Home / THINKDROPS / CINEMA / Προτάσεις της εβδομάδας || Οσκαρικές επιλογές
oscars best picture spotlight revenant the big short

Προτάσεις της εβδομάδας || Οσκαρικές επιλογές

Αυτήν την εβδομάδα σχολιάζουμε τρεις από τις πιο δυνατές ταινίες της χρονιάς.

Πολλά ακούγονται για την φετινή απονομή των βραβείων Όσκαρ και μέσα σε όλα, το όνομα του Alejandro Gonzales Inarritu που φαίνεται να έχει ρέντα από το Biutiful και μετά! Ο Inarritu ήταν δυνατός παίκτης και πριν το Birdman. Θα συνεχίσει να είναι και μετά όμως; Οι απόψεις διίστανται! Από την άλλη, έχουμε το συγκλονιστικό θρίλερ Spotlight με την φοβερή (και αληθινή) ιστορία γύρω από την Boston Globe και το σκάνδαλο της Καθολικής Εκκλησίας, η οποία πλαισιώνεται από ένα πολύ ταλαντούχο καστ και τέλος, το The Big Short, από βιβλίο σε ταινία με εξίσου μεγάλα ονόματα στο καστ και ένα θέμα πιο επίκαιρο από ποτέ: την απαρχή της οικονομικής κρίσης.

Οι κριτικές λένε ότι μια από τις τρεις, θα πάρει το αγαλματίδιο για Best Picture (και εμείς έτσι λέμε). Ποια είναι όμως η πιο πιθανή;

  1. The Revenant

Μετά το Birdman όλος ο κόσμος (και εγώ) είχε μεγάλες προσδοκίες από το όνομα που κανείς δεν ξέρει να προφέρει και όλοι ορκίζονται ότι είναι ο θεός τους. Προσθέτεις σε αυτό και τον Leonardo Di Caprio και δεν γίνεται να πέσεις έξω, σωστά; Περίπου.

Με το Revenant περιμένεις να δεις την απόλυτη ταινία “Man versus the wild” μέσα από προδοσία, θανάσιμο κίνδυνο, απώλεια και εξιλέωση. Και εν μέρει αυτό παίρνεις, απλά σε μια έκδοση ντοκυμαντέρ. Δεν νιώθεις ιδιαίτερη επαφή ή ταύτιση με τον πρωταγωνιστή Hugh Glass, και ούτε μπορείς να εκτιμήσεις τα μακρόσυρτα πλάνα που ναι μεν είναι όμορφα αλλά δεν σε εξυπηρετούν σε κάποιο σκοπό. Η σαγηνευτική φωτογραφία του Lubezki (για την οποία χρησιμοποιήθηκε μόνο φυσικό φως) είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ταινίας (που θα μπορούσε και να μην ήταν ταινία, αλλά ένα εκτενές Instagram account του σκηνοθέτη) και για άλλη μια φορά ο Di Caprio έρχεται δεύτερος σε αξία. Ίσως το γεγονός ότι καταπιάνεται με τόσο μεγάλα εγχειρήματα να φταίει στο ότι επισκιάζεται και δεν κερδίζει αυτό το πολυπόθητο Όσκαρ.

Σε κάθε περίπτωση, το Revenant δεν καταφέρνει να σε κερδίσει. Αγγίζει πολλά θέματα, αλλά επιφανειακά, με αποτέλεσμα να μην σε τραβάει η ταινία μέσα στον κόσμο της. Και είναι και δυόμισι ώρες. Έτσι δεν νομίζω ότι θα πάρει το Best Picture και φέτος.

  1. Spotlight

Στον αντίποδα έχουμε την απαρχή του πιο καλοδιατηρημένου αστείου μέχρι και σήμερα: παιδεραστές Καθολικοί παπάδες. Χρονολογία: 2001. Ενδυμασία: αμφισβητήσιμη. Δημοσιογραφία: on point. Σε αυτήν την ταινία δεν συμβαίνει τίποτα. Ούτε εκρήξεις, ούτε κυνηγητά, ούτε αναπάντεχα plot twists με μια σειρά από γεγονότα που ήταν καλά κρυμμένα στο σενάριο. Ξέρεις τι θα δεις. Την αποκάλυψη του μεγαλύτερου σκανδάλου της Εκκλησίας των τελευταίων δεκαετιών (τουλάχιστον). Την σύνθλιψη της πίστης στο εκκλησιαστικό σύστημα μιας ομάδας ανθρώπων (και αργότερα μια πόλης και μιας υδρόγειου) που έπεσαν πάνω σε έναν παιδεραστή ιερέα και δεν σταμάτησαν να ψάχνουν μέχρι που βρήκαν περισσότερα από όσα ήλπιζαν ή/και φοβόντουσαν.

