Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ / «Κλωστές» (Αγγελική Κατρακάρη)

«Κλωστές» (Αγγελική Κατρακάρη)

«Κλωστές» (Αγγελική Κατρακάρη)

Η θάλασσα είναι πολύ μπλε
Κι εγώ ξεθωριάζω
Κρέμομαι από κλωστές
που έπλεξε κάποτε η μαμά μου
και ακούω κάποιο νανούρισμα
από παλιά
Κάθε φορά που η θάλασσα είναι πολύ μπλε
Κρέμομαι από τις κλωστές
και μένω
σαν βρέφος
στην αγκαλιά της μάνας
που πλέκει πάντα τη ζωή μου
ακόμα κι αν μου ‘μαθε
πώς να ακροβατώ σε μια κλωστή μονάχα

 

Photo by Matt Hoffman on Unsplash

 

Βαθμολόγησέ το

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Το καθαρότερο πράγμα της δημιουργίας» (Νικηφόρος Βρεττάκος)

«Το καθαρότερο πράγμα της δημιουργίας» (Νικηφόρος Βρεττάκος)

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος γεννήθηκε το 1912 στις Κροκεές της Λακωνίας. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ποιητές, ενώ ήταν επίσης ...