Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΤΡΟΠΕΣ / “Ο Μάγος” του Μάνου Τσεμπερλή

“Ο Μάγος” του Μάνου Τσεμπερλή

"Ο Μάγος" του Μάνου Τσεμπερλή

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ο Χουάν. Ο Χουάν δεν ήταν σαν όλους τους άλλους ανθρώπους – βλέπετε, ήταν μάγος. Μεταξύ των άλλων, είχε και την ικανότητα να περνάει μέσα από τοίχους. Για αυτή την ικανότητά του ήταν διάσημος ως τα πέρατα της γης. Πλήθος κόσμου έτρεχε για να δει τα νούμερά του.

Ο Χουάν κρατούσε σαν επτασφράγιστο μυστικό το κόλπο, με το οποίο κατάφερνε να περνάει μέσα από τους τοίχους. Σε κάθε νούμερό του άπλωνε κουρτίνες ολόγυρα από τον τοίχο, έμπαινε μέσα χωρίς να μπορεί να τον δει κανείς και, από τη μια στιγμή στην άλλη, είχε βρεθεί στην άλλη μεριά του τοίχου. Τα πλήθη ζητωκραύγαζαν και όσο δεν μπορούσαν να βρούν το μυστικό του τόσο πιο διάσημος γινόταν ο Χουάν.

Τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει να κάνει αυτό το νούμερο στο Σινικό Τείχος. Ναι, το έκανε μια φορά το χρόνο και έρχονταν άνθρωποι από όλο τον κόσμο για να τον θαυμάσουν. Πρέπει να είχε τουλάχιστον δέκα χρόνια που είχε επιλέξει αυτόν το θαυμαστό τόπο για να εκτελεί τα μαγικά του. Φώναζε με έναν αριστοκρατικό τρόπο «άμπρα κατάμπρα» και, ως εκ θαύματος, μόλις έπεφταν οι κουρτίνες, ήταν στην άλλη μεριά του Σινικού Τείχους και τα παιδιά και οι μεγάλοι που είχαν συγκεντρωθεί ξεσπούσαν σε ζητωκραυγές και επευφημίες.

Μα παρέμενε μυστήριο με ποιο τρικ κατάφερνε να διαπεράσει τα συμπαγή τοιχώματα του Σινικού Τείχους. Όλοι οι μεγάλοι πίστευαν ότι ήταν ένας ικανότατος απατεώνας, ένας κοινός ταχυδακτυλουργός με πολύ καλά κρυμένα μυστικά, αλλά όσο και να έψαχναν να βρουν μια εξήγηση τόσο κατέληγαν να πέφτουν σε αδιέξοδα. Μόνο τα παιδιά επιπόλαια πίστευαν πως πράγματι ήταν μάγος. Μα δεν ήταν ολοφάνερο πως μεταχειριζόταν ένα ιδιότυπο κόλπο, πως δεν ήταν αληθινός μάγος, πως απλά ήταν ένας κοινός απατεώνας, αφού βεβαίως οι άνθρωποι δεν περνάνε μέσα από τους τοίχους!

Ώσπου ήρθε μια μέρα που θα έδινε την τελευταία παράσταση της ζωής του χωρίς και ο ίδιος να το ξέρει. Ο άνεμος αυτή τη φορά φυσούσε διαφορετικά, μα κανείς δεν το αντιλήφθηκε. Οι χοντρές κουρτίνες ήταν στη θέση τους, μπήκε μέσα, φώναξε «άμπρα κατάμπρα», πέρασε λίγος χρόνος, οι κουρτίνες έπεσαν. Μα τριγύρω κανένας. Ο κόσμος αναζητούσε με τα βλέμματά του να δει κάπου τον Χουάν· μα ο Χουάν είχε εξαφανιστεί και, όσο και αν έψαξαν από τότε να τον βρουν, δεν τον ξαναείδε ανθρώπου μάτι.

Έτσι, δεν ξαναείδε κανείς τον Χουάν και, όπως ήταν φυσικό, το μυστικό του εξαφανίστηκε μαζί με αυτόν. Μα πού να ήταν άραγε τώρα ο Χουάν; Κανείς δε θα το μάθαινε, μόνο αν μπορούσε κάποιος να δει λίγο πιο προσεκτικά, μόνο λίγο πιο προσεκτικά μέσα στο τείχος, μόνο τότε θα έβλεπε τα κόκαλα ενός ανθρώπου. Μα τι τα θες, οι άνθρωποι δεν περνάνε μέσα από τους τοίχους και έτσι και ο Χουάν δεν τα είχε καταφέρει, κόλλησε μια για πάντα μέσα στο τείχος, κάτι που θα έμενε μυστικό για πάντα…

Μάνος Τσεμπερλής

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Η αλλιώτικη Ιαπωνία του Καζούο Ισιγκούρο

Μυθιστορηματικές Εκτροπές: Η αλλιώτικη Ιαπωνία του Καζούο Ισιγκούρο

Το Ένας καλλιτέχνης του ρέοντος κόσμου του Καζούο Ισιγκούρο είναι ένα μυθιστόρημα για τη γενέτειρα ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς ...