Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΤΡΟΠΕΣ / «Άθλιοι» του Μάνου Τσεμπερλή

«Άθλιοι» του Μάνου Τσεμπερλή

«Άθλιοι» του Μάνου Τσεμπερλή

Ανέμελα με χαμόγελο κινώ
Δεν ξέρω τι θα βρω
Αμαρτωλή η πρώτη αθωότητα
Πνιγμένη σε εξαγνισμένη πραγματικότητα

Χιλιάδες πρόσωπα τριγυρνούν
Δίχως έκφραση κατανοητή
Εδώ και εκεί περπατούν
Χαμένοι σε παραζάλη αληθινή

Σαν χλωμά φαντάσματα
Τα βλέμματα που δε γελούν
Χρόνια μένουν λαξευμένα
Πόσο πικρά με χαιρετούν

Χέρια μικρά και μεγάλα
Δεμένα με σχοινιά
Κοπιάζουν για έργα τρανά
Ψέματα όλα είναι φτωχά

Κοιτώ τους μυς που πετούν
Το χαραγμένο δέρμα
Τις φλέβες που αίμα στάζουν
Το κατεστραμμένο πνεύμα

Μάτια από νωρίς τυφλωμένα
Απ’ τη σκόνη βγαλμένα
Δεν πρόφτασαν να δουν
Τη χαρά να μοιραστούν

Διαλυμένα κορμιά
Κόκκαλα εδώ και εκεί
Ανάθεμα την ώρα, τη στιγμή
Τέτοια βαρβαρότητα, τέτοια ντροπή

Όνειδος, μαρτυρία νεκρή
Τι μέλλον επιφυλάσσει η ζωή
Του θανάτου ακούγεται η βοή
Στα τάρταρα μες στη γη

Και στο βάθος, να!
Ο Αυτοκράτωρ χαιρετά
Με χαμόγελο πλατύ
Ανταπόδοση επιθυμεί

Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν
Όλων μας τα στήθια κραυγάζουν
Καθώς το αίμα αργοκυλά
Από γενιά σε γενιά

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Γνώση» του Μάνου Τσεμπερλή

«Γνώση» του Μάνου Τσεμπερλή

Όσα μου έμαθε η φύση ένα μόνο, να αγαπώ όσα μου έμαθε η ζωή ένα μόνο, να αγαπώ ώρες ατελείωτες ...