Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ... / Μυθιστορηματικές Εκτροπές: Ο ντανταϊσμός και ο Κάρλος Φονσέκα

Μυθιστορηματικές Εκτροπές: Ο ντανταϊσμός και ο Κάρλος Φονσέκα

Ο Φονσέκα είναι ένας νεαρός λατινοαμερικάνος συγγραφέας, που μας συστήνεται με το έργο του «Ο συνταγματάρχης δεν έχει πού να κλάψει». Θα τολμήσω να πω, χωρίς περιστροφές, πως έχει τα άντερα και γράφει το βιβλίο του σε ένας είδος ισπανόφωνου ντανταϊσμού, με μια κυβιστική ματιά στα πολλά πρόσωπα της ιστορίας.

Ο ντανταϊσμός και ο Κάρλος Φονσέκα

Το έργο γράφτηκε προς τιμήν μιας μεγάλης προσωπικότητας του μαθηματικού κόσμου, του Αλεξάντερ Γκρότεντικ. Πρωταγωνιστής είναι ένας ηλικιωμένος μαθηματικός που η ηλικία του αγγίζει τα 83 έτη. Σε όλο το έργο, ο μοναδικός μας μαθηματικός –που οι ικανότητες του αγγίζουν την ιδιοφυΐα και την παράνοια– αναφέρεται ως συνταγματάρχης, πιθανώς λόγω της πειθαρχίας με την οποία προσεγγίζει την επιστήμη του, αλλά ταυτόχρονα και την ίδια του τη ζωή.

Ο ήρωάς μας, λοιπόν, έχει επιλέξει τα Πυρηναία όρη ως μόνιμο τόπο κατοικίας του, σαν μια μορφή αυτοεξορίας και απομόνωσης από τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, πριν καταλήξει σε αυτό το μέρος της Γης, έχει ταξιδέψει και γνωρίσει τα διαφορετικά πρόσωπα της ιστορίας. Αυτό το μπλεγμένο κουβάρι, μιας ζωής που γνώρισε έναν άλλο αιώνα, βλέπουμε να ξετυλίγεται μέσα από τα μάτια του αφηγητή που παρακουλουθεί κρυφά τη ζωή του ήρωά μας.

Έτσι, μέσα από μια αλλοπρόσαλλη αφήγηση, θα γνωρίσουμε το θανατικό που επιβλήθηκε στους ινδιάνους, τις μεγάλες απεργίες της Καλιφόρνια, τις επιθέσεις αυτοκτονίας, τα ναρκωτικά, αλλά και τα μαθηματικά ως ένα νέο λογοτεχνικό κόσμο. Ο ήρωάς μας πλάθει τρεις ντίβες πάνω στην παράνοιά του, για να αντιπαραβάλει την ύπαρξή του με την ιστορία – με αυτή την ιστορία που δεν έχει ένα μόνο πρόσωπο, αλλά χίλια ακατανόητα πρόσωπα, σαν την προσωπικότητα του μαθηματικού μας.

Η πένα του Φονσέκα είναι εξαιρετική, αν και ο παράλογος, ντανταϊκός κόσμος που πλάθει σε μπερδεύει και σε κάνει να χάνεσαι περισσότερο μέσα στις λέξεις, παρά στην πλοκή του έργου. Μια πολλά υποσχόμενη μορφή των λατινοαμερικάνικων γραμμάτων, που επάξια παίρνει τη σκυτάλη από όλους τους παλιούς εκπροσώπους της λατινοαμερικάνικης έκρηξης στη λογοτεχνία.

Το βιβλίο «Ο συνταγματάρχης δεν έχει πού να κλάψει» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Νέα Ορλεάνη» του Μάνου Τσεμπερλή

«Νέα Ορλεάνη» του Μάνου Τσεμπερλή

Ο άνεμος παγερός, ψυχρός φυσά Αδιάκοπα, αδιάφορα, ψυχρά, σκληρά Ο ήχος του τρομακτικός, ανατριχιαστικός Τις φλέβες του σώματος διαπερνά Δεν ...