Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ / «Στους γονείς μου» (Ελευθερία Θάνογλου)
«Στους γονείς μου» (Ελευθερία Θάνογλου)

«Στους γονείς μου» (Ελευθερία Θάνογλου)

Από τη συλλογή «Οι Πέντε Εποχές του Κόκκινου» (εκδ. Πικραμένος, 2017)

Κάποιοι άνθρωποι είναι σαν άσπρα σύννεφα
αμετακίνητοι
σαν στάσεις λεωφορείων
σου προσφέρουν το βαμβακερό χάδι τους
την ψυχή σου ν’ ακουμπήσεις.
Κι εσύ που ’χεις κουραστεί
στο γαλάζιο ταξίδι τ’ ουρανού
ακουμπάς επάνω τους.

Κάποιοι άνθρωποι είναι σαν άσπρα σύννεφα·
τους εμπιστεύεσαι γιατί ξέρεις
πως δεν κρύβουν αστραπές και γκρίζες λάμψεις
μέσα τους.
Τους εμπιστεύεσαι γιατί ξέρεις
ότι το βαμβάκι ουδέποτε χάραξε,
μόνο πληγές καθάρισε.

 

«Στους γονείς μου» (Ελευθερία Θάνογλου)
5 (100%) 1 vote

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Ένας λόγος για το καλοκαίρι» (Γιώργος Σεφέρης)

«Ένας λόγος για το καλοκαίρι» (Γιώργος Σεφέρης)

Γυρίσαμε πάλι στο φθινόπωρο, το καλοκαίρι σαν ένα τετράδιο που μας κούρασε γράφοντας μένει γεμάτο διαγραφές, αφηρημένα σχέδια στο περιθώριο ...