Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ / «Η σιωπή που ακολουθεί» (Βύρων Λεοντάρης)
«Η σιωπή που ακολουθεί» (Βύρων Λεοντάρης)

«Η σιωπή που ακολουθεί» (Βύρων Λεοντάρης)

Όχι μόνο τ’ αθώα παράπονα,
που αναποδογυρίζουνε με μια κλοτσιά στο στήθος,
όχι μόνο οι φωνές, που τις ξαπλώνουν στις πλατείες,
όχι μόνο οι ανύποπτοι ενθουσιασμοί.
Πιο δυνατή είναι, πιότερο βαραίνει
η σιωπή που ακολουθεί,
η σιωπή των πεισμωμένων δρόμων, των κλειστών παραθυριών,
η σιωπή των παιδιών μπροστά στον πρώτο σκοτωμένο,
η σιωπή μπροστά στην ξαφνική ατιμία,
η σιωπή του δάσους,
η σιωπή του αλόγου δίπλα στο ποτάμι,
η σιωπή ανάμεσα σε δυό στόματα, που δεν μπορούν να φιληθούν,
κι εκείνη η «ενός λεπτού σιγή»,
που παρατείνεται και γιγαντώνεται
μες στις καρδιές, μες στους αιώνες,
η σιωπή που αποφασίζει
τι είναι να μείνει, τι είναι να χαθεί.

Photo by Brandi Redd on Unsplash

«Η σιωπή που ακολουθεί» (Βύρων Λεοντάρης)
5 (100%) 1 vote

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Ξυπόλητη» (Άνν Σέξτον) (απόσπασμα)

«Ξυπόλητη» (Ανν Σέξτον)

Δεν υπάρχει άλλος κανείς από μας σ’ αυτό το σπίτι στην αμμώδη ξηρά επάνω. Η θάλασσα φοράει ένα κουδούνι στον αφαλό της. Και είμαι η ξυπόλυτη κοπέλα σου για μια ολόκληρη βδομάδα...