Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ / «Τα δέντρα» (Μανόλης Πρατικάκης)

«Τα δέντρα» (Μανόλης Πρατικάκης)

Ο Μανόλης Πρατικάκης γεννήθηκε το 1943 στο Μύρτο Ιεράπετρας. Είναι ψυχίατρος και ποιητής, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1974 ως το 2012 εξέδωσε 17 ποιητικές συλλογές, έχει γράψει κριτικά κείμενα, διηγήματα και άρθρα. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Το 2003 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική του συλλογή «Το νερό», ενώ το 2012 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του έργου του.

«Τα δέντρα» (Μανόλης Πρατικάκης)

Τι δίκαια και πόσο σιωπηλά είναι τα δέντρα.
Δε ζητάνε στάλα παραπάνω απ’ αυτό που τους αναλογεί.
Είτε σε έρημο είτε σε πολυσύχναστη πλατεία,
η λεύκα λεύκινα, η λεμονιά λεμονένια θα ντυθεί.
Ή πάλι μετατρέπονται σε οικοτροφεία και ξενώνες
για της πλάσης τα στρουθιά – αληθινό περίττωμα η λέξη έξωση.
Στο παραμικρό αεράκι πιάνουν το τραγούδι.
Όταν τα πληγώσεις, δε βογκάνε˙ δεν τραβάνε τα πλούσια
μαλλιά τους. Δακρύζουνε κρυφά κι ακούν
οι ρίζες. Όμως καμιά φορά πεισμώνουν όταν ο άνθρωπος
τα βασανίζει. Αγριεύουν τότε, συστρέφονται, φτύνουν
τον καρπό. Εκδικούνται το χέρι που τα καίει.
Ρίχνουν χώρια μες στις πλημμύρες.
Με δένδρινα μυαλά νουθετούνε. Με θεσπίσματα
θεία αφανίζουνε φυλές.

 

Photo by Ian Keefe on Unsplash

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Η Φυλακή» (Κώστας Μόντης)

«Η Φυλακή» (Κώστας Μόντης)

Ο Κώστας Μόντης (1914–2004) ήταν ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνοκύπριους ποιητές και συγγραφείς. Το χειρότερο δεν είναι που μ’ ...