Home / THINKDROPS / ΜΟΥΣΙΚΗ / ΚΡΙΤΙΚΕΣ / Editors – “In Dream”

Editors – “In Dream”

Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, για να πω και πάλι τη γνώμη μου για άλμπουμ των Editors. Έχοντας μείνει με καλές εντυπώσεις από την προηγούμενη δουλειά τους, το The Weight of Your Love, άρχισα πριν από λίγες ημέρες την ακρόαση του In Dream με μεγάλο ενδιαφέρον και προσμονή για κάτι εξίσου καλό, αν όχι καλύτερο.

Editors - In Dream

Λοιπόν, να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής αυτό: το In Dream είναι περισσότερο πειραματικό και λιγότερο mainstream. Μπορεί να μη βρεις το κομμάτι που θα γίνει hit ή θα σου καρφωθεί στο μυαλό, αλλά γιατί πρέπει να θέλεις κάτι τέτοιο; Αν είσαι fan των Editors θα σου αρέσει η ατμόσφαιρα των τραγουδιών, που δημιουργούν ένα δεμένο σύνολο.

Η σκοτεινή ατμόσφαιρα αποκαλύπτεται από το πρώτο κιόλας κομμάτι, No Harm. Αργό, σκοτεινό, εντελώς ηλεκτρονικό, θυμίζει τους παλιούς Editors, αλλά και Depeche Mode, κάτι που σε γεμίζει αισιοδοξία για τη συνέχεια. Η μετάβαση γίνεται ομαλά στο Ocean of Night, ένα κομμάτι πιο ανάλαφρο. Μετά το 2ο λεπτό μου θύμισε τους Coldplay των τελευταίων ετών, πράγμα που δε με ενθουσίασε ιδιαίτερα, γιατί όσον αφορά στους δεύτερους είμαι fan μόνο των πρώτων δίσκων τους, αλλά… ΟΚ. Απλά συμπαθητικό θα το έλεγα. Το Forgiveness είναι μια ωραία, μελωδική σύνθεση με ενδιαφέρον ρεφρέν που μπορεί και να τραγουδήσεις. Το Salvation συνεχίζει στον ίδιο δρόμο, με αργό ρυθμό και ισχνή κιθαριστική παρουσία. Είναι ενδιαφέρον ενορχηστρωτικά, ωστόσο το ρεφρέν είναι μάλλον προβλέψιμο και μονότονο.

Και πάμε στο Life is a Fear, που είναι μια ευχάριστη έκπληξη, καθώς η μουσική του φέρνει κάτι από synthpop των ’80s, αλλά με πιο σύγχρονο ήχο. Το The Law είναι μια ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη, με τη φωνή της Rachel Goswell να συνοδεύει τον Tom Smith και με μια υποβλητική ατμόσφαιρα, που μπορεί να σε κάνει να κλείσεις τα μάτια και να το ακούσεις ξανά και ξανά.

Το Our Love το βρήκα κουραστικό, ίσως υπερβολικά φορτωμένο με synths, έγχορδα, εφέ στο ρεφρέν. Δεν ξέρω αν φταίει το γεγονός ότι προηγείται το The Law αλλά, όπως και να έχει, δε με κέρδισε, όπως δε με κέρδισε και το All the Kings. Το At All Cost, ωστόσο, είναι μια πολύ όμορφη, συναισθηματική μπαλάντα. Το άλμπουμ κλείνει με το Marching Orders, ένα κομμάτι αρκετά καλό, δυναμικό όσο χρειάζεται για να μην ξεφύγει από το ύφος του άλμπουμ, αν και θα μπορούσε να μη διαρκεί 7:45.

Το λοιπόν;

Εδώ είναι το σημείο, που πρέπει να κάνω έναν συνολικό απολογισμό. Χμ…

Ξεκάθαρα δεν μου άρεσε περισσότερο από το The Weight of Your Love και γι’ αυτό δεν φταίει καθόλου το γεγονός ότι το In Dream δεν κινείται σε mainstream μονοπάτια. Θα έλεγα ότι η μπάντα φαίνεται να προσπαθεί να εντάξει τα στοιχεία που την έκανε αγαπητή από τους πρώτους της δίσκους, αλλά το κατά πόσο αυτό γίνεται επιτυχημένα, είναι ένα σημαντικό ερώτημα. Δεν είναι τόσο η ατμόσφαιρα, που το έχουν καταφέρει να είναι δεμένη καθ’ όλη τη διάρκεια του άλμπουμ, όσο οι αδύναμες συνθέσεις, που χάνονται μέσα στην προβλεψιμότητά τους. Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε έναν δίσκο κάπως μπερδεμένο, σα να ψάχνουν να βρουν την ταυτότητά τους.

Δεν είναι κακό, απλά περιμέναμε κάτι περισσότερο.

Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, για να πω και πάλι τη γνώμη μου για άλμπουμ των Editors. Έχοντας μείνει με καλές εντυπώσεις από την προηγούμενη δουλειά τους, το The Weight of Your Love, άρχισα πριν από λίγες ημέρες την ακρόαση του In Dream με μεγάλο ενδιαφέρον και προσμονή για κάτι εξίσου καλό, αν όχι καλύτερο. Λοιπόν, να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής αυτό: το In Dream είναι περισσότερο πειραματικό και λιγότερο mainstream. Μπορεί να μη βρεις το κομμάτι που θα γίνει hit ή θα σου καρφωθεί στο μυαλό, αλλά γιατί πρέπει να θέλεις κάτι τέτοιο; Αν είσαι fan των Editors θα σου αρέσει…

Review Overview

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 7.6

7.6

Summary : Ένα άλμπουμ με δεμένη ατμόσφαιρα και αρκετά καλά σημεία, χωρίς όμως να πετυχαίνει το κάτι παραπάνω.

User Rating: Be the first one !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Starsailor – All this Life (review)

Starsailor – All This Life (review)

Το All This Life δεν θα είναι το άλμπουμ της χρονιάς, είναι όμως μια πολύ ευχάριστη έκπληξη, ιδίως μετά από 8 χρόνια απουσίας. Μάλιστα, από τους 5 δίσκους των Starsailor, αυτό είναι ίσως το καλύτερο, καθώς είναι πιο ώριμο και συγκεντρωμένο στο στόχο του.