Είναι από τις λίγες φορές που –σαν Σαιξπηρικό έργο, στο οποίο ξέρεις τι θα γίνει στο τέλος αλλά παρόλα αυτά αγωνιάς για τους χαρακτήρες- το ταξίδι είναι αυτό που μετράει. Η ακούραστη, ατέλειωτη έρευνα των δημοσιογράφων, η σπουδαία ερμηνεία των ηθοποιών και το ξεδίπλωμα των γεγονότων με τις πληροφορίες να βγαίνουν στο φως μία μία, θα σε καθηλώσει.

Είναι από τις ελάχιστες ταινίες που σου δείχνουν ακριβώς την διαδικασία που ακολουθεί μια δημοσιογραφική ομάδα που κάνει σωστά την δουλειά της και τα εμπόδια που συναντάει, ανθρώπινα, δικαστικά και γραφειοκρατικά. Όμορφη σκηνοθεσία (Tom McCarthy), σπουδαίες ερμηνείες (Rachel McAdams, Mark Ruffalo, Michael Keaton, John Slattery, Brian d’Arcy James, Stanley Tucci) και πολύ καλογραμμένο σενάριο (McCarthy, Josh Singer). Θα μπορούσε άνετα να είναι η νικήτρια ταινία της βραδιάς.

  1. The Big Short

Η ταινία-πιθανό σπόιλερ. Πρόκειται για ακόμα μια αληθινή ιστορία που έγινε βιβλίο και τώρα ταινία. Τα πρώτα πράγματα που μου έρχονται στο μυαλό σχετικά με αυτήν την ταινία είναι δύο: πρώτον, η έξυπνη επιλογή να σπάνε οι ηθοποιοί τον τέταρτο τοίχο και να μας «λένε» πότε το σενάριο ξεφεύγει από την πραγματικότητα αλλά και να μας εξηγούν τους δύσκολους χρηματιστηριακούς και τραπεζικούς όρους που πολύ συχνά μας συγχύζουν και σταματάμε να παρακολουθούμε. Δεύτερον, η απόλυτη έλλειψη απολογίας, τύψεων ή λύπης για το γεγονός ότι αυτή η χούφτα άνθρωποι ξεγέλασαν το σύστημα.

Η σκηνοθεσία ήταν ελαφρώς αμφιλεγόμενη με απότομα πλάνα και έντονες διακυμάνσεις στον ήχο και την μουσική, οι ερμηνείες όμως ήταν –όπως ήταν αναμενόμενο- εξαιρετικές. Ειδική μνεία στον Christian Bale που για άλλη μια φορά αποδεικνύει ότι μπορεί να κάνει τα πάντα.

Γενικά, είχε τις δυσκολίες της στο να την παρακολουθήσεις και πολύ συχνά ένιωθα ότι ήμουν σε μάθημα στο πανεπιστήμιο την ώρα που ο καθηγητής έλεγε τα ΣΟΣ και εγώ πάσχιζα να τα σημειώσω όλα και να μη παραλείψω τίποτα. Παρόλα αυτά, ήταν απολαυστική στο σύνολο της, ξεγυμνώνοντας την υποκρισία και την αδηφαγία του μοντέρνου κόσμου που έχουμε χτίσει για να ζούμε και σε αφήνει με μια πικρή αίσθηση ότι πληρώνεις εσύ την ανευθυνότητα και την αδιαφορία μερικών τραπεζιτών ως προς το γενικότερο καλό.

Το The Big Short θα μπορούσε να είναι η έκπληξη της βραδιάς και να χαλάσει την αναμενόμενη νίκη του Spotlight. Η άποψη μου όμως είναι ότι για Best Picture, το Spotlight θα το σηκώσει!

Βαθμολόγησέ το

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Οι 50 κορυφαίες ταινίες του 2017 σύμφωνα με τον Guardian

Οι 50 κορυφαίες ταινίες του 2017 σύμφωνα με τον Guardian

Το 2017 φτάνει στο τέλος του και είναι η ώρα να κάνουμε τους απολογισμούς μας: της προσωπικής μας ζωής, της ...