Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ / «Φως» (Δημήτρης Βραχιολάς)

«Φως» (Δημήτρης Βραχιολάς)

Φως είναι το ταλέντο που δεν έμεινε κρυφό.
Ειν’ το βιβλίο που διαβάστηκε και ρίζωσε στη μνήμη.
Φως, η σταγόνα της βροχής στο διψασμένο χώμα.
Το δάκρυ σαν στο μάγουλο κυλά,
φόρος τιμής για τους νεκρούς
ή νοσταλγία για τους έρωτες που φεύγουν.

Φως είναι το παιχνίδι στο παιδί
και το τραγούδι που αντιστέκεται στο χρόνο.
Φως, οι επιθυμίες που πλαγιάζουν
σ’ ένα κρεβάτι κόκκινο, γίνονται πόθοι,
κι εκπληρώνονται με χτυποκάρδι γρήγορο
δίνοντας σ’ άλλους πόθους τη σειρά αλήθεια για να βρούνε.

Φως είναι ο λόγος που απ’ τη γνώση ορθώνεται.
Ένα παράθυρο ανοιχτό, σε μία κάμαρα
γεμάτη από θολούς καπνούς κι από σκοτάδι.
Φως του μωρού είναι το φιλί στο μάγουλο της μάνας
ή δυο εραστών τα στόματα που ενώνονται
κι αφήνονται στο πάθος.

Φως είν’ το καλωσόρισμα στον ξένο,
τα όνειρα που γίνονται με κάματο αλήθεια
και πλημυρίζουν τις καρδιές υπερηφάνεια.
Φως είναι η ευωδιά του γιασεμιού
που ράθυμη γυρνοβολά στις γειτονιές
κι αναστατώνει την ψυχή με θύμησες γλυκές και καλοσύνη.

 

Photo by Dyu – Ha on Unsplash

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

«Γητευτές» (Έφη Καλογεροπούλου)

Η Έφη Καλογεροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Ποίησή της, καθώς και θεατρική κριτική, έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά και ...