Home / THINKDROPS / ΜΟΥΣΙΚΗ / LIVE REVIEWS / Διάφανα Κρίνα @ Τεχνόπολη. Ήμασταν εκεί και βάλαμε να πιούμε για τον Θάνο.

Διάφανα Κρίνα @ Τεχνόπολη. Ήμασταν εκεί και βάλαμε να πιούμε για τον Θάνο.

Η είδηση της επανένωσης, έστω και για μία βραδιά (που στην πορεία έγιναν δύο), ήταν η είδηση της χρονιάς! Ένα χαρμόσυνο άγγελμα, ένα χαμόγελο τεράστιο, που μπορεί να κρύβει πίσω του τη θλίψη για μια μπάντα που διαλύθηκε και την ανησυχία για έναν άνθρωπο που παλεύει για τη ζωή του· είναι ωστόσο μια αυθόρμητη εκδήλωση χαράς που θα ξαναζούσαμε την ίδια εμπειρία που βιώναμε σχεδόν σε κάθε live εμφάνιση των Κρίνων. Μια εμπειρία σκοτεινή, ερωτική, μυσταγωγική, ταξιδιάρικη, ονειρική, λυτρωτική. Τότε που βλέπαμε τον Θάνο να μονολογεί, να ερμηνεύει, να τρεκλίζει, να πίνει βότκες, να ξεχνά τα λόγια του, να ζητά φωτιά από το κοινό, να απαγγέλλει ποίηση πριν από τα τραγούδια, να αυτοσχεδιάζει στίχους. Όλα αυτά που ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια…. Εμείς, οι άνω των 30, τουλάχιστον.

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου. Είμαι εκεί. Στην Τεχνόπολη, με δύο καλές φίλες, ανάμεσα σε πλήθος κόσμου που κατέφθασαν για να δουν τα Κρίνα. Άλλοι για πολλοστή φορά, με νοσταλγικότητα και ανυπομονησία, άλλοι για πρώτη φορά. Νέα παιδιά που δεν πρόφτασαν να βιώσουν όλα τα παραπάνω, κι αυτή ήταν η ευκαιρία τους.

Οι Last Drive σερβίρουν τις πρώτες νότες της βραδιάς και μας γυρίζουν πίσω στο χρόνο, με τον ιδιαίτερο ήχο τους. Οι περισσότεροι έχουμε ήδη την (πρώτη) μπίρα στο χέρι, κάποιοι ανάβουν τσιγάρο, άλλοι περιμένουν φίλους και γνωστούς, άλλοι ήδη κουνιούνται ρυθμικά.

Όσο περνά η ώρα, ο κόσμος γεμίζει σιγά-σιγά το χώρο, καθώς ο Γιάννης Αγγελάκας με το νέο του σχήμα ζεσταίνουν ακόμα περισσότερο τον κόσμο, που συμμετέχει ενεργά σε όλα τα κομμάτια, με αποκορύφωμα το Αιρετικό και το Σιγά μην κλάψω. Προσωπικά, μου άρεσε ο νέος ήχος, αν και ίσως είναι ακόμα λίγο νωρίς για να κρίνουμε. Οψόμεθα!

aggelakas

Όλα μοιάζουν υπέροχα, το κλίμα είναι φορτισμένο, θερμό, συγκινητικό. Το μόνο που λείπει είναι τα Διάφανα Κρίνα – ή, για εμάς που ταξιδεύουμε τακτικά με τις μουσικές τους από τα πρώτα τους χρόνια, “τα Κρίνα”. Σκέτο.

Ευτυχώς, δε λείπουν για πολύ ακόμα. Τα φώτα σβήνουν και η ανυπομονησία κορυφώνεται, μέχρι που πέντε σκιές ξεπροβάλλουν επάνω στη σκηνή, προκαλώντας ενθουσιασμό: η επιβλητική φιγούρα του Παντελή Ροδοστόγλου, ο Νίκος Μπάρδης, ο Κυριάκος Τσουκαλάς, ο Τάσος Μαχάς πίσω από τα τύμπανα και ο Παναγιώτης Μπερλής στα πλήκτρα. Ναι! Θα ξανακούσουμε τα Κρίνα live και ξέρουμε πως αυτή εδώ δε θα είναι απλώς μια συναυλία. Δε θα είναι άλλο ένα live. Είναι, πραγματικά, μια γιορτή της αγάπης.

Παράξενα νέα από κάποιο άλλο άστρο, το instrumental κομμάτι που ανοίγει την εμφάνιση της μπάντας. Το κατάλληλο μουσικό χαλί για να υποδεχθεί τον Θάνο Ανεστόπουλο, που εμφανίζεται μέσα σε χειροκροτήματα. Αδυνατισμένος, αλλά ευθυτενής. Όποιος είχε απορία για το αν θα καταφέρει να ανταπεξέλθει στις ανάγκες αυτής της γιορτής, λαμβάνει την απάντησή του πολύ γρήγορα. Ερμηνεύει με ψυχή και με πάθος!

Θάνος Ανεστόπουλος

Αν μου ζητήσετε συνεπή λίστα με τα τραγούδια, δεν έχω καμιά τέτοια λίστα και συγχωρέστε με γι’ αυτό. Σε μια βραδιά που το μυαλό και η ψυχή σου αφήνονται στις μουσικές των Κρίνων, αντιλαμβάνεσαι πως η σειρά έχει λίγη σημασία. Σημασία έχει ότι ταξιδέψαμε με τόσα και τόσα κομμάτια που αγαπήσαμε, όπως τα Αν το βρεις, Σε μια γη που ανατέλλει, Μνήμες του νερού, Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου.

