Home / THINKDROPS / CINEMA / “Φτηνά Τσιγάρα”: Μια ταινία που ερωτεύεσαι

“Φτηνά Τσιγάρα”: Μια ταινία που ερωτεύεσαι

Φτηνά ΤσιγάραΑυτή η ταινία, από τη στιγμή που την είδα, με σημάδεψε για το υπόλοιπο της ζωής μου. Σοβαρά τώρα, την έχω δει περισσότερες φορές απ’ όσες μέρες υπάρχω πάνω στον πλανήτη. Πρόκειται για μια ταινία-ποίηση. Μια ταινία που ερωτεύεσαι.

Ένα βράδυ του Αυγούστου στην άδεια Αθήνα, ένας σύγχρονος μποέμ φλερτάρει με μια κοπέλα που γνώρισε σε τηλεφωνικό θάλαμο. Δύο άνθρωποι συναντώνται, μιλούν για τις ζωές τους, ερωτεύονται.

Τα “Φτηνά Τσιγάρα” προσφέρουν μια ποιητική ματιά τόσο στο θέμα του έρωτα όσο και στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή καταλαβαίνεις τι θα ακολουθήσει. Η ταινία ξεκινάει και μας μιλάει ο πρωταγωνιστής, Ρένος Χαραλαμπίδης, ως ο αφηγητής της ιστορίας:

Θα ‘θελα τόσο πολύ να σε εντυπωσιάσω.
Η μοναδική μας νύχτα ήταν ξαφνική και σύντομη, σαν μια μπόρα.
Ούτε που πρόλαβα να αρχίσω.
Ούτε που πρόλαβα να σου πω την μοναδική μου ιδιότητα. Είμαι συλλέκτης.
Μαζεύω το πιο σκληρό και άγριο πράγμα του κόσμου. Στιγμές.
Οταν έχω αυτόν τον ξαφνικό πόθο να πετάξω,
και δεν έχω πού να πετάξω, κρύβομαι στη συλλογή μου.
Γεμάτη καφέδες, μποξέρ, χορευτές, τυχαία αγγίγματα, βρισιές, τρυφερούς παρανόμους, στοές, συναντήσεις, κραυγές, σιωπές, χωρισμούς, λόγια, λόγια, λόγια…
Έτσι κι αλλιώς τα πράγματα θα κυλήσουν όπως θέλουνε αυτά.
Η ζωή ξέρει κι εγώ την εμπιστεύομαι. Είμαι από αυτούς που πάντα κάπνιζαν φτηνά τσιγάρα.

Δεν λείπουν στιγμές από την καθημερινή ζωή του πρωταγωνιστή – πώς ζει, πώς βγάζει λεφτά, πώς περνάει την ώρα του. Βλέπουμε σκηνές από τη ζωή του κυρίως σ’ ένα σοφιστικέ café, στο διαμέρισμα ενός φίλου του ή σε μια υπόγεια διάβαση, τόπο ραντεβού με δύο μαφιόζους, «που θυμίζουν περισσότερο φιγούρες μπουρλέσκ κωμωδίας…»

Αξιοσημείωτη είναι η συμμετοχή του αείμνηστου Κώστα Τσάκωνα στις σκηνές του καφέ, που χαρίζει αβίαστα γέλιο στην ταινία:

Όσο για τα καφέ;

Αγαπώ τα καφέ
όπως άλλοι αγαπούν τα ταξίδια
Μια βαριά βιομηχανία χαμένου χρόνου,
ένα απόλυτο μυστήριο:
η τέχνη του να επιτρέπεις στον καιρό να κυλάει
και να μην αφήνει πάνω σου σημάδια
Μια ευγενική πράξη απέναντι στον εαυτό σου
και γιατί όχι,
απέναντι στην ανθρωπότητα

…ή όπως αναφέρει ο κάτοχος του μαγαζιού:

Όχι, όχι, όχι, αγόρι μου, αυτό δεν είναι επάγγελμα, είναι λειτούργημα. Πίνεις αλκόολ για να ξεχάσεις και καφέ να θυμηθείς. Και σου κλέβουν όλη τη δόξα οι barmen, οι χλεχλέδες. Το μπαρ, το μπαρ είναι η ψυχολογική τουαλέτα, σου πετάνε έτσι τα μπουκάλια και τα παγάκια πάνω να ζαλιστείς και να ξεράσεις πιο εύκολα τα υπαρξιακά σου. Ενώ το καφέ, το καφέ είναι ο καθρέφτης πάνω απ’ το νιπτήρα κάθε πρωί. Έτσι, ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών να πούμε, αλισβερίσι. Καλημέρα!

Μία ταινία «διαφορετική» από τις άλλες που το 2000, όταν έκανε πρεμιέρα, δεν εκτιμήθηκε από το κοινό. «Περίεργη» έχει χαρακτηρισθεί από πολλούς, όμως αν λατρεύεις την ποίηση σίγουρα δεν θα σου βγει ποτέ από το μυαλό.

Στα άδεια τρόλεϊ ακούω τη σιωπή του πλήθους
Μια σιωπή γεμάτη από τον πόθο να πετάξεις
χωρίς να έχεις πού να πετάξεις

Καμιά φορά σκέφτομαι ότι
μετά από εβδομήντα χρόνια
κάποιος μπορεί να σταθεί σε ένα άδειο αντίστοιχο τρόλεϊ
και να ακούσει τη σιωπή του πλήθους

…Ναι…
Αλλά δε θα είναι η ίδια σιωπή
Θα είναι η σιωπή ενός άλλου πλήθους
Δε θα είμαστε εμείς

Δεν θα μπορούσε, φυσικά, να παραλειφθεί η μουσική της ταινίας, η οποία ανήκει στο συνθέτη Παναγιώτη Καλατζόπουλο και φυσικά η φωνή της Έλλης Πασπαλά, στα τραγούδια Λευκό μου Γιασεμί και Το Δάκρυ.

Αν δεν την έχεις δει, κάνε αυτή τη χάρη στον εαυτό σου. Αν την έχεις δει, δες την ξανά. Ας βάλουμε λίγη ποίηση στην καθημερινότητά μας…

Φτηνά Τσιγάρα

– To δικό σου όνειρο;
– Για απόψε είσαι εσύ.

“Φτηνά Τσιγάρα”: Μια ταινία που ερωτεύεσαι
4.2 (84%) 10 vote[s]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

“And the Oscar goes to…” 2018 edition!

Η μεγάλη βραδιά του κινηματογράφου είναι και πάλι προ των πυλών, και ποιος θα πέσει πιο μέσα στις προβλέψεις από ...