Home / THINKDROPS / ΧΙΟΥΜΟΡ / ΓΟΟΓΛΣΕΡΤΣ / Κάτω από το Ηφαίστειο

Κάτω από το Ηφαίστειο

Αυτό το γοογλσερτς νομίζω πως είχε επάνω του το δικό μου όνομα. Δε θα μπορούσε να τύχει κάτι καλύτερο, σε έναν πιστό εδώ και 13 χρόνια οπαδό των “Διάφανων Κρίνων”.

Το Αριστούργημα του Lowry

Κάτω από το Ηφαίστειο - ΕξώφυλλοΤο Κάτω από το Ηφαίστειο είναι το κορυφαίο έργο του Malcolm Lowry κι ένα από τα καλύτερα λογοτεχνικά έργα που έχουν γραφτεί παγκοσμίως. Με κεντρικό ήρωα έναν αλκοολικό Βρετανό πρόξενο στο Μεξικό, το έργο ακολουθεί “από κοντά” και περιγράφει λεπτό προς λεπτό την τελευταία ημέρα του ήρωα και την κατρακύλα του στη μοναξιά και το θάνατο, υπό την καταστροφική συνοδεία του αλκοολούχου ποτού μεσκάλ.

Για τον Lowry, εξάλλου, η συγγραφή και το αλκοόλ ήταν πάντοτε πράγματα αλληλένδετα. Όντας αλκοολικός και ο ίδιος, δε θα μπορούσε παρά να περάσει μέσα από τις γραμμές του έργου του τις δικές του σκέψεις για τον έρωτα, το θάνατο, τη ματαιότητα, όπως τις πλάθει και τις αναπλάθει ένας άνθρωπος που εξαρτάται από το ποτό –ή από τις ουσίες γενικότερα.

Άλλοι το έχουν εκθειάσει, άλλοι το απεχθάνονται (σκασίλα μας). Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ιστορία του Τζέφρι και της Υβόν έχει εμπνεύσει κόσμο και κοσμάκη, όπως προκύπτει εύκολα από τα παρακάτω:

1) Έχει γυριστεί ομώνυμη ταινία (1984, σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον, με τους Αλμπερτ Φίνει, Ζακλίν Μπισέ και Άντονι Άντριους),
2) έχει ανεβεί στο θέατρο, υπό τη σκηνοθεσία του Guy Cassiers και
3) έχει εμπνεύσει τα Διάφανα Κρίνα στη δημιουργία του πρώτου τους single (1994)!

Για τα δύο πρώτα δεν έχω κάτι να πω, καθώς δεν έχω παρακολουθήσει τίποτε από τα δύο. Για το τρίτο, θα γράψω δυο λόγια μόνο.

Τα Διάφανα Κρίνα

Κάτω απ' το Ηφαίστειο (Διάφανα Κρίνα)Τα Διάφανα Κρίνα είναι ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα που έχει γεννήσει η ελληνική ροκ σκηνή. Πίσω από τις πρωτοπόρες μπάντες Τρύπες και τα Ξύλινα Σπαθιά, αλλά μπροστά από όλους τους υπόλοιπους, χάραξαν μια δική τους πορεία που βασιζόταν στον εκπληκτικό –σχεδόν ποιητικό– στίχο και την απόλυτα ταιριαστή σε κάθε περίπτωση μουσική του επένδυση. Πότε δυνατός, πότε σπαρακτικός, πάντοτε μελωδικός, ο ήχος των Κρίνων ήταν από το πρώτο τους τραγούδι ως και το (κλαψ) τελευταίο, κάτι μοναδικό.

Προσωπικά, όντας ένθερμος “οπαδός” των Κρίνων από τότε που καθόμουν στα σχολικά θρανία, δεν μπορώ παρά να νιώσω υπερήφανος που έχω πιάσει στα χέρια μου το θρυλικό αυτό σπάνιο δισκάκι, με τον τίτλο Κάτω από το Ηφαίστειο και το “κολασμένο” του εξώφυλλο! Και βέβαια δεν αρκούσε μόνο να το πιάσω, το έχω δει και να στροφάρει επάνω στο πικάπ, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στο άκουσμα των 2 όλων κι όλων κομματιών του.

Θα μπορούσα να αναφερθώ κάπως εκτενέστερα στη μαγεία του βινυλίου –αυτή την εμπειρία που ενδεχομένως η δική μου γενιά να είναι η τελευταία που θα τη θυμάται. Ή να μιλήσω για τον πρώτο δίσκο που αγόρασα ποτέ στη ζωή μου (Metallica, Black Album). Ή για την αλησμόνητη για μένα συναυλία των Κρίνων στον “Μύλο” στη Θεσσαλονίκη, όπου και αγόρασα σε βινύλιο το (εκπληκτικό) “Ευωδιάζουν Αγριοκέρασα οι Σιωπές”.

Αλλά δεν ξέρω αν τελικά είναι σωστό να επισκιάσουμε το έργο του Lowry μιλώντας περί ανέμων και υδάτων.

Αν κι εσύ ένιωθες πάντοτε να σε ελκύουν οι “καταραμένοι” στίχοι του Μποντλέρ και του Βερλέν, διάβασε το “Κάτω από το Ηφαίστειο”. Πίνοντας κρασί και ακούγοντας Tindersticks, Nick Cave και, φυσικά, Διάφανα Κρίνα…

 

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

A man for all seasons

A man for all seasons, το θέμα που μου έλαχε, και παρόλο που είμαι σίγουρος ότι θα είναι πάλι κάποιος ...