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, συνοδοιπόρος της μπάντας από το 1998 και την εποχή του Κάτι Σαράβαλες Καρδιές, συνόδευσε μοναδικά τον Θάνο στο Θέμεθλο, αλλά κυρίως στον “ύμνο” που όλοι έχουμε συνδέσει με τα Κρίνα: Βάλτε να πιούμε. Με βαθύ νόημα, που φαντάζει ακόμα πιο σπουδαίο σε αυτή τη φάση της ζωής του Ανεστόπουλου… “Βάλτε να πιούμε… ζωή! Ζωή! Ζωή!”

https://www.youtube.com/watch?v=KsLcIc-uNNw
video: Μουσικής Εγκώμιον

Τα συναισθήματα διαδέχονται το ένα το άλλο. Συναισθηματική φόρτιση στο Έγινε η απώλεια συνήθειά μας, με δυνατή συμμετοχή του κόσμου. Χαμούλης στο Ζωή σαν τη δικιά μου. “Κλόουν στις πρώτες εκλογές, στις δεύτερες νεκρός”, προλογίζει ο Θάνος, και ένα ξέφρενο πάρτι ξεσπά στο σχεδόν ομώνυμο τραγούδι, καθώς όλοι συμμετέχουμε με την ψυχή μας και γινόμαστε ένα με τη φωνή, με τις κιθάρες, με τα Κρίνα! Κι εμείς φέρνουμε στο μυαλό τόσα και τόσα live με ξύλο (με την καλή έννοια). Σε ανοιχτούς χώρους, σε μουσικές σκηνές, σε μικρά μπαράκια.

Με ρωτούν οι χειμώνες, Ό,τι απόμεινε απ’ την ευτυχία, Η αγάπη είναι ένας σκύλος απ’ την κόλαση, Διάφανα Κρίνα, Γιορτή. Δεν είναι απλά μια εκδήλωση συμπαράστασης. Είναι ένα πάρτι. Βλέπεις καπνογόνα, crowd surfing, μπίρες (πολλές μπίρες), ζευγάρια να φιλιούνται, φίλους να αγκαλιάζονται τραγουδώντας παθιασμένα, χέρια υψωμένα και ψυχές εκστασιασμένες. Κι αν δεν είναι αυτό ο καλύτερος τρόπος να πεις “ευχαριστώ” σε ένα σπουδαίο συγκρότημα και να σε ευχαριστήσει κι αυτό από τη μεριά του, τότε ποιος είναι;

Διάφανα Κρίνα

Αφιέρωση στην Κατερίνα Γώγου από τον Θάνο και ποιο άλλο κομμάτι θα ήταν, παρά η Μουχλαλούδα; Ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια σε κάθε live και ευκαιρία για καπνογόνα και πανικό.


video: Kostas Kavvadias

Φυσικά, δε γίνεται να λείπουν η Κυριακή των Βαΐων και οι Μέρες Αργίας. Νεότεροι και μεγαλύτεροι, όλοι ενωμένοι χάρη στη μουσική για χάρη της ζωής, συνεισφέρουμε τις φωνές μας, καθώς το τέλος της συναυλίας πλησιάζει… Το ξέρουμε. Ξέρουμε και ποιο θα είναι το “κύκνειο άσμα”. Ως συνήθως, ο αγαπημένος Μπλε χειμώνας. Κι αυτός είναι ένας Μπλε χειμώνας που τα έχει όλα: ατμόσφαιρα, δύναμη, πάθος κι έναν Θάνο να δανείζεται για λίγα λεπτά την ηλεκτρική κιθάρα του Κυριάκου, ο οποίος με τη σειρά του αναλαμβάνει να παίξει πλήκτρα πλάι στον Παναγιώτη. Η μπασογραμμή του Παντελή, επιβλητική. Ο Τάσος κρατά το ρυθμό, ο Νίκος δίνει ρέστα με τα εφέ του κι όλοι εμείς συμφωνούμε κατηγορηματικά πως “Δε θα συγκρίνω φως με το σκοτάδι ούτε λευκό αμνό με λύκο μαύρο“…

Κι εμείς δε θα συγκρίνουμε τα Διάφανα Κρίνα με κανένα άλλο συγκρότημα. Γιατί ήταν μοναδικοί και ξεχωριστοί, όπως ήταν οι Τρύπες και τα Σπαθιά. Ήταν αυτοί που πάντοτε έπαιρναν τον πόνο και τον έκαναν γιορτή. Αγκάλιαζαν τη θλίψη τους και την έσφιγγαν στην αγκαλιά τους μέχρι να γίνει αγάπη.

Είναι τα δικά μας Κρινάκια. Καλή δύναμη, Θάνο. Το “ευχαριστούμε” είναι αυτονόητο.

Διάφανα Κρίνα

* Οι φωτογραφίες ανήκουν στην Ελένη Σουλιώτη, την οποία και ευχαριστώ θερμά!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Νέο τραγούδι: Mottet feat. Ξένια Γαργάλη – Γλυκιά ζωή

Οι Mottet είναι ένα μουσικό σχήμα με ακουστικό κυρίως ήχο. Μετά από δύο χρόνια παρουσίας με ζωντανές εμφανίσεις, έρχονται να ...