Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ / «Ενθάδε κείται» (Νάνος Βαλαωρίτης)

«Ενθάδε κείται» (Νάνος Βαλαωρίτης)

Ένας από τους πιο σημαντικούς σουρεαλιστές ποιητές της χώρας μας, ο Νάνος Βαλαωρίτης, πέθανε πριν από δύο ημέρες, στις 13 Σεπτεμβρίου 2019, σε ηλικία 98 ετών.

«Ενθάδε κείται» (Νάνος Βαλαωρίτης)

Ο Νάνος Βαλαωρίτης γεννήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας. Σπούδασε νομικά και φιλολογία στα πανεπιστήμια των Αθηνών, του Λονδίνου, και στην Σορβόνη. Τα πρώτα του ποιήματα πρωτοδημοσιεύτηκαν το 1939 στα Νέα Γράμματα.

Το 1944 δραπέτευσε από τη γερμανοκρατούμενη Ελλάδα στην Τουρκία, από εκεί στη Μέση Ανατολή και τελικά στην Αίγυπτο, όπου συνάντησε το Γιώργο Σεφέρη. Έπειτα, ο Βαλαωρίτης ταξίδεψε στο Λονδίνο. Εκεί συνάντησε τους Τ.Σ. Έλιοτ, Γ.Χ. Όντεν, Ντύλαν Τόμας και εργάστηκε στο BBC, ενώ έκανε και μεταφράσεις Ελλήνων ποιητών. Η «Τιμωρία των Μάγων», η πρώτη του ποιητική συλλογή, κυκλοφόρησε στο Λονδίνο το 1947. Από το 1954 μέχρι το 1960 συμμετείχε στην ομάδα των σουρεαλιστών του Παρισιού, όπου και γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του, την Αμερικανίδα Μαρί Γουίλσον.

Το 1960 επέστρεψε στην Ελλάδα, ωστόσο όταν η χούντα ήρθε στην εξουσία, αυτοεξορίστηκε στις ΗΠΑ. Εκεί, για τα επόμενα 25 χρόνια δίδαξε διδάσκει συγκριτική λογοτεχνία και δημιουργικό γράψιμο στο πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο. Το 1983 βραβεύθηκε με το Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή του Μερικές γυναίκες, ενώ το 2009 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολo του έργου του.

Ενθάδε κείται η ιδέα που σχημάτισα για τον εαυτό μου
Και μια φωνή μου ψιθυρίζει να’ ρθω εδώ να μείνω
Στο κοιμητήριο των καλών προθέσεων στον τάφο μιας ωραίας ελπίδας
Όπου θα καταθέσουνε στεφάνια οι ανθοδέσμες κι οι αυταπάτες

Ενθάδε κείται η ιδέα που είχα για τον εαυτό μου
Ολόκληρο ένα κεφάλαιο της ζωής μου είναι εδώ κλεισμένο
Όταν όλα πήγαιναν καλά κι ήτανε όλα ρόδινα
Μέσα στο βιβλίο που ήμουνα ο ίδιος, θύτης, θύμα κι αναγνώστης

Αλλά δεν ήρθε εγκαίρως ο εαυτός μου στο μέρος το καθορισμένο
Ίσως να σταμάτησε ένα ρολόι – κι ίσως αυτός που διάβαζε
Να πήδηξε μια σελίδα απ’ το βιβλίο και να τ’ άφησε
Ίσως ν’ άλλαξαν οι προφητείες και να σκοτείνιασαν οι οιωνοί-

Κι έμεινα με τη μετασχηματισμένη ιδέα του εαυτού μου
Και τώρα ενθάδε κείται ο θυρωρός της σκέψης μου της κεντρικής
Με τα’ αντικλείδι μου στου νου το χέρι ο κλέφτης
Κι ο παλιατζής των αποφάσεων μου

Ενθάδε κείται ωραία προκλητική η σελίδα
Η χαμένη από τον εαυτό μου – αλλά κανείς δεν έμαθε
Ποτέ το πώς και το γιατί να σκίστηκε από το βιβλίο
Με τέτοιον τρόπο οριστικό και μυστηριώδη κι άγνωστο.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Το νερό των ονείρων» (Γιάννης Καλπούζος)

«Το νερό των ονείρων» (Γιάννης Καλπούζος)

Ο Γιάννης Καλπούζος γεννήθηκε το 1960 στο χωριό Μελάτες της Άρτας και ζει μόνιμα στην Αθήνα. Το 2000 κυκλοφορεί η ...