Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΤΡΟΠΕΣ / «Το σπίτι στο Λονδίνο» του Μάνου Τσεμπερλή
«Το σπίτι στο Λονδίνο» του Μάνου Τσεμπερλή

«Το σπίτι στο Λονδίνο» του Μάνου Τσεμπερλή

Η κα Μ. ήταν μια πολύ τυχερή γυναίκα. Από μικρή ονειρευόταν έναν πετυχημένο γάμο με έναν πολύ πλούσιο άντρα και τελικά το πέτυχε. Είχε μεγαλώσει πολύ φτωχικά και, όπως θυμόταν τα παιδικά της χρόνια, δεν είχε καλά καλά να φορέσει ένα ζευγάρι παπούτσια. Αλλα ο Θεός την έκανε πολύ όμορφη. Έτσι, μια μέρα έτυχε να παραβρεθεί σε μια δεξίωση και εκεί να γνωρίσει τον έναν και μοναδικό της άντρα.

Ήταν ένας ζάμπλουτος Άραβας που δεν ήξερε τι είχε και, ως φαίνεται, η εκτυφλωτική ομορφιά της Μ. τον έκανε να την ερωτευτεί με την πρώτη ματιά. Όλο το χρυσάφι του κόσμου και πως θα την έχει βασίλισσα της έταξε, για να την κάνει να του πει το πολυπόθητο «ναι». Και τελικά αυτή του είπε το «ναι» και ας την πέρναγε είκοσι χρόνια. Όμως ο Άραβας ήταν τίμιος άνθρωπος και τήρησε το λόγο του. Την είχε βασίλισσα, κορώνα στο κεφάλι του, της χάρισε άπειρα χρυσαφικά και την ταξίδεψε σε όλα τα πέρατα του κόσμου. Και έτσι η Μ. έγινε μια ευτυχισμένη γυναίκα.

Η ευτυχία της μεγάλωσε ακόμη περισσότερο όταν έμαθε πως είναι έγκυος. Εκείνα τα χρόνια δεν μπορούσαν να δουν τι φύλο είναι το παιδί και έτσι χρειάστηκε να περιμένουν εννιά μήνες. Αλλά η κα Μ. παρακαλούσε να είναι κοριτσάκι. Κάθε μέρα προσευχόταν κρυφά από τον άντρα της να κάνουν κοριτσάκι. Και τελικά οι προσευχές της ευοδώθηκαν και έκανε κοριτσάκι. Τι ωραίες που ήταν οι πρώτες μέρες, με τα πρώτα κλάμματα του μωρού και τα πρώτα απαλά γέλια του! Τι ωραία που ήταν που το βύζαξε, που το έδωσε το στήθος της να πιει γάλα… Τι μοναδική αίσθηση.

Όμως η μοίρα χαλάει πολλές φορές τα χατίρια των ανθρώπων. Έτσι εγινε και σε αυτή την περίπτωση. Το κοριτσάκι αρρώστησε μια μέρα πολύ βαριά και πέθανε κάτω από τα τρομαγμένα μάτια των γονιών της. Η κα Μ. ήταν απαρηγόρητη και, σαν να μην έφτανε ο ένας θάνατος, ακολούθησε και ο θάνατος του άντρα της που δεν άντεξε τον καημό και πήγε να βρει το κοριτσάκι του, στον άλλο κόσμο.

Δεν σκέφτηκε να ξαναπαντρευτεί ποτέ στη ζωή της, ούτε καν να κάνει μια ανεπίσημη σχέση. Το μόνο που δεν άντεχε ήταν ότι δεν είχε παιδί. Έτσι το πήρε απόφαση, πως η μοναδική λύση που είχε ήταν να υιοθετήσει ένα παιδάκι. Και έτσι έβαλε λυτούς και δεμένους για να καταφέρει το στόχο της· και τελικά τα κατάφερε. Υιοθέτησε ένα τρισχαριτωμένο κοριτσάκι.

Το είχε σαν τα μάτια της! Αυτό το κοριτσάκι ήταν ό,τι είχε και δεν είχε στον κόσμο. Την έκανε να ξεχνάει τις μαύρες μέρες που την είχαν βρει στο παρελθόν. Το φρόντιζε, το περιποιόταν, του έλεγε παραμύθια και ήταν πάντα δίπλα του. Βλέπετε, ο φόβος είχε ριζώσει για καλά μέσα στην καρδιά της μην τυχόν συμβεί κάτι αναπάντεχο. Έτσι, ήταν πάντα από κοντά.

