Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / “Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο” της Άλκη Ζέα

“Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο” της Άλκη Ζέα

Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύοΜνήμη και πολλή αγάπη χρειάστηκε για να γράψω την ιστορία της ζωής μου.

Στο μυθιστόρημα μπορείς να λες ό,τι φαντάζεσαι, να κινείς τους ήρωές σου όπως θέλεις, να τους βάζεις να λένε ό,τι σκέφτεσαι εσύ. Όταν όμως τα πρόσωπα είναι αληθινά, δεν γίνεται ούτε τοσοδά να λαθέψεις, μια και κανείς τους δεν μπορεί πια να σε επιβεβαιώσει ή να σε διαψεύσει. Ευτυχώς που υπάρχει η αδελφή μου και η μνήμη της είναι αλάνθαστη και η ζωή της μπλέκεται με τη δική μου. Μόλις διάβασε αυτά που έγραψα μου είπε:

«Έτσι ζήσαμε, έτσι ήταν αυτοί που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε».
«Τώρα» της λέω, «που ξαναθυμήθηκες την ιστορία μας θα ‘θελες να είχαμε ζήσει μια άλλη ζωή;»
«Με τίποτα» μου αποκρίθηκε αυθόρμητα.
«Με τίποτα» συμπλήρωσα κι εγώ.

Κριτικές…

Ένα βιβλίο στις σελίδες του οποίου μια πλειάδα προσωπικοτήτων περνά και φωτίζεται μέσα από τις αναμνήσεις της ίδιας. Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου, ο Βεάκης, ο Γκάτσος, ο Εμπειρίκος , η Ζωρζ Σαρή, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Κώστας Αξελός, η Μελίνα Μερκούρη , ο θείος Πλάτωνας και η Διδώ Σωτηρίου, ο Εμπειρίκος, ο Πλωρίτης, ο Χατζιδάκις και ο Κουν είναι μερικές από τις εμβληματικές προσωπικότητες της εποχής που διαμόρφωσαν πολιτισμικά τη μεταπολεμική Ελλάδα και η Ζέη βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει μέσα από τις κοινές τους μνήμες για όλα όσα διαμόρφωσαν τις προσωπικότητες αυτές στα νεανικά τους χρόνια και παράλληλα όλα όσα διαμόρφωσαν τον πνευματικό κόσμο αυτού του τόπου.
Μια αφήγηση που ξετυλίγεται σαν μια προσωπική πρωτοπρόσωπη εξομολόγηση κι εξιστορεί με την ίδια ενάργεια τόσο την προσωπική ιστορία ζωής της Άλκης Ζέη όσο και την πολιτική της ίδιας της χώρας. Ιστορίες που συχνά εμπλέκονται σε μεγάλο βαθμό και η συγγραφέας τις αφηγείται σαν να βρίσκεται καθισμένη στο σαλόνι της αναπαυτικά και μονολογεί.
Τα παιδικά της χρόνια, οι πρώτες καλλιτεχνικές συγκινήσεις, τα πρώτα φλερτ, η αναλφάβητη Θεοδώρα, το πιάνο που θα πουληθεί για να μπορέσει η Ζέη να γίνει καλά, «το καπλάνι της βιτρίνας» και ο Κλούβιος είναι μερικά μόνο από τα αναφερόμενα κι όλα αυτά σε μια Ελλάδα που αγωνίζεται να επιβιώσει.
Οι ανθρώπινες σχέσεις στη ζωή της Άλκης Ζέη, τόσο την προσωπική όσο και την οικογενειακή, δομούνται σε πέτρινα χρόνια και η λαγαρή μνήμη της συγγραφέως γίνεται το καλά ξυσμένο μολύβι της παιδικής της ηλικίας που καταγράφει τα πάντα. Άλλωστε αυτό ήταν η αιτια για να ασχοληθεί με τη συγγραφή.
Η Άλκη Ζέη με μια αφηγηματική δεινότητα εντελώς προφορική, με μια αρχιτεκτονική του λόγου γνωστή από την προηγούμενη δουλειά της, είτε αυτή αφορά σε παιδιά είτε σε ενήλικες, αυτοβιογραφείται με απόλυτη ειλικρίνεια, περνώντας πριν από τα χρόνια της «Αρραβωνιαστικιάς του Αχιλλέα» και δίνει την ευκαιρία μέσα από μια ρέουσα μυθιστορία να μάθουν οι νεότερες γενιές και να θυμηθούν οι παλαιότερες όλα εκείνα που δημιούργησαν το ψηφιδωτό της Ελλάδας.
Με μια νεανική δροσιά περιγράφει με κινηματογραφική ζωντάνια, μια γραμμική ιστορία ζωής από εκείνες που πολλοί θα ήθελαν να είχαν ζήσει, με εμπειρίες που ποτέ δεν σκέφτηκε ότι δεν θα ήθελε να είχε βιώσει. Άλλωστε η ίδια κλείνει το οπισθόφυλλο του βιβλίου της λέγοντας:
«Ευτυχώς που υπάρχει η αδελφή μου και η μνήμη της είναι αλάνθαστη και η ζωή της μπλέκεται με τη δική μου. Μόλις διάβασε αυτά που έγραψα μου είπε: «Έτσι ζήσαμε, έτσι ήταν αυτοί που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε». «Τώρα» της λέω, «που ξαναθυμήθηκες την ιστορία μας θα ‘θελες να είχαμε ζήσει μια άλλη ζωή;» «Με τίποτα» μου αποκρίθηκε αυθόρμητα. «Με τίποτα» συμπλήρωσα κι εγώ».

