Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΤΡΟΠΕΣ / “Το Μέτρημα” του Μάνου Τσεμπερλή

“Το Μέτρημα” του Μάνου Τσεμπερλή

"Το Μέτρημα" του Μάνου Τσεμπερλή

1,2,3,4… Ένα παιδί μέτραγε, ήταν υπέροχο να συνειδητοποιείς ότι ένα μικρό παιδί ξέρει να μετράει. Η παραλία ήταν ήσυχη, η θάλασσα λάδι, με τα υπέροχά χρώματά της· και το παιδί μετρούσε κατά μήκος της ακρογιαλιάς. Θα έλεγε κανείς πως μετρούσε τα βότσαλα, αλλά 3,4,5,6… και συνέχιζε.

Πού να ήταν άραγε οι γονείς του να το θαυμάσουν, να πούνε τι χαριτωμένο που είναι. Το είχαν εγκαταλείψει και αυτό δεν το γνώριζε, το είχαν αφήσει στην παραλία να μετρά, μην τυχόν βρεθεί κανένας περαστικός και το θαυμάσει που ξέρει να μετρά, μην τυχόν και το λυπηθεί εκεί που βρισκόταν τώρα μόνο του.

Ο ουρανός ήταν γαλανός και όλα έμοιαζαν τόσο υπέροχα, οι άνθρωποι βρίσκονταν στα σπίτια τους με τις οικογένειές τους, γελούσαν και απολάμβαναν την ησυχία της ημέρας. Κανείς τους δε μπορούσε να φανταστεί πως υπήρχε ένα παιδί στη παραλία που ήξερε να μετράει.

Πέρα μακριά στη χώρα μπορούσες να ακούσεις το θόρυβο από τις μηχανές των καραβιών, μπορούσες να ακούσεις τις φωνές των ανθρώπων που πηγαινοέρχονταν και των άλλων μικρών παιδιών που γελούσαν χαριτωμένα, χωρίς κανείς να μπορεί να ακούσει τη φωνή του μικρού παιδιού που μέτραγε. Άραγε τι θα έλεγαν αν το έβλεπαν να μετράει; Θα το θαύμαζαν για το πόσο σωστά μετρούσε, γιατί είναι αλήθεια μετρούσε πολύ σωστά, δεν του ξέφευγε τίποτα, μπορεί να το έκανε και να το ξανάκανε από την αρχή, αλλά το μέτρημά του ήταν σωστό, πάντα το ίδιο αποτέλεσμα.

Ο μικρός μας φίλος κοιτούσε πού και πού δειλά τριγύρω του μήπως δει και κανέναν άλλον άνθρωπο, αλλά ήταν ερημιά· έτσι συνέχιζε να κάνει αυτό που ήξερε καλύτερα από όλα, να μετράει, και ήλπιζε να βρεθεί κανείς να τον διακόψει. Είχε κουραστεί να μετράει, όλοι ξέρουν να μετράνε και αυτός είχε βαρεθεί από το πρωί να μετράει όλο πάλι από την αρχή, έλα όμως που δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς και όλο δάκρυα ανάβλυζαν από το πρόσωπό του.

1,2,3,4… Ένα παιδί μέτραγε, ήταν υπέροχο να συνειδητοποιείς ότι ένα μικρό παιδί ξέρει να μετράει. Η παραλία ήταν ήσυχη, η θάλασσα λάδι, με τα υπέροχά χρώματά της και το παιδί μετρούσε κατά μήκος της ακρογιαλιάς. Θα έλεγε κανείς πως μετρούσε τα βότσαλα, αλλά 3,4,5,6… και συνέχιζε να μετράει τα πτώματα που είχε ξεβράσει η θάλασσα. Άραγε οι γονείς του να βρίσκονταν εκεί;

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Η αλλιώτικη Ιαπωνία του Καζούο Ισιγκούρο

Μυθιστορηματικές Εκτροπές: Η αλλιώτικη Ιαπωνία του Καζούο Ισιγκούρο

Το Ένας καλλιτέχνης του ρέοντος κόσμου του Καζούο Ισιγκούρο είναι ένα μυθιστόρημα για τη γενέτειρα ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς ...