα σε υψηλές ταχύτητες. Στην πραγματικότητα, η τουρμπίνα λειτουργούσε σε τόσο υψηλές στροφές ανά λεπτό που οι μεταλλικοί δίσκοι έλιωναν από την αυξημένη θερμοκρασία. Τελικά, ο Τέσλα εγκατέλειψε το σχέδιο.

Ο Τέσλα ξεκίνησε να επισκέπτεται συχνά τα τοπικά πάρκα και να διασώζει τραυματισμένα περιστέρια. Συχνά τα έπαιρνε πίσω στο δωμάτιο του ξενοδοχείου για περαιτέρω φροντίδα. Αρκετά χρόνια αργότερα, όταν ζούσε στο ξενοδοχείο New Yorker, είχε βάλει τον σεφ του ξενοδοχείου να ετοιμάζει ειδικό μείγμα σπόρων για τα περιστέρια του, τα οποία ήλπιζε να εκμεταλλευτεί εμπορικά. Όπως ήταν φυσικό, αυτό προκάλεσε ανησυχία για την ψυχική του υγεία. Εκείνη την περίοδο εντάθηκε και η αποστροφή του για τα μικρόβια και ξεκίνησε να πλένει τα χέρια του παρορμητικά ενώ έτρωγε μόνο βραστά φαγητά.

Παρά την αυξανόμενη εκκεντρικότητά του, συνέχιζαν να ξεπηδούν γόνιμες ιδέες από την φαντασία του. Κατά την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Τέσλα περιέγραψε ένα σχέδιο για τον εντοπισμό των πλοίων στη θάλασσα. Η ιδέα του ήταν να μεταδώσει ραδιοκύματα υψηλής συχνότητας τα οποία θα αντανακλούσαν στα ύφαλα των πλοίων, εμφανίζοντας τα σε μια οθόνη φθορισμού. Η ιδέα προηγούταν της εποχής της, αλλά ήταν μια από τις πρώτες περιγραφές αυτού που σήμερα ονομάζουμε ραντάρ. Ο Τέσλα, ήταν επίσης ο πρώτος που προειδοποιούσε για μια εποχή, όπου ιπτάμενα οχήματα χωρίς φτερά, θα μπορούσαν μέσω τηλεχειρισμού να προσγειώνονται με εκρηκτικά φορτία, σε έναν ανυποψίαστο εχθρό.

Το 1922, στα εξήντα πέντε του χρόνια, ο Τέσλα κατάφερνε να βγάζει τα προς το ζην δουλεύοντας ως σύμβουλος μηχανικός. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Τέσλα μιλούσε με πάθος εναντίον των νέων θεωριών του Albert Einstein, επιμένοντας ότι η ενέργεια δεν περιλαμβάνεται στην ύλη, αλλά στο διάστημα μεταξύ των σωματιδίων του ατόμου.

Tesla Patent

Η σχέση του Τέσλα με το Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ δεν είχε ακόμα φτάσει στο τέλος της. Το 1928, στην ηλικία των εβδομήντα δύο, έλαβε το τελευταίο δίπλωμα του με αριθμό 6.555.114, «Συσκευές Για Εναέρια Μεταφορά». Αυτή η άψογα σχεδιασμένη μηχανή έμοιαζε τόσο με ελικόπτερο όσο και με αεροπλάνο. Σύμφωνα με τον εφευρέτη, η συσκευή θα ζύγιζε 800 κιλά, θα μπορούσε να απογειωθεί από μια οροφή και θα κόστιζε 1.000 δολάρια. Αυτή η νέα εφεύρεση ήταν ο πρόγονος του σημερινού αεροπλάνου κάθετης προσγείωσης και απογείωσης. Δυστυχώς ο Τέσλα δεν βρήκε ποτέ τα χρήματα για να κατασκευάσει ένα πρωτότυπο.

Ένα όπλο για να σταματήσει ο πόλεμος

Ο Τέσλα κληρονόμησε από τον πατέρα του ένα βαθύ μίσος για τον πόλεμο. Καθ’ όλη τη ζωή του, αναζητούσε έναν τεχνολογικό τρόπο για να σταματάει τις πολεμικές συγκρούσεις. Νόμιζε ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα «απλό θέαμα μηχανών».

Το 1931 ο Τέσλα ανακοίνωσε στους δημοσιογράφους ότι ήταν στα πρόθυρα ανακάλυψης μιας εντελώς νέας πηγής ενέργειας. Οι εφημερίδες αφιέρωσαν πολλά άρθρα τους στην περιβόητη «ακτίνα θανάτου» του Τέσλα. Η ιδέα του αυτή προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά και αντιπαραθέσεις.

