Home / THINKDROPS / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ / ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΤΡΟΠΕΣ

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΤΡΟΠΕΣ

«Άθλιοι» του Μάνου Τσεμπερλή

«Άθλιοι» του Μάνου Τσεμπερλή

Ανέμελα με χαμόγελο κινώ Δεν ξέρω τι θα βρω Αμαρτωλή η πρώτη αθωότητα Πνιγμένη σε εξαγνισμένη πραγματικότητα Χιλιάδες πρόσωπα τριγυρνούν Δίχως έκφραση κατανοητή Εδώ και εκεί περπατούν Χαμένοι σε παραζάλη αληθινή Σαν χλωμά φαντάσματα Τα βλέμματα που δε γελούν Χρόνια ...

Read More »
«Νέα Ορλεάνη» του Μάνου Τσεμπερλή

«Νέα Ορλεάνη» του Μάνου Τσεμπερλή

Ο άνεμος παγερός, ψυχρός φυσά Αδιάκοπα, αδιάφορα, ψυχρά, σκληρά Ο ήχος του τρομακτικός, ανατριχιαστικός Τις φλέβες του σώματος διαπερνά Δεν περιμένει, μόνο χτυπά Η καρδιά μου παύει να χτυπά Όλα χάνονται, χάνονται ξαφνικά Εκεί που άκουγες γέλια πολλά Ποια μοίρα, ...

Read More »

Μυθιστορηματικές εκτροπές: «Ο Γαλατάς» της Anna Burns

«Ο Γαλατάς» είναι ένα βιβλίο που αν πέσει στα χέρια σας δεν πρέπει να το προσπεράσετε. Η Anna Burns σε αυτό το βιβλίο συνθέτει ένα σύγχρονο ψηφιδωτό μιας διχασμένης κοινωνίας. Μια χώρα χωρισμένη στα δύο, όπου βασιλεύει ο φόβος και ...

Read More »
«Λείπεις» του Μάνου Τσεμπερλή

«Λείπεις» του Μάνου Τσεμπερλή

Λείπεις σαν τα όνειρα που ξεχνούν το σκοτάδι λείπεις σαν τον ήλιο που ξεχνά την ελπίδα λείπεις σαν το νερό που ξεχνά τη βροχή λείπεις σαν την πένα που ξεχνά τις λέξεις λείπεις σαν το αεράκι που ξεχνά τις ψυχές ...

Read More »
«Αγκαλιά» του Μάνου Τσεμπερλή

«Αγκαλιά» του Μάνου Τσεμπερλή

Μακριά σαν κοιτώ Το θέαμα είναι φρικτό Λαλιά, δύναμη, φωνή Χάθηκαν όλα μαζί Ερημική πετρωμένη γη Που ανάθρεψε το παιδί Ήλιος καυτός που καίει Έλουσε το μέτωπο αυτό Ένας πατέρας αγκάλι το κρατά Σφικτά με μια δυνατή αγκαλιά Σιωπή και ...

Read More »
«Αντιγόνη» του Μάνου Τσεμπερλή

«Αντιγόνη» του Μάνου Τσεμπερλή

Γραφή δεν έχει η πέτρα Διάλυσις συντελείται τη μέρα Ωσάν το πέρασμα του νόμου κλειστεί Της Αντιγόνης μην αψηφάς τη φωνή Του Κρέοντα μας ήρθε η σπουδή Πολλές φορές διόλου δεν είναι αρεστή Μαρμαρωμένη απ’ τη λήθη σαν αναδύεται η ...

Read More »
Ο ντανταϊσμός και ο Κάρλος Φονσέκα

Μυθιστορηματικές Εκτροπές: Ο ντανταϊσμός και ο Κάρλος Φονσέκα

Ο Φονσέκα είναι ένας νεαρός λατινοαμερικάνος συγγραφέας, που μας συστήνεται με το έργο του «Ο συνταγματάρχης δεν έχει πού να κλάψει». Θα τολμήσω να πω, χωρίς περιστροφές, πως έχει τα άντερα και γράφει το βιβλίο του σε ένας είδος ισπανόφωνου ...

Read More »

«Χωροχρονικές Εκρήξεις, Έτος 2020» του Μάνου Τσεμπερλή

Στο ΜΙΤ, όλοι οι καθηγητές φυσικομαθηματικών ήταν ανάστατοι. Ο καινούργιος τους φοιτητής δεν ήταν σαν όλους τους άλλους. Ήταν ένας λαθρομετανάστης από τη Βενεζουέλα. Όπως ο ίδιος είπε, έφυγε από εκεί γιατί δεν άντεχε άλλο την πείνα. Ήταν μόλις 18 ...

Read More »
Από τη Σχετικότητα στα Ντεζαβού

«Από τη Σχετικότητα στα Ντεζαβού» του Μάνου Τσεμπερλή

Μετά τη Θεωρία της Σχετικότητας, η ανθρωπότητα είχε πάψει να πιστεύει πως υπάρχει κάτι άλλο που θα συντάρασσε τον κόσμο μας συθέμελα. Αλλά ο Αϊνστάιν δεν είχε πει ακόμη την τελευταία του κουβέντα...

Read More »
«Όμορφα λόγια» του Μάνου Τσεμπερλή

«Όμορφα λόγια» του Μάνου Τσεμπερλή

Οι πιο όμορφοι άνθρωποι Είναι αυτοί που μπορούν να σου χαϊδέψουν την καρδιά Είναι αυτοί που κράτησαν μια χούφτα χαμόγελα στην άκρη Κάτω από τις ψυχρές νυχτιές της μοναξιάς Κάτω από ένα μισακό ήλιο Μόνο και μόνο για να στα ...

Read More »