Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΤΡΟΠΕΣ / «Αγκαλιά» του Μάνου Τσεμπερλή

«Αγκαλιά» του Μάνου Τσεμπερλή

«Αγκαλιά» του Μάνου Τσεμπερλή

Μακριά σαν κοιτώ
Το θέαμα είναι φρικτό
Λαλιά, δύναμη, φωνή
Χάθηκαν όλα μαζί

Ερημική πετρωμένη γη
Που ανάθρεψε το παιδί
Ήλιος καυτός που καίει
Έλουσε το μέτωπο αυτό

Ένας πατέρας αγκάλι το κρατά
Σφικτά με μια δυνατή αγκαλιά
Σιωπή και δε μιλά
Μόνο στα μάτια το κοιτά

Προστατευτικά σαν στο μέτωπο χαράζει
Με το σώμα του το σκεπάζει
Ο φόβος τον παρακινεί
Μήπως γλιτώσει το παιδί

Η ματιά του είναι μικρή
Χωρά όλου του κόσμου τη λάμψη
Όταν η ριπή το γαζώσει
Ο ήλιος δε θα τη ξεπεράσει

Αηδόνι που δεν πέταξες
Δεν έβγαλες φτερά
Αηδόνι που δεν κελάηδησες
Δεν έβγαλες μιλιά

Ήσουν αθώο απ’ την αρχή
Σε καταδίκασε η ζωή
Μια στυγνή διαταγή
και θα φύγεις για άλλη γη

Άνθος νιότης μυροβολάς
Το φως εσύ σκορπάς
Μα κάποιοι που σε ζήλεψαν
Τρομακτικά σου γελάν

Αντίστροφα ο χρόνος μετρά
Πού θα φύγεις, πού θα πας
Μια διαταγή, σείστηκε η πλάση
Το κορμί σου εχάθη

Πέτρες και χώμα το στρώμα
Και φύλακας άγγελος ο πατέρας
Ένας τοίχος για μάρτυρας
Σώπασαν όλα παντοτινά

Σαν κουβάρι ο χρόνος που κυλά
Αναστέναξε βαθιά
«Η πιο μεγάλη απώλεια
Στα χρόνια μου τα αιώνια»

 

Μάνος Τσεμπερλής

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Μυθιστορηματικές Εκτροπές: Ξεθωριασμένες αναμνήσεις από τον Καζούο Ισιγκούρο

Το πρώτο μου ταξίδι στην Αγγλία το συνόδευσε ένα μυθιστόρημα ενός συγγραφέα που δεν τον είχα ακούσει ποτέ πριν. Ήταν ...