Τέσυ Μπάιλα

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα…

Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα. Ο πατέρας της καταγόταν από την Κρήτη και η μητέρα της από τη Σάμο όπου η Άλκη  Άλκη ΖέαΖέη πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια. Παντρεύτηκε με τον θεατρικό συγγραφέα και σκηνοθέτη, Γιώργο Σεβαστίκογλου που πέθανε το 1990. Έχει δύο παιδιά, την Ειρήνη που ζει στις Βρυξέλλες και εργάζεται σαν διερμηνέας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τον Πέτρο που είναι σκηνοθέτης κινηματογράφου και ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Η Άλκη Ζέη σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και στο Κινηματογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας στο τμήμα Σεναριογραφίας. Από το 1954 έως το 1964 έζησε σαν πολιτική πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση. Το 1964 επιστρέφει οικογενειακώς στην Ελλάδα για να ξαναφύγουν πάλι όλοι μαζί με τον ερχομό της Χούντας το 1967. Αυτή τη φορά ο τόπος διαμονής τους είναι η Γαλλία και συγκεκριμένα το Παρίσι. Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με το γράψιμο. Στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου ακόμα άρχισε να γράφει για το κουκλοθέατρο. Ένας από τους ήρωες που δημιούργησε, ο Κλούβιος, έγινε κατοπινά ο ήρωας του κουκλοθέατρου “Μπάρμπα Μητούσης” που εμπνεύστριά του ήταν η Ελένη Περάκη-Θεοχάρη. Αργότερα έγραψε μια σειρά διηγημάτων που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό “Νεανική Φωνή” ένα περιοδικό για νέους που ανάμεσα στους συνεργάτες του ήταν ο Τάσος Λιγνάδης και ο Μάριος Πλωρίτης. Κατά την παραμονή της στη Σοβιετική Ένωση, γράφει διηγήματα που τα στέλνει στην Ελλάδα και δημοσιεύονται στην “Επιθεώρηση Τέχνης” και αργότερα θα εκδοθούν σε βιβλίο με τον τίτλο “Αρβυλάκια και Γόβες”. Πρώτο της μυθιστόρημα είναι το “Καπλάνι της Βιτρίνας” που το έχει εμπνευστεί από τα παιδικά της χρόνια στη Σάμο και είναι σχεδόν αυτοβιογραφικό. Το “Καπλάνι” εκδόθηκε για πρώτη φορά από τον εκδοτικό οίκο “Θεμέλιο” και ύστερα επανεκδόθηκε από τον “Κέδρο”. Έχει μεταφραστεί σε 20 γλώσσες και στα Ελληνικά βρίσκεται στην 49η έκδοση. Μετά το “Καπλάνι” συνεχίζει να γράφει πάντα για παιδιά. “Ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου” βρίσκεται στην 61η έκδοση και έχει μεταφραστεί σε 14 γλώσσες. Ακολουθεί το “Κοντά στις Ράγες” 33η έκδοση. Μεταφράστηκε στα αγγλικά και στα ιταλικά. Άλλα βιβλία της είναι: “Ο Θείος Πλάτων” 24η έκδοση. Μεταφράστηκε στα γαλλικά. “Μια Κυριακή του Απρίλη”, μεταφράστηκε στα γαλλικά, ισπανικά και στα καταλάνικα. “Τα Παπούτσια του Αννίβα”, μεταφράστηκε στα γαλλικά. Τελευταίο της βιβλίο “Η Μωβ Ομπρέλα”, Κέδρος 1995. “Το Καπλάνι της Βιτρίνας”, “Ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου” και το “Κοντά στις Ράγες” έχουν πάρει στις Ηνωμένες Πολιτείες το Βραβείο Μίλντρεντ Μπάτσελντερ – 1974, 1974, 1976 που δίνεται για το καλύτερο ξένο παιδικό βιβλίο. Όλα αυτά τα βιβλία είναι από τις εκδόσεις Κέδρος. Στον Κέδρο εκδίδει το 1987 το πρώτο της μυθιστόρημα που δεν είναι για παιδιά, την “Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα” που έγινε μπεστ σέλλερ και έχει πουλήσει 135.000 αντίτυπα. Έχει μεταφραστεί στα γαλλικά, γερμανικά και δανέζικα. Η Άλκη Ζέη έχει μεταφράσει πολλά βιβλία από τα ιταλικά, γαλλικά και ρωσικά. Έχει ακόμα γράψει δύο θεατρικά έργα για παιδιά. Τον “Κεραμυδοτρέχαλο” διασκευή από το μυθιστόρημα της Σουηδής συγγραφέως Άστριντ Λίνγκριντ, που ανέβασε παλαιότερα και ξανανέβασε το 1992 η Λήδα Πρωτοψάλτη στο Θέατρο Στοά και τον “Βασιλιά Ματία τον Πρώτο” διασκευή από το μυθιστόρημα του Πολωνού συγγραφέα Γιάνους Κόρτσακ που ανέβασε το 1982 η Ξένια Καλογεροπούλου στην παιδική της σκηνή. Η Άλκη Ζέη πήρε το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας για το έτος 1992. Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας του Ιδρύματος Κώστα & Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου της.

 

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Πέθανε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος

Πέθανε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος

Άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 89 ετών, ο σπουδαίος ποιητής, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, ερευνητής, λαογράφος, εκδότης και ...