Home / Tag Archives: ελληνική ποίηση

Tag Archives: ελληνική ποίηση

«Έτη φωτός» (Τίτος Πατρίκιος)

«Έτη φωτός» (Τίτος Πατρίκιος)

Ο Τίτος Πατρίκιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, το 1944 καταδικάστηκε σε θάνατο και η εκτέλεσή του ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή. Η πρώτη του εμφάνιση στο χώρο των γραμμάτων πραγματοποιήθηκε το 1943 με τη δημοσίευση ...

Read More »
«Αγκαλιά» του Μάνου Τσεμπερλή

«Αγκαλιά» του Μάνου Τσεμπερλή

Μακριά σαν κοιτώ Το θέαμα είναι φρικτό Λαλιά, δύναμη, φωνή Χάθηκαν όλα μαζί Ερημική πετρωμένη γη Που ανάθρεψε το παιδί Ήλιος καυτός που καίει Έλουσε το μέτωπο αυτό Ένας πατέρας αγκάλι το κρατά Σφικτά με μια δυνατή αγκαλιά Σιωπή και ...

Read More »
«Οι αριθμοί» (Αντιγόνη Βουτσινά)

«Οι αριθμοί» (Αντιγόνη Βουτσινά)

Από τη συλλογή «Το λάθος ποίημα» (εκδ. Μελάνι, 2012) «Μάθε επιτέλους να μετράς», από παιδί του φώναζε ο πατέρας κι αυτός προσπαθούσε τόσο που όταν ο πατέρας πέθανε έσκυψε πάνω απ’ το φέρετρο και του ‘πε «Πέθανες στις τρεις και ...

Read More »

«Γυμνό σώμα» (Γιάννης Ρίτσος)

Χθες, 11 Νοεμβρίου, συμπληρώθηκαν 27 χρόνου από τον θάνατο του σπουδαίου Έλληνα ποιητή, Γιάννη Ρίτσου. Το ποίημα της εβδομάδας είναι από τη συλλογή “Τα ερωτικά”. Απολαύστε και ερωτευτείτε. Είπε: ψηφίζω το γαλάζιο. Εγώ το κόκκινο. Κ’ εγώ. Το σώμα σου ...

Read More »
"Μυθιστόρημα" (απόσπασμα) (Γιώργος Σεφέρης)

“Μυθιστόρημα” (απόσπασμα) (Γιώργος Σεφέρης)

Ο Γιώργος Σεφέρης ήταν ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ, το 1963. Είχε προταθεί άλλες δύο φορές για το βραβείο –το 1955 και το 1961– από τον σπουδαίο ποιητή Τ. Σ. Έλιοτ. Η Σουηδική Ακαδημία απένειμε στο Γιώργο ...

Read More »
«Χέρια» (Αργύρης Χιόνης)

«Χέρια» (Αργύρης Χιόνης)

Οι άνθρωποι το πιο συχνά δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους Τα δίνουν –τάχα χαιρετώντας– σ’ άλλους Τ’ αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες Ή –το χειρότερο– τα ρίχνουνε στις τσέπες τους και τα ξεχνούνε Στο μεταξύ ένα ...

Read More »
«Φθινόπωρο» (Γιάννης Καράτζογλου)

«Φθινόπωρο» (Γιάννης Καράτζογλου)

Φθινόπωρο. Τα φύλλα πέφτουν. Δηλαδή, πάντα τα φύλλα πέφτανε τούτη την εποχή, οι μέρες μικρές, το φως λιγοστεύει, πρωί σκοτάδι ακόμη, αρνιέσαι να φορέσεις μάλλινα, ελπίζεις σε μέρες γλυκές, αλλά, φθινόπωρο. Τα φύλλα πάντα πέφτουν. Αδήριτα φθινόπωρο. Κι αν δεν ...

Read More »