Το 1937 ήταν ξεκάθαρο ότι θα ξεσπούσε σύντομα πόλεμος στην Ευρώπη. Ο εφευρέτης, μην μπορώντας να βρει χρηματοδότες για τα σχέδιά του, έστειλε ένα πολύπλοκο τεχνικό έγγραφο, συμπεριλαμβανομένων και διαγραμμάτων, σε διάφορες κυβερνήσεις των συμμαχικών εθνών. Με τίτλο «Μια νέα τέχνη προβολής συμπυκνωμένης ενέργειας διαμέσου φυσικών μέσων», το σχέδιο ήταν η πρώιμη περιγραφή αυτού που σήμερα ονομάζεται όπλο δέσμης σωματιδίων.

Ο Τέσλα ήλπιζε ότι η εφεύρεση του θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για καθαρά αμυντικούς σκοπούς και ότι θα γινόταν μια αντιπολεμική μηχανή. Το σύστημά του χρειαζόταν μια σειρά από σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που θα βρίσκονταν κατά μήκος των ακτών μιας χώρας, τα οποία θα σάρωναν τους ουρανούς αναζητώντας εχθρικά αεροσκάφη.

Δεν είναι γνωστό το κατά πόσο η ιδέα αυτή του Τέσλα, έγινε δεκτή με την απαιτούμενη σοβαρότητα. Οι περισσότεροι ειδικοί σήμερα θεωρούν την ιδέα του ανέφικτη. Η αλήθεια όμως είναι ότι μοιάζει πολύ με το όπλο δέσμης σωματιδίων που ανέπτυξαν τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου.

Παρόλα αυτά, το όνειρο του Τέσλα για ένα τεχνολογικό μέσο τερματισμού των πολέμων, φαντάζει τόσο αδύνατο τώρα όσο και όταν πρότεινε την ιδέα του, τη δεκαετία του 1930.

Τα τελευταία χρόνια

Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα, που αφορούν τον Νίκολα Τέσλα, είναι το τι απέγιναν πολλές από τις τεχνικές και επιστημονικές εργασίες του μετά το θάνατό του το 1943. Λίγο πριν φύγει από τη ζωή κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, υποστήριζε ότι είχε τελειοποιήσει την επονομαζόμενη «δέσμη θανάτου». Έτσι, ήταν φυσικό να κεντρίσει το ενδιαφέρον του FBI και άλλων κυβερνητικών υπηρεσιών των ΗΠΑ.

Tesla Death Ray

Μετά το θάνατο του εφευρέτη, η κυβέρνηση των ΗΠΑ κατάσχεσε τα υπάρχοντά του. Ο Δρ John G. Trump, ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός της Εθνικής Επιτροπής Ερευνών Άμυνας, κλήθηκε να εξετάσει τα έγγραφα του Τέσλα. Μετά από λίγες μέρες, κατέληξε στο συμπέρασμα πως τα σχέδια του Τέσλα είχαν περισσότερο φιλοσοφικό χαρακτήρα και αφορούσαν την παραγωγή και την ασύρματη μεταφορά ενέργειας. Το περίεργο όμως είναι πως τα σχέδια που αφορούσαν την «ακτίνα θανάτου», καθώς και μερικές άλλες –άγνωστου περιεχομένου- σημειώσεις του εξαφανίστηκαν και κανείς δεν ξέρει τι τους συνέβη.

Το 1952, τα εναπομείναντα έγγραφα και υπάρχοντα του Τέσλα επέστρεψαν στο Βελιγράδι, όπου ιδρύθηκε ένα μουσείο προς τιμήν του εφευρέτη. Για πολλά χρόνια, κάτω από το κομμουνιστικό καθεστώς του Τίτο, ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τους δυτικούς δημοσιογράφους και επιστήμονες να αποκτήσουν πρόσβαση στο αρχείο του Τέσλα στη Γιουγκοσλαβία.

Για πολλά χρόνια επιστήμονες και ερευνητές προσπαθούσαν να βρουν τα ελλείποντα αρχεία του Τέσλα, χωρίς εμφανή επιτυχία. Είναι πλέον αποδεκτό ότι, εάν ο Νίκολα Τέσλα γνώριζε ένα μέσο για την ακριβή προβολή θανατηφόρων ακτινών ενέργειας μέσω της ατμόσφαιρας, ενδέχεται να το έχει πάρει μαζί του στον τάφο του.

Ο Τέσλα πέθανε σε ηλικία 87 ετών, φτωχός και αγνοημένος, σ’ ένα ταπεινό δωμάτιο που βρισκόταν στον 33οόροφο του ξενοδοχείου New Yorker.

 

via Επιστήμη και Τεχνολογία

 

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

GameAthlon 2015

Το Hellenic American College (HAEC) και το CowboyTV διοργανώνουν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στις 17, 18 & 19 Ιουλίου 2015 ...