Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ / «Το Πέταγμα» (Σοφία Μιμιλίδου)

«Το Πέταγμα» (Σοφία Μιμιλίδου)

Η Σοφία Μιμιλίδου γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1995. Ξεκίνησε να ασχολείται ενεργά με την ποίηση στην ηλικία των δεκαέξι ετών, γνωρίζοντας πολλές διακρίσεις σε Πανελλήνιους Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς Ποίησης. Το ποίημα είναι από την πρώτη της ποιητική συλλογή «Απορίες Αθωότητας» (εκδ. Ιωλκός, 2015)

«Το Πέταγμα» (Σοφία Μιμιλίδου)

Θα φύγω μαμά,
δε με κρατάει άλλο εδώ, θα φύγω.
Βαρέθηκα πια το παιδικό μου δωμάτιο
κι ας μην έχω πού αλλού να μείνω.
Βαρέθηκα τις κλειστές πόρτες που κανένα κλειδί δεν ανοίγει
κι όλα εκείνα που συνηθίζω να αποδίδω στη δήθεν «ατυχία» μου,
εγώ παράταιρη στο μέλλον αυτό που όλοι λένε πως μου ανήκει.

Για μια άλλη χώρα φαίνεται πως μορφώθηκα και μεγάλωσα.
Βαρέθηκα να είμαι βάρος- Τι είναι αυτά που λέω, θα πεις, ντροπή- το ξέρω.
Να σβήνω κεριά και να μένω πάντα παιδί, βαρέθηκα.
Μου ‘λεγες παλιά πως θα ‘ρθει η μέρα που θα ανοίξω τα φτερά μου και θα πετάξω,
μα εδώ δεν έχει για μένα ουρανούς
ή ίσως τα φτερά μου δεν είναι ανθεκτικά σ’ αυτόν τον ήλιο και γκρεμίζομαι,
κέρινη κούκλα και λιώνω
ίσως πάλι δεν υπάρχει ο ήλιος που βλέπουμε
και δεν είναι παρά ένα αφαιρούμενο αυτοκόλλητο μιας τόσο παραπλανητικά γαλάζιας
οθόνης που σε κάνει
να ελπίζεις και να θες όσο τίποτα να μένεις,
μα εγώ θα φύγω.

Θα φύγω μαμά, όμως να μην κλαις, θα με βλέπεις τις γιορτές,
θα μιλάμε συχνά, θα το δεις
και ναι, θα τρώω σωστά και θα ντύνομαι
μα το ξέρω πάντα θα νιώθω γυμνή και θα πεινάω
ένα άξενο κρύο θα σφυροκοπάει διαρκώς τις αμπάλωτες ρωγμές της ανάσας μου.
Μα εγώ θα φύγω.

Μας λένε «χαμένη γενιά», τέτοιοι τίτλοι βγαίνουν βέβαια με ευκολία
απ’ όσους φοβούνται να προσπαθήσουν.
Εμείς και σε ανήλια γη θα αναζητήσουμε τώρα μια ηλιόλουστη ζωή
όχι, δεν έχω θυμό για κανέναν, μόνο που θα μου λείπεις,
εσύ η πρώτη πρώτη πατρίδα μου
κι η θάλασσα, η Μεγάλη Μητέρα.
Φεύγω, όμως δεν παραιτούμαι.

Η βαλίτσα μου γεμάτη και δεν κλείνει,
τα εφόδια που μου έδωσες τοποθετημένα στριμωχτά,
μαζί και τόσος φόβος-πού να χωρέσουν;
Θα αφήσω αυτόν το στραβό ορίζοντα που βλέπω κάθε πρωί απ’ το παράθυρο και θα φύγω,
μα μην ανησυχείς, θα ρίχνω πίσω μου τους αγαπημένους μου στίχους να μη χάσω το δρόμο
του γυρισμού, σ’ το υπόσχομαι.

…«Η πτήση 213 για το Άγνωστο αναχωρεί σε μισή ώρα…
Οι αποσκευές των ελπίδων σας θα τοποθετηθούν στο διάδρομο 17…»

 

Photo by Dawid Zawiła on Unsplash

 

«Το Πέταγμα» (Σοφία Μιμιλίδου)
4.9 (97.5%) 32 votes

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Προσωπικό» (Μιχάλης Γκανάς)

«Προσωπικό» (Μιχάλης Γκανάς)

Ο Μιχάλης Γκανάς γεννήθηκε στον Τσαμαντά Θεσπρωτίας το 1944. Εργάστηκε ως βιβλιοπώλης, ως επιμελητής τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών και ως ...