Home / THINKDROPS / ΧΙΟΥΜΟΡ / ΓΟΟΓΛΣΕΡΤΣ / Στο τέλος γύρισα σε σένα

Στο τέλος γύρισα σε σένα

Αμάν βρε google μου, 2 βδομάδες σου ‘λειψα και σκατά τα ‘κανες και πάλι. Τι πας και δίνεις στον κοσμάκη; Αφορμές για μαζικές αυτοκτονίες;

στο τέλος γύρισα σε σέναΕ, ναι, my dears. Σήμερα μιλάμε για τα πισωγυρίσματα και πώς αυτό αποτελεί έναν καλό λόγο να χτυπιόμαστε στα πατώματα.

Γιατί γυρνάμε στους άλλους;

Όταν χωρίζεις, ξεκινάς να απομακρύνεσαι από τα προβλήματα που είχες μέσα σ’ αυτή και με τον καιρό τ’ αγνοείς. Στη συνέχεια ψάχνεις τα καλά που είχατε μαζί, τα νοσταλγείς. Η νοσταλγία γίνεται μοναξιά και η μοναξιά φέρνει λάθη. Ο φόβος σου να εκτεθείς σε μια νέα αναζήτηση ερωτικών συντρόφων, που με τη σειρά της θα αποφέρει τις δικές της απογοητεύσεις, σε κάνει να θες να γυρίσεις πίσω. Τα σίγουρα προβλήματα είναι πιο υποφερτά;

Ναι, Τάκη εσύ; Τι κάνεις βρε συ; Να εδώ έβλεπα κάτι φωτογραφίες μας από το Κιλιμάντζαρο που με είχες πάει για επέτειο. Σε πεθύμησα βρε… Έλα από το σπίτι. Θα φτιάχνω καφέ, γυμνή.”

Τι κερδίζουμε γυρνώντας στους άλλους;

Δυστυχώς, όχι πολλά. Οι σχέσεις που ξαναγεννιούνται μέσα από το φόβο για να μη μείνουμε μόνοι είναι λανθασμένες επιλογές. Στην ουσία ξαναπαίρνουμε πράγματα που ήδη έχουμε πάρει και χάσει, αλλά με μεγαλύτερο κόστος πια. Μία επόμενη ρήξη θα βασιστεί στις προηγούμενες και η έκρηξη θα ‘ναι υπέρ-μέγιστη.

Και τότε στη Μύκονο το ’98 που με παράτησες στο Super Paradise για ‘κείνον τον Ντιντή! Νομίζεις ότι το ξέχασα; Ακόμα τρώω σοκολάτες για να το ξεπεράσω!”

Τι χάνουμε γυρνώντας στους άλλους;

Εδώ μπορούμε να γράφουμε πολλά. Το βασικό όμως είναι ότι χάνουμε χρόνο από τη ζωή μας. Στην ουσία κάνουμε μια ανακύκλωση των προηγούμενων καταστάσεων, απλά τώρα τις κάνουμε εν γνώσει μας. Επίσης, χάνουμε και την αυτοεκτίμησή μας, τη ζωντάνια μας, τη διάθεσή μας για περιπέτεια. Φοβάμαι να βγω έξω. Φοβάμαι να γνωρίσω. Φοβάμαι να απογοητευτώ. Φοβάμαι να ζήσω. Όταν όμως γίνει αυτή η διαπίστωση, ίσως είναι κάπως αργά.

Έλα Σούλα μου. Ναι, ναι, τελείωσε. Ως εδώ ήταν. Τον χωρίζω και πάω να κάνω τη ζωή μου. Να σε πω μαρή, τι ώρα να πάμε αύριο για τη σύνταξη; Ξέρεις, να πιάσουμε και σειρά. Να μπανίσουμε και κανα Π.”

Ποια η λύση;

Αν επιμένεις να γυρίσεις στα παλιά, πρέπει να πρώτα να κάνεις μια ειλικρινή συζήτηση. Όπου ειλικρίνεια, βλέπε λάθη και πόνος. Αν ακούσεις με κατανόηση όσα έχει να σου πει, αλλά και ο απέναντι σ’ ακούσει με την ίδια διάθεση, τότε έχετε κάποιες ελπίδες.

Αν δεν είναι δυνατό αυτό, πάμε γι’ άλλα. Ίσως καλύτερα. Ίσως όχι.

Έλα κούκλα μου! Πάμε για μπαρότσαρκα σήμερα. Έτσι να ξεσαλώσουμε! Κατά τις 6 είναι καλά να περάσω να σε πάρω; Έχει ένα εκπληκτικό καφενεδάκι στη Μαβίλης… Τίγκα στο πουρό!”

Το παν είναι η περιπέτεια. Η έκβαση είναι το κερασάκι. So join us!

 

Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

A man for all seasons

A man for all seasons, το θέμα που μου έλαχε, και παρόλο που είμαι σίγουρος ότι θα είναι πάλι κάποιος ...