Home / THINKDROPS / ΧΙΟΥΜΟΡ / ΓΟΟΓΛΣΕΡΤΣ / Γιατί είμαι μόνη

Γιατί είμαι μόνη

Λοιπόν, είναι λίγο περίεργο να είσαι άντρας και να σου ζητούν να γράψεις ένα άρθρο με τίτλο “Γιατί είμαι μόνη”. Αλλά ένας αρθρογράφος του Thinkdrops δεν κολλάει σε κάτι τέτοια.

Γιατί είμαι μόνη

Καλούμαι, λοιπόν, να εξηγήσω σε σένα που το γοογλάρεις, γιατί είσαι μόνη. Εν μέσω δυσκολιών, βέβαια, γιατί όπως καταλαβαίνεις:

α) Δε σε ξέρω προσωπικά.
β) Δεν είμαι γυναίκα.
γ) Είναι πρωί Δευτέρας και δεν έχω πιει όλο τον καφέ μου ακόμα.

Παρόλα αυτά, θα προσπαθήσω να σε βοηθήσω, φίλη μου, μια που ήρθες ως εδώ, και θα σου προτείνω τρία στάδια μελέτης και δράσης.

Στάδιο 1ο: Τι ζητάς;

Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να σκεφτείς πολύ καλά και να το εμπεδώσεις, ώστε να βασίσεις σε αυτό τις επόμενες κινήσεις σου, είναι το εξής: να αποφασίσεις τι θέλεις (άντρες, αν κατά τύχη διαβάζετε αυτό το άρθρο, σταματήστε να γελάτε και αφήστε μας να κάνουμε τη δουλειά μας). ΝΑΙ, είναι πιο εύκολο να τετραγωνίσουμε επιτέλους τον κύκλο παρά να αποφασίσει μια γυναίκα τι θέλει, όμως πρέπει, για το καλό της υπόθεσης, να προσπαθήσεις έστω να βάλεις μέσα σε κάποια πλαίσια το “τι ζητάς” για να μην είσαι μόνη.

Π.χ. ζητάς οπωσδήποτε κάποιον πολύ έξυπνο, για να τον θαυμάζεις; Σε ενδιαφέρει περισσότερο να είναι όμορφος, για να κάνεις φιγούρα στα κλαμπζ; Ή να ξέρει να μαγειρεύει για να σε περιποιείται όσο τεμπελιάζεις; Διάλεξε. ΟΧΙ, δε γίνεται όλα μαζί. Ή μάλλον γίνεται (π.χ. εγώ), αλλά είναι σπάνιο είδος και θα δυσκολευτείς πολύ να το βρεις.

Στάδιο 2ο: Πού θα το βρεις;

Εδώ είναι ένα κρίσιμο στάδιο, καθώς θα πρέπει να μελετήσεις και να ψάξεις πού θα βρεις το ζητούμενο κελεπούρι. Αν θέλεις να είναι οπωσδήποτε ιδιοφυία, σίγουρα δε θα τον ψάξεις μέσα σε μια κερκίδα που φωνάζει “ΓΑ*ΙΕΤΑΙ – Η ΜΑΝΑ – ΤΟΥ ΔΙ ΑΙ ΤΗ ΤΗ”… Μήπως να πάρεις σβάρνα τις βιβλιοθήκες; Αν θες να είναι σούπερ κούκλος, μήπως να ξαμοληθείς στα πιο τρέντι μπαρζ όπου συχνάζουν όλοι οι κλαρινογαμπροί; Αν θες να σφουγγαρίζει, χμ… δεν ξέρω πού τους βρίσκεις αυτούς, ίσως αν παραμονεύεις στα σούπερ μάρκετ, στο διάδρομο με τα καθαριστικά. Ναι. Καλή ιδέα.

Στάδιο 3ο: Πώς θα το αποκτήσεις;

Τον εντόπισες. Σου έριξε δυο-τρεις ματιές, εσύ τον έχεις φάει με τα μάτια από πάνω ως κάτω. Τι γίνεται τώρα; Ανάλογα με την περίπτωση, μπορείς να τον πλησιάσεις πολύ χαλαρά και ανθρώπινα (=όχι επιτηδευμένα) και να ζητήσεις:

α) Ένα στιλό, αν πρόκειται για διαβαστερό αγόρι στη βιβλιοθήκη
β) Φωτιά γιατί σου έπεσε κάπου ο αναπτήρας, αν πρόκειται για (κλασικά) ψηλό, αξύριστο με τατουάζ σε κλαμπ
γ) Συμβουλή για το καλύτερο άρωμα σε χλωρίνη πατώματος (εντάξει, OMG)

Ζητάς, χαμογελάς (βασικό, βλ. παρακάτω), συνεχίζεις όσο μπορείς την κουβεντούλα περί ανέμων και υδάτων και βλέπεις αν έχει όρεξη να συνεχίσει να σου μιλάει. Αν δεν έχει, μην το πιέζεις το θέμα, έχεις και μια αξιοπρέπεια. Αν δεις ότι παρλάρει μετά χαράς, keep going. Και καλή τύχη.

Πάντως, για να απαντήσω στο βασικό ερώτημα, το “γιατί είμαι μόνη” μπορεί να έχει διάφορες απαντήσεις και δε θα είμαι καθόλου ευγενικός μαζί σου:

Μήπως είσαι περισσότερο αρνητική από όσο χρειάζεται; Ή και στριμμένη, στρίγκλα, μέγαιρα και άλλα τέτοια όμορφα; Με αποτέλεσμα να απωθείς ακόμα και κάποιον που μπορεί να του αρέσεις; Ξέρεις, μας αρέσει το χαμόγελο και συνήθως κάνει καλύτερη δουλειά από οποιοδήποτε makeup. Λέμε όχι στην ξινίλα.

Μήπως δε φροντίζεις τον εαυτό σου; Δε θα σου πω ψέματα, γιατί όταν θες να βοηθήσεις κάποιον, του λες την αλήθεια. Ναι, μετράει η εμφάνιση και καλά θα κάνεις να προσέξεις τη φυσική σου κατάσταση. Δε χρειάζεται να γίνεις μοντέλο. Αλλά μπες στη θέση του “στόχου” σου και σκέψου αν θα του άρεσε να χρειάζεται έξτρα χέρια για να σε αγκαλιάσει. Είναι μια γενναία απόφαση, που όμως θα σε ανταμείψει. No pain, no gain, φίλη μου.

– Μήπως το προσπαθείς πολύ πιεστικά και επιτηδευμένα; Όλα τα πράγματα έχουν έναν φυσικό τρόπο να γίνονται και έναν πιο στημένο. Η φυσική διαδικασία είναι συνήθως η εξής: γνωρίζεις έναν άνθρωπο σε μια παρέα, μιλάτε λίγο, βλέπετε τα κοινά σας σημεία, κανονίζετε δεύτερη συνάντηση και μετά προχωράει το θέμα περαιτέρω. Τώρα, αν εσύ στα πρώτα δέκα λεπτά έχεις γίνει κολλιτσίδα μέσα στην απόγνωσή σου, σχεδόν σίγουρα το αποτέλεσμα θα είναι αρνητικό. Κανείς δε θέλει απεγνωσμένους ανθρώπους γύρω του, που αύριο-μεθαύριο θα ζητούν κάλυψη στα συναισθηματικά τους κενά (τα έχω ξαναγράψει, διάβασέ τα).

Ξεκόλλα, λοιπόν, το ταμπελάκι “Είμαι διαθέσιμη” από το κούτελό σου, πάτα στα πόδια σου και δείξε ότι είσαι ένας άνθρωπος που ξέρει ποιος είναι και δεν εξαρτάται από τις διαθέσεις των άλλων. Άιντε να σε χαρώ.

 

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

A man for all seasons

A man for all seasons, το θέμα που μου έλαχε, και παρόλο που είμαι σίγουρος ότι θα είναι πάλι κάποιος ...