Κάτω από την ατελείωτη φροντίδα της, το κοριτσάκι άρχισε να μεγαλώνει και οι μέρες άρχισαν να περνούν και να γίνονται μήνες και χρόνια, ώσπου μια μέρα το κοριτσάκι έπαψε να είναι κοριτσάκι και έγινε έφηβη. Εκεί κάπου ανακάλυψε ένα βιβλίο για το Λονδίνο και άρχισε να διαβάζει παθιασμένα τα πάντα σχετικά με το Λονδίνο. Διάβαζε ταξιδιωτικά βιβλία, Λονδρέζους συγγραφείς, έβλεπε ταινίες για το Λονδίνο και φυσικά αγόραζε όλα τα φωτογραφικά άλμπουμ για το Λονδίνο. Μέσα σε πολύ μικρό διάστημα είχε ερωτευτεί το Λονδίνο.

Και εκεί κάπου ήταν που της μπήκε η ιδέα, να πάρουν ένα σπίτι στο Λονδίνο. Η μητέρα της, η κα Μ. ήταν ζάμπλουτη, δε θα είχε κάποιο πρόβλημα. Έτσι μια μέρα ξεφούρνισε στη μητέρα της την ιδέα της. Η κα Μ. ήταν κατηγορηματική: «όχι». Δεν της άρεσε καθόλου η ιδέα να πάνε κάπου τόσο μακριά και σε έναν τόπο που δεν ήξεραν. Τότε η δυναμικη κόρη της, που είχε τυφλωθεί από την ομορφιά του Λονδίνου, της είπε αποφασιστικά «θα σε εγκαταλείψω, θα εξαφανιστώ και δεν θα με ξαναδείς ποτέ ξανά στη ζωή σου».

Η κα Μ., που είχε χάσει το πρώτο της παιδί πρόωρα, φοβήθηκε μη χάσει και το δεύτερό της παιδί από μια επιπολαιότητα της στιγμής και στο τέλος υποχώρησε. Της αγόρασε ένα σπίτι κοντά σε έναν πολύ κεντρικό σταθμό του Λονδίνου και πήγε και αυτή μαζί της, για να είναι από κοντά και να μη συμβεί τίποτα κακό στο παιδί της.

Όλοι οι χειμώνες και τα καλοκαίρια, όλα αυτά τα χρόνια, ήταν στιγμές απαράμιλλης ευτυχίας. Η κα Μ. μπορούσε να δει το παιδί της να μεγαλώνει και να γίνεται σωστή γυναίκα και τίποτα δεν μαρτυρούσε το τι θα έφερνε η επόμενη μέρα – αλλά, όπως είπαμε, η μοίρα πολλές φορές δεν κάνει τα χατίρια στους ανθρώπους. Έτσι και εκείνη την ημέρα, μια υπέροχη φθινοπωρινή μέρα, με ένα ελαφρύ ψιλοβρόχι και ένα δροσερό αεράκι, ο σταθμός κοντά στο σπίτι στο Λονδίνο ήταν γεμάτος κόσμος και ξαφνικά από το πουθενά εμφανίστηκε ένα δυνατό φως και μετά ακολούθησε ο εκκωφαντικός ήχος μιας έκρηξης.

Η κα Μ. ήταν μέσα στο νέο σπίτι της όταν άκουσε από τις ειδήσεις τα ονόματα των πρώτων θυμάτων της έκρηξης. Πρώτο πρώτο φιγουράριζε της κόρης της. Η κα Μ. δεν έμαθε ποτέ ποιος και γιατί έβαλε τη βόμβα, γιατί πολύ απλά βγήκε αλαφιασμένη στους ατελείωτους δρόμους του Λονδίνου και άρχισε να φωνάζει σπαρακτικά «το παιδί μου» και δεν την ξανείδε κανείς. Έτσι, το σπίτι στο Λονδίνο έμελλε να ερημώσει και να μην ξαναδεί ποτέ τους ιδιοκτήτες του.

 

 

Photo by Ming Jun Tan on Unsplash

«Το σπίτι στο Λονδίνο» του Μάνου Τσεμπερλή
5 (100%) 1 vote

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Χίλιες Φορές» του Μάνου Τσεμπερλή

«Χίλιες Φορές» του Μάνου Τσεμπερλή

Μες στου λυχναριού την κάπνα, μες στην πλεκτή κουρτίνα μες σε φύλλα ελιάς τρεμάμενα και ενός καλαμιού το λύγισμα αντίκρισα ...