Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ / «Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα» (Ντίλαν Τόμας)

«Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα» (Ντίλαν Τόμας)

Ο Ντίλαν Τόμας γεννήθηκε στο Σουόνζι της Ουαλίας στις 27 Οκτωβρίου 1914 και απεβίωσε στις 9 Νοεμβρίου 1953, σε ηλικία μόλις 39 ετών, από αλκοολική τοξίνωση. Λίγες μέρες πριν είχε δηλώσει «Νομίζω ότι ήπια 18 διπλά ουίσκι»· αυτές ήταν και οι τελευταίες του κουβέντες. Ο Ντίλαν Τόμας ήταν ο ροκ εν ρολ ποιητής του 20ού αιώνα και ενέπνευσε καλλιτέχνες, όπως τον Bob Dylan και τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Το συγκεκριμένο ποίημα πρώτη φορά το άκουσα στην ταινία Dangerous Minds του 1995.

«Μην αφήνεστε σ' αυτή την όμορφη νύχτα» (Ντίλαν Τόμας)

Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα
Τα γηρατειά πρέπει να καίνε και να παραληρούν στο δειλινό.
Οργιστείτε, οργιστείτε για το θάνατο της μέρας.
Οι σοφοί μαθαίνουν τελικά πως το σκοτάδι έχει δίκιο,
Γιατί οι λέξεις τους δεν έδωσαν ούτ’ έφεραν την αποκάλυψη, κι όμως
Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα.

Άνθρωποι καλοί, τελευταίος αποχαιρετισμός, φωνάζοντας πόσο φωτεινές
Οι εύθραυστες πράξεις τους ίσως θα χόρευαν σ’ έναν κόσμο αγάπης,
Οργιστείτε, οργιστείτε για το θάνατο της μέρας.

Άνθρωποι άγριοι που άρπαξαν και τραγούδησαν τον ήλιο που πετούσε,
Μαθαίνουν, αργά πια, πώς θρήνησαν σαν έφευγε,
Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα.

Άνθρωποι ανήσυχοι, κοντά στο θάνατο που βλέπουν θαμπωμένα
Μάτια τυφλά φλογίζονται σαν μετεωρόλιθοι μα είναι εύθυμα,
Οργιστείτε, οργιστείτε για το θάνατο της μέρας.

Και συ, πατέρα μου, εκεί πάνω στο θλιμμένο ύψος,
Καταράσου, ευλόγησε, εμένα τώρα με τα άγρια δάκρυα σου,
προσεύχομαι.
Μην αφήνεσαι σ’ αυτή την όμορφη νύχτα,
Οργήσου, οργήσου για το θάνατο της μέρας.

 

Do not go gentle into that good night

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.

Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.

Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night.

Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.

And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Το σημείο του σταυρού» (Γιώργος Μετσόλης)

«Το σημείο του σταυρού» (Γιώργος Μετσόλης)

Από τη συλλογή Η μάνα μου η μάνα του κόσμου (1966) Μπροστά σ’ ένα φτωχό, πνιγμένο απ’ τα κυπαρίσσια ξωκλήσι ...