Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ... / Διαβάσαμε το «Εκεί που ζούμε» του Χρίστου Κυθρεώτη

Διαβάσαμε το «Εκεί που ζούμε» του Χρίστου Κυθρεώτη

Διαβάσαμε το «Εκεί που ζούμε» του Χρίστου Κυθρεώτη

Λίγο καιρό πριν εγκαταλείψει την Ελλάδα, ο 35χρονος δικηγόρος Αντώνης Σπετσιώτης έχει να αντιµετωπίσει µια δύσκολη επαγγελµατική υπόθεση, να συναντήσει τον πρώτο του έρωτα και να συνοδεύσει τον πατέρα του στο τελευταίο του δροµολόγιο, προτού βγει στη σύνταξη – και όλα αυτά πρέπει να γίνουν μέσα στην ίδια καλοκαιρινή μέρα!

Αυτό το περιπετειώδες εικοσιτετράωρο, που είναι γεμάτο με ανατροπές, αναμνήσεις, σκέψεις και αδιέξοδα, είναι η ιστορία του Εκεί που ζούμε. Ένα εικοσιτετράωρο που ξεκινάει στα δικαστήρια της Αθήνας, συνεχίζεται σε µια καφετέρια στα Πατήσια, σε ένα οικόπεδο στο Χαλκούτσι και σε ένα πάρκινγκ στον Ορχοµενό, προτού τελειώσει τα ξηµερώµατα πίσω στους δρόµους της πρωτεύουσας.

Όπως περιγράφεται στο οπισθόφυλλο, είναι ένα μυθιστόρημα για τον μικρό άθλο να είσαι ο εαυτός σου κάθε μέρα από την αρχή, για µια εποχή ανάμεσα σε πράγματα που έχουν τελειώσει και σε άλλα που δεν έχουν αρχίσει, για όλα όσα συμβαίνουν αφού πούμε όσα είχαμε να πούμε.

Το διάβασα μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, καθώς η ροή κυλάει χαλαρά και αβίαστα. Βοήθησε βέβαια και η γραφή του συγγραφέα, που είναι απλή και καθημερινή. Προσωπικά εκτίμησα πολύ την απλότητα αυτή, καθώς αντιπαθώ τις φανφάρες, τους λεκτικούς κομπασμούς και τον ανούσιο επιδεικτισμό στον οποίο επιδίδονται έτεροι εγχώριοι πεζογράφοι.

Στο διά ταύτα, το Εκεί που ζούμε είναι ξεκάθαρα ένα βιβλίο της εποχής μας, καθώς φέρνει εντέχνως στην επιφάνεια τις σκέψεις και τις ανησυχίες μας για το παρελθόν, το παρόν και τα σχέδιά μας που μένουν μετέωρα στην Ελλάδα της κρίσης. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας λαμβάνει χώρα στην Αθήνα, η οποία περιγράφεται περίτεχνα σε κάθε ευκαιρία, πλαισιώνοντας έτσι την ιστορία του ήρωα με εικόνες γνώριμες σε όποιον έχει ζήσει έστω και για λίγα χρόνια στην πρωτεύουσα.

Έχοντας τελειώσει την ανάγνωση, ξεκαθαρίζοντας πια και στο δικό μου μυαλό κάποια πράγματα, θα επισημάνω το εξής: αν και ενδεχομένως σου μένει αρχικά μια αίσθηση ότι έπρεπε να γίνει κάτι «συγκλονιστικό», για να υπάρξει, ας πούμε, μια κορύφωση στην ιστορία, τελικά διαπιστώνεις ότι δε χρειαζόταν. Διότι «υπογείως», μέσα από τις αναπολήσεις του παρελθόντος και τους διαλόγους του πρωταγωνιστή με τους παλιούς του έρωτες, με τον πατέρα του και με τους πελάτες του, ξεδιπλώνονται οι πιο αφανείς πτυχές χαρακτήρων που όλοι κάπου, κάπως, έχουμε συναντήσει, γνωρίσει, αντιπαθήσει ή αγαπήσει.

Κάπως έτσι, λοιπόν, κάτω από την επιφάνεια μιας φαινομενικά «φλατ» διήγησης, θα δεις ότι ο Αντώνης Σπετσιώτης είναι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ο καθένας από εμάς. Είναι η γενιά που αναπνέει το ρουτινιάρικο και συχνά πνιγηρό αέρα των ελληνικών πόλεων κατά την εποχή των μνημονίων και της κρίσης, είμαστε εμείς που βιοποριζόμαστε ως εργαζόμενοι σε δουλειές που δεν μας ικανοποιούν, φοβούμενοι μήπως έχουμε πάρει λάθος αποφάσεις, αδυνατώντας να διαχωρίσουμε τα σημαντικά από τα ανούσια της καθημερινής ζωής.

Ποιος μπορεί ποτέ να αποφασίσει οτιδήποτε ή να είναι σίγουρος για την απόφασή του, ποιος μπορεί να βάλει στην άκρη τις αντιρρήσεις που θα προβάλει ο στρατός των εναλλακτικών εαυτών του; […] Το θέμα είναι πως όταν αποφασίζεις κάτι, δεν υπάρχει απαρτία, δεν είσαι ποτέ ολόκληρος.

Οι χωρισμένοι γονείς, τα απομεινάρια σχέσεων του παρελθόντος, οι απαιτήσεις της δουλειάς, η γενικότερη έλλειψη προσανατολισμού, αλλά παράλληλα η αγάπη, η στοργή, το ενδιαφέρον για τους ανθρώπους γύρω μας παρά τις αδυναμίες και τις ανασφάλειές τους, όλα αυτά τα θέματα παρουσιάζονται με τη συνοδεία ήχων και εικόνων της Αθήνας, καταφέρνοντας –σχεδόν ως εκ θαύματος, καθώς υπενθυμίζω ότι εξιστορείται μόλις ένα 24ωρο– να γεμίσουν και τις 440 σελίδες του βιβλίου.

Ο Κυθρεώτης αποδεικνύει ότι είναι ένας εξαιρετικός λογοτέχνης της εποχής μας. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το ότι είχε τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα (εξ ημισείας) για το πρώτο του βιβλίο Μια χαρά.

Αξίζει να διαβαστεί!

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

Διαβάσαμε το «#Girlboss» της Sophia Amoruso

Μέσα από το βιβλίο της #Girlboss, η Sophia Amoruso μάς αφηγείται με έξυπνο και χιουμοριστικό τρόπο την πορεία της προς ...