Home / Tag Archives: ποίημα (page 2)

Tag Archives: ποίημα

"Το Χιόνι που Αχνίζει" του Μάνου Τσεμπερλή

“Το Χιόνι που Αχνίζει” του Μάνου Τσεμπερλή

Εκεί σε πρωτόειδα με το πρώτο χνώτο του χιονιού, μου έγνεψες με λίγο αέρα σε σχιστά κλαδιά, βουνά και λαγκάδια ανάμεσα σε ηπείρους δυο αντίκρυ τα πόδια να πατούν εδώ με απλανές το βλέμμα απέναντι, να αγαπώ με το πρώτο ...

Read More »

“Σε περιμένω παντού” (Τάσος Λειβαδίτης)

Σαν σήμερα, ο μεγάλος ποιητής Τάσος Λειβαδίτης έφυγε από τη ζωή πριν από 28 χρόνια, το 1988.  Ως “ποίημα της εβδομάδας”, λοιπόν, δεν θα μπορούσαμε παρά να δημοσιεύσουμε κάτι από το σπουδαίο έργο του. Κι αν έρθει κάποτε η στιγμή να ...

Read More »
"Αντίσταση" (Χρίστος Λάσκαρης)

“Αντίσταση” (Χρίστος Λάσκαρης)

Το ακατόρθωτο επιχειρεί η ψυχή σ’ αυτή τη ζωή της πολυκατοικίας. Τη μέρα αντιστέκεται στο ασανσέρ, το βράδυ στις τηλεοράσεις. Και τα μεσάνυχτα, που εξαντλείται ο θάνατος, πληγώνει τα φτερά της στο φωταγωγό για λίγο παιδικό φεγγάρι.  

Read More »
"Μαθαίνεις" (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

“Μαθαίνεις” (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή. Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια Και αρχίζεις να μαθαίνεις πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια ...

Read More »
"Αστεροσκοπείο" (Μίλτος Σαχτούρης)

“Αστεροσκοπείο” (Μίλτος Σαχτούρης)

Διαρρήχτες του ήλιου δεν είδαν ποτέ τους πράσινο κλωνάρι δεν άγγιξαν φλογισμένο στόμα δεν ξέρουν τί χρώμα έχει ο ουρανός Σε σκοτεινά δωμάτια κλεισμένοι δεν ξέρουν αν θα πεθάνουν παραμονεύουν με μαύρες μάσκες και βαριά τηλεσκόπια με τ’ άστρα στην ...

Read More »

«Ελευθερία» (Θάνος Ανεστόπουλος)

Από την ποιητική συλλογή Αρχίζω με το σ’ αγαπώ  Ποιοι είστε εσείς που μιλάτε για ελευθερία, με τις τεράστιες μαύρες τρύπες για μάτια και δίχως την εμπειρία του έρωτα μα με υγρούς βραχνούς λόγους, και με δεμένα με τριχιές αισθήματα ...

Read More »
«Σονέτο 45» (Πάμπλο Νερούδα)

«Σονέτο 45» (Πάμπλο Νερούδα)

Με τέτοιο ερωτικό αιτιολογικό σου παραδίνω αυτήν την κεντουρία ξύλινων σονέτων, που μπόρεσαν να σταθούν στα πόδια τους γιατί εσύ τους έδωσες ζωή… Με αυτά τα λόγια ολοκληρώνει ο σπουδαίος Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούδα την αφιέρωσή του στην αγαπημένη του ...

Read More »

«13.12.43 | Όταν σφυρίζουν τα πλοία…» (Μανόλης Αναγνωστάκης)

Θυμάσαι που σου ’λεγα: όταν σφυρίζουν τα πλοία μην είσαι στο λιμάνι. Μα η μέρα που έφευγε ήτανε δικιά μας και δε θα θέλαμε ποτέ να την αφήσουμε. Ένα μαντίλι πικρό θα χαιρετά την ανία του γυρισμού Κι έβρεχε αλήθεια ...

Read More »

«Στο υπερώον» (Γιάννης Ρίτσος)

Το παρακάτω ποίημα ανήκει στην ποιητική συλλογή «Υπερώον» του Γιάννη Ρίτσου που εκδόθηκε μόλις το 2013 από τις εκδόσεις Κέδρος. Μετά την παράσταση έμεινε κρυφά στο υπερώον στα σκοτεινά. Η αυλαία ολάνοιχτη. Εργάτες της σκηνής, φροντιστές, ηλεκτρολόγοι ξεστήνουνε τα σκηνικά, μετέφεραν ...